کتاب در جست و جوی خویشتن واقعی

کتاب در جست‌ و جوی خویشتن واقعی (نقاب‌زدایی از اختلالات شخصیتی زمانه ما) نوشته جیمز مسترسون و ترجمه فاطمه حسینی غفاری است و نشر اسبار در سال ۱۴۰۱ آن را منتشر کرده است. این کتاب به مسئله‌ای می‌پردازد که در بسیاری از روابط، انتخاب‌ها و بحران‌های درونی دیده می‌شود: فاصله‌گرفتن از خویشتن واقعی و پناه‌بردن به الگوهای خودتخریب‌گر. نویسنده باتکیه‌بر تجربه‌های بالینی و توضیح روند شکل‌گیری خویشتن در کودکی، نشان می‌دهد که چگونه ترس از رهاشدگی، احساس بی‌ارزشی و ناتوانی در صمیمیت می‌تواند زندگی را از معنا تهی کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب در جست‌ و جوی خویشتن واقعی اثر جیمز مسترسون

کتاب در جست‌ و جوی خویشتن واقعی (The search for the real self: unmasking the personality disorders of our age)، نوشته‌ی جیمز مسترسون، به بررسی نسبت میان خویشتن واقعی، خویشتن کاذب و اختلال‌های شخصیتی می‌پردازد. محور اصلی اثر این است که برخی افراد به‌جای زیستن براساس خواسته‌ها، ظرفیت‌ها و احساسات اصیل خود، به الگوهایی پناه می‌برند که در ظاهر از آن‌ها محافظت می‌کند، اما در عمل به تکرار شکست، ناامیدی و احساس پوچی می‌انجامد. این کتاب نشان می‌دهد که این وضعیت هم در نشانه‌های آشکار اختلال‌های روانی دیده می‌شود، هم در عشق، کار، تصمیم‌گیری، عزت‌نفس و شیوه‌ی تجربه‌کردن زندگی.

کتاب در جست‌ و جوی خویشتن واقعی در ۱۲ فصل، علاوه‌بر معرفی مفاهیم اصلی، با نمونه‌های متعدد از زندگی مراجعان، این مفاهیم را روشن‌تر می‌کند. جیمز مسترسون در فصل نخست، شخصیت‌هایی را معرفی می‌کند که هرکدام به شکلی متفاوت با رفتارهای خودتخریب‌گر درگیرند؛ یکی در رابطه‌های عاطفی، دیگری در انزوا، پرخوری، تعلل، اعتیاد به کار یا نیاز افراطی به تحسین. این مثال‌ها نشان می‌دهند که مسئله فقط ناتوانی در انتخاب درست نیست، بلکه به گسستی عمیق از احساسات و خواسته‌های واقعی فرد مربوط می‌شود.

کتاب در جست‌ و جوی خویشتن واقعی در فصل‌های بعدی به ریشه‌های این گسست می‌پردازد و شکل‌گیری خویشتن را در سال‌های آغازین زندگی دنبال می‌کند. جیمز مسترسون با شرح رابطه‌ی کودک و مراقب، جدایی تدریجی از مادر، نقش پدر و فرایند رشد روانی توضیح می‌دهد که چگونه خویشتن واقعی شکل‌ می‌گیرد و در چه شرایطی ممکن است آسیب‌ ببیند. این کتاب هم تاریخچه‌ی نگاه روان‌کاوانه به مفهوم خویشتن را بررسی می‌کند، هم با استفاده از دیدگاه‌های فروید، یونگ، اریکسون و نظریه‌ی روابط اُبژه، مسیر بحث را روشن‌تر می‌سازد. حاصل این رویکرد متنی است که هم به شناخت اختلال‌های مرزی و خودشیفتگی کمک می‌کند، هم امکان درک دقیق‌تر ترس‌ها، وابستگی‌ها و بن‌بست‌های درونی را فراهم می‌آورد.

خلاصه کتاب در جست‌ و جوی خویشتن واقعی

جیمز مسترسون در این کتاب توضیح می‌دهد که خویشتن واقعی در کودکی و در بستر رابطه با مراقبان شکل‌ می‌گیرد و اگر این فرایند دچار وقفه شود، خویشتن کاذب جای آن را می‌گیرد. خویشتن کاذب با وعده‌ی محافظت از فرد در برابر ترس، طردشدگی و احساس بی‌ارزشی عمل می‌کند، اما نتیجه‌ی آن دوری از صمیمیت، ناتوانی در تصمیم‌گیری، رفتارهای خودتخریب‌گر و احساس مداوم بی‌معنایی است.

این کتاب با روایت نمونه‌های بالینی و طرح مباحث نظری نشان می‌دهد که چگونه این الگوها در عشق، کار، خیال‌پردازی، اعتیاد، پرخوری یا نیاز به تحسین بروز می‌یابند. جیمز مسترسون در ادامه مسیر رشد سالم خویشتن را شرح می‌دهد و نشان می‌دهد که روان‌درمانی می‌تواند به بازسازی این بخش آسیب‌دیده کمک کند.

چرا باید کتاب در جست و جوی خویشتن واقعی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب در جست و جوی خویشتن واقعی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب رابطه‌ی میان خویشتن واقعی، خویشتن کاذب و اختلال‌های شخصیتی را با مثال‌های روشن توضیح می‌دهد.

• خواننده می‌تواند ریشه‌ی برخی الگوهای تکرارشونده، مانند ترس از صمیمیت، تعلل، وابستگی یا رفتارهای خودتخریب‌گر را دقیق‌تر درک کند.

• این اثر نشان می‌دهد که عزت‌نفس پایین فقط یک احساس گذرا نیست، بلکه می‌تواند بر شیوه‌ی انتخاب، کار و روابط فرد اثر بگذارد.

• بحث رشد کودک و رابطه‌ی او با مراقبانْ مسیر شکل‌گیری هویت را با جزئیات بیشتری روشن می‌کند.

• نمونه‌های بالینی کتاب کمک می‌کنند تا مفاهیم نظری در موقعیت‌های واقعی بهتر فهمیده شوند.

• این کتاب نشان می‌دهد که روان‌درمانی چه نقشی در شناخت و تغییر این الگوهای تکرارشونده دارد.

خواندن کتاب در جست و جوی خویشتن واقعی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب در جست و جوی خویشتن واقعی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی خویشتن کاذب، احساس بی‌ارزشی و رفتارهای خودتخریب‌گر شناخت بیشتری به دست آورند.

• علاقه‌مندان به مباحث روان‌کاوی و رشد روانی که می‌خواهند شکل‌گیری هویت را از سال‌های آغازین زندگی دنبال کنند.

• دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌های روان‌شناسی و مشاوره که به فهم بهتر اختلال‌های مرزی و خودشیفتگی علاقه دارند.

• مخاطبانی که می‌خواهند رابطه‌ی میان تجربه‌های اولیه‌ی کودکی و الگوهای رفتاری بزرگسالی را بهتر بفهمند.

• کسانی که با مسئله‌هایی مانند ترس از رهاشدگی، دشواری در صمیمیت یا ناتوانی در تصمیم‌گیری درگیرند.

درباره جیمز مسترسون

جیمز مسترسون (۲۵ مارس ۱۹۲۶ ـ ۱۲ آوریل ۲۰۱۰) روان‌پزشک برجسته‌ی آمریکایی بود که نقش مهمی در گسترش پژوهش و درمان اختلال‌های شخصیت ایفا کرد. او از پیشگامان مطالعه و درمان اختلال شخصیت مرزی و اختلال شخصیت خودشیفته به شمار می‌رود و آثارش تأثیر قابل‌توجهی بر درمان این اختلال‌ها گذاشته است.

او در سال ۱۹۹۳ درباره‌ی خودشیفتگی بیمارگون، دو الگوی اصلی را معرفی کرد: «خودشیفته‌ی نمایشی» (Exhibitionist Narcissist) و «خودشیفته‌ی پنهان» (Closet Narcissist). این تقسیم‌بندی از مفاهیم شناخته‌شده‌ی نظریه‌ی او درباره‌ی اختلال شخصیت خودشیفته است و همچنان در مباحث روان‌شناسی و روان‌درمانی مورد توجه قرار می‌گیرد.

مسترسون در ۱۲ آوریل ۲۰۱۰ در ۸۴سالگی در اثر ذات‌الریه درگذشت.

بخشی از کتاب در جست و جوی خویشتن واقعی

«مدت‌زمان زیادی است که دربارۀ مفهوم «خویشتن» بحث و تبادل‌نظر شده است. از دوران باستان مردان و زنان متفکر دربارۀ ماهیت و هدف واقعی خویشتن در زندگی تأمل می‌کردند و شاعران و فیلسوفان دربارۀ «خویشتن» بحث می‌کردند و می‌نوشتند. از زمان فروید، روان‌شناسان و روانکاوان دست‌کم صدسالی است که موضوع «خویشتن» را تحلیل می‌کنند و در طی قرن گذشته محبوبیت نظریه‌های روان‌شناسی، به‌ویژه نظریه‌های فروید و یونگ باعث شده است تا بحث در مورد مؤلفه‌های روان‌شناختی اصلی «خویشتن» به ادبیات عمومی هم راه یابد. در ۲۵ سال گذشته ما شاهد این بوده‌ایم که مفهوم «خویشتن» تقریباً به دغدغه‌ای عمومی تبدیل شده است. توصیه‌های چون «هر کاری که دوست دارید را انجام دهید» در سال‌های ۱۹۶۰ تا «نسل انفجار جمعیت» در سال‌های ۱۹۷۰ آن‌طور که کریستوفر لاش آن را «فرهنگ خودشیفتگی» نامید، بر تمام زمینه‌های افکار عمومی سایه انداخته است. ابراز وجود، سبک‌های زندگی متفاوت، رشد سریع هنری که با فناوری‌های ویدئویی جدید همراه شد و درمان‌های تحول‌آفرین «عصر جدید» در سال‌های ۱۹۸۰، مدام توصیه‌ای که پولونیم به لایریتس کرد را به ما یادآوری می‌کند، «باید با خودتان روراست باشید.»»