کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی

کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی (How to fail as a therapist: 50+ ways to lose or damage your patients) نوشته برنارد شوارتز و جان فلاورز و ترجمه زهرا اندوز و حسن حمیدپور است و نشر اسبار در سال ۱۴۰۰ آن را منتشر کرده است. این کتاب به یکی از حساس‌ترین بخش‌های کار درمان می‌پردازد: لحظه‌هایی که قضاوت نادرست، شتاب‌زدگی یا نادیده‌گرفتن وضعیت مراجع می‌تواند رابطه‌ی درمانی را تضعیف کند. نویسندگان باتکیه‌بر تجربه‌های بالینی و مرور خطاهای رایج، از مرحله‌ی پذیرش و ارزیابی تا مرزبندی، فرسودگی شغلی و درمان کودک پیش می‌روند و نشان می‌دهند که اشتباه درمانی فقط یک لغزش فردی نیست، بلکه بخشی از فرایندی است که باید شناخته شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی اثر برنارد شوارتز و جان فلاورز

کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی، نوشته‌ی برنارد شوارتز و جان فلاورز، به مسئله‌ای می‌پردازد که در آموزش‌های رسمی کمتر بررسی می‌شود: اینکه چگونه ممکن است درمانگر در جریان کار، از آغاز درمان تا پایان آن، دچار خطا شود و این خطاها چه پیامدهایی برای رابطه‌ی درمانی و نتیجه‌ی درمان دارند. برنارد شوارتز و جان فلاورز به‌جای تمرکز صرف بر نظریه‌ها، به‌سراغ موقعیت‌های واقعی اتاق درمان رفته‌اند؛ موقعیت‌هایی که در آن‌ها ارزیابی ناقص، برداشت عجولانه، نادیده‌گرفتن انتظار مراجع یا اصرار بر یک روش ثابت می‌تواند روند درمان را از مسیر خارج کند. این کتاب بیش از هر چیز بر دقت در تصمیم‌گیری بالینی، بازاندیشی و پذیرش محدودیت‌های درمانگر استوار است.

کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی در ۱۴ فصل تنظیم شده و بحث آن از مرحله‌ی پذیرش و سنجش آغاز می‌شود و به اتحاد درمانی، مرزبندی، خودافشایی، واکنش‌گری مراجع، فرسودگی شغلی درمانگر، درمان کودکان و حتی مداخله در بحران می‌رسد. برنارد شوارتز و جان فلاورز خطاها را به‌صورت موردی مطرح می‌کنند و پس از هر خطا، بخشی را با عنوان «اجتناب از خطا» می‌آورند تا مسیر فکرکردن به همان مسئله روشن‌تر شود. 

از موضوع‌های برجسته‌ی این کتاب می‌توان به نادیده‌گرفتن توانمندی‌های مراجع، تعیین‌نکردن انتظارات، بی‌توجهی به مرحله‌ی تغییر، استفاده‌نکردن از ابزارهای ارزیابی، تشخیص‌های شتاب‌زده و اثر مفروضه‌های شخصی درمانگر اشاره کرد. این کتاب فقط درباره‌ی اشتباه‌های درمانی نیست و نشان می‌دهد چگونه درمانگر می‌تواند خطاپذیری خود را بشناسد و آن را به بخشی از رشد حرفه‌ای تبدیل کند.

خلاصه کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی

کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی مجموعه‌ای از موقعیت‌ها و مسئله‌های بالینی را در کنار هم می‌گذارد تا نشان دهد بسیاری از شکست‌های درمانی، پیش از آنکه به تکنیک مربوط باشند، به قضاوت، رابطه و تنظیم‌نکردن درست فرایند درمان برمی‌گردند. برنارد شوارتز و جان فلاورز توضیح می‌دهند که اگر درمانگر محدودیت‌های خود را نبیند، ممکن است نارضایتی مراجع، قطع درمان یا تضعیف رابطه‌ی درمانی را فقط به ویژگی‌های مراجع نسبت دهد. سپس خطاهای رایج را در حوزه‌هایی مانند پذیرش، ارزیابی، سنجش آمادگی برای تغییر، بررسی تجربه‌های قبلی درمان، توجه به هیجان‌های مراجع و تنظیم میزان جهت‌دهی درمانگر بررسی می‌کنند. محور اصلی کتاب جایگزین‌کردن انکار و دلیل‌تراشی با مشاهده، بازبینی و اصلاح مداوم است.

چرا باید کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب خطاهای رایج درمان را از مرحله‌ی پذیرش تا پایان درمان به‌صورت دسته‌بندی‌شده بررسی می‌کند.

• خواننده با موقعیت‌هایی آشنا می‌شود که در آن‌ها نارضایتی مراجع و قطع درمان به تصمیم‌های درمانگر گره می‌خورد.

• این اثر توجه را از نظریه‌ها به قضاوت بالینی، زمان‌بندی مداخله و کیفیت رابطه‌ی درمانی معطوف می‌کند.

• بخش‌های «اجتناب از خطا» کمک می‌کنند مسئله فقط در حد هشدار باقی نماند و راه اصلاح آن نیز روشن شود.

• این کتاب به موضوع‌هایی مانند مرزبندی، خودافشایی، واکنش‌گری مراجع و فرسودگی شغلی درمانگر نیز می‌پردازد.

• فصل مربوط به درمان کودکان نشان می‌دهد که خطاهای بالینی فقط به کار با بزرگسالان محدود نیست.

• مطالعه‌ی این کتاب برای کسانی که در آموزش، مشاوره یا نظارت بالینی فعالیت دارند، زمینه‌ای برای بازبینی شیوه‌ی کار فراهم می‌کند.

خواندن کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• روان‌درمانگرانی که می‌خواهند خطاهای رایج در تصمیم‌گیری بالینی را دقیق‌تر بشناسند.

• مشاوران و درمانگران تازه‌کار که در آغاز کار با پرسش‌های مربوط به شروع جلسه، ارزیابی و تنظیم رابطه‌ی درمانی روبه‌رو هستند.

• درمانگران باتجربه‌ای که می‌خواهند شیوه‌ی کار خود را با بازاندیشی و نقد حرفه‌ای مرور کنند.

• دانشجویان روان‌شناسی، مشاوره و رشته‌های مرتبط که با مسائل اتاق درمان و موقعیت‌های واقعی بالینی سروکار دارند.

• ناظران بالینی و مدرسانی که با آموزش مهارت‌های درمانی و بررسی لغزش‌های حرفه‌ای سروکار دارند.

• کسانی که در کار با کودک و بزرگسال به تفاوت‌های حساس فرایند درمان توجه دارند.

درباره برنارد شوارتز

برنارد شوارتز روان‌شناس بالینی و نویسنده است. او بنیان‌گذار و مدیر خدمات روان‌شناختی دانشجویان در کالج سانتیاگو کنیون در اورنج، کالیفرنیا بوده است. شوارتز در مقاطع مختلف آموزشی، از دوره‌ی پیش‌دبستانی و دبستان تا دوره‌های کارشناسی و تحصیلات تکمیلی، تدریس کرده و در حوزه‌هایی مانند روان‌شناسی ورزش و روابط والد و فرزند تخصص یافته است. او مقالات و آثار متعددی در این زمینه‌ها منتشر کرده و نویسنده‌ی چند کتاب است؛ از جمله کتاب چگونه فرزندانتان را به انجام کاری که می‌خواهید ترغیب کنید و کتاب حاضر.

درباره جان فلاورز

جان فلاورز روان‌شناس، استاد دانشگاه و نویسنده‌ است. او دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی روان‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و برنده‌ی بورسیه‌ی معتبر وودرو ویلسون بوده است.

فلاورز استاد دانشگاه چپمن است و هم‌زمان به مشاوره و روان‌درمانی در مطب شخصی خود می‌پردازد. او در دانشگاه، درس‌هایی درباره‌ی تشخیص اختلالات دوران کودکی و روش‌های درمانی برای حل مشکلات والدین و فرزندان تدریس می‌کند. پژوهش‌های او بر علل مشکلات رفتاری و هیجانی کودکان، نوجوانان و والدین و همچنین ارزیابی اثربخشی روش‌های آموزشی و درمانی متمرکز است و نتایج این پژوهش‌ها در نشریات معتبر علمی روان‌شناسی منتشر شده‌ است.

فلاورز علاوه‌بر فعالیت‌های دانشگاهی، نویسنده‌ی کتاب‌های خودیاری برای والدین نیز هست. او در کار بالینی خود به مشاوره‌ی والدین و درمان کودکان و نوجوانانی می‌پردازد که با مشکلاتی مانند اضطراب، خشم، افسردگی، انزوا، افت تحصیلی یا سوءمصرف مواد روبه‌رو هستند.

بخشی از کتاب خطاهای بالینی در روان درمانی

«مصاحبه ناکامل و دست و پا شکستهٔ اوّلیه با مراجع یکی از اصلی‌ترین عوامل کاهش اثربخشی درمان به شمار می‌رود. در زمانه‌ای که درمان‌ها زیر سیطرهٔ برنامه سازمان حفظ سلامتی هستند، متخصّصان بالینی اغلب مجبورند که مستقیم سر اصل مطلب بروند و خیلی سریع به حل و فصل مسایل مراجع بپردازند. اکثر مراجعانی که به ما ارجاع می‌شوند ظاهراً مشکلات سرراست و شُسته‌ورفته دارند، مثل نقص در مهارت والدگری، کنترل خشم، مشکلات مربوط به سوءمصرف مواد یا روابط اجتماعی ضعیف. لذا بعد از جمع‌آوری اطلاعات مربوط به تاریخچهٔ تحولی و سابقهٔ مشکلات بالینی، حال آماده هستیم که مداخلهٔ درمانی زمان‌مند و مناسب را برای مراجع خود به کار گیریم. تکالیف خانگی لازم را طرّاحی کنیم و فهرست کتاب‌های آموزشی لازم و گروه‌های حمایتی را در اختیار مراجع قرار دهیم.»