کتاب داستان های کوتاه طولانی

کتاب داستان های کوتاه طولانی نوشته حمیدرضا صدر منوچهری است و نشر سنجاق آن را منتشر کرده است. این مجموعه داستان کوتاه در باب کودکی، کار، دوستی، جنگ، خانواده و موقعیت‌های پیش‌بینی‌ناپذیر زندگی است. داستان‌ها طنز دارند، گاه تلخ هستند و گاه تصویری ماندگار از یک آدم یا یک لحظه ارائه می‌دهند. کنار هم قرارگرفتن این داستان‌ها دنیایی را ساخته است که در آن جزئیات روزمره ناگهان معنایی عمیق پیدا می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب داستان های کوتاه طولانی

کتاب داستان های کوتاه طولانی نوشته‌ی حمیدرضا صدر منوچهری و مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که بیشتر بر پایه‌ی تجربه‌های زیسته، خاطره، مشاهده و بازسازی لحظه‌های به‌ظاهر ساده شکل گرفته‌اند. مکان داستان‌ها عبارت است از مدرسه، خانه، محله، کارخانه، دانشگاه، سفر، جبهه و محیط کار. هر داستان حال‌وهوای خاص خودش را دارد و با یک موقعیت مشخص و هسته‌ی روایی روشن پیش می‌رود. داستان‌های حاضر از دل اتفاق‌های معمولی، لایه‌های عاطفی و انسانی را بیرون کشیده‌اند. این مجموعه داستان کوتاه میان شوخی، اندوه، خاطره و تأمل در رفت‌وآمد است و از خلال همین رفت‌وآمد، پرتره‌ای از زندگی روزمره و حافظه‌ی شخصی می‌سازد.

چرا باید کتاب داستان های کوتاه طولانی را بخوانیم؟

دلایل خواندن داستان های کوتاه طولانی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با فضاهای متنوع است که از کودکی تا محیط کار و سفر را در بر می‌گیرد.
• خواننده با موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که از دل زندگی روزمره بیرون آمده‌اند، اما به ترس، فقدان، شرم، دوستی و خاطره گره می‌خورند.
• کتاب نشان می‌دهد چگونه جزئیات کوچک می‌توانند به نقطه‌های ماندگار در حافظه‌ی انسان تبدیل شوند.

خواندن کتاب داستان های کوتاه طولانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن داستان های کوتاه طولانی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان کوتاه.
• خوانندگانی که دوست دارند داستان‌هایی درباره‌ی کودکی، خانواده، مدرسه، دوستی و محیط کار بخوانند.
• کسانی که از داستان‌هایی کوتاه با پایان‌های باز یا تأمل‌برانگیز لذت می‌برند.

بخشی از کتاب داستان های کوتاه طولانی

«۱۴. ویروس انداز

(آخه مسلمون. ابن ملجم هم شمشیر زد. ویروس که پرتاب نکرد)

عطسه. عطسه. سرفه. سرفه.

سکوت کردم.

عطسه. عطسه. سرفه. سرفه. آخ. اوخ.

با تعجب به پشت سرم نگاه کردم.

دوباره. عطسه. سرفه. آخ. اوخ.

احساس سرما کردم.

انگار تنم یخ کرده.

- استاد. شما هم سردتونه؟

- نه. هوا که سرد نیست.

با تعجب به استاد نگاه کردم. اصلا عین خیالش نبود.

پس چرا من اینقدر سردمه؟

نکنه استاد داره سر به سرم می گذاره.

شوخی میکنه؟

با یک لا پیرهن جلو من ایستاده. انگار تو حمامه.

پس چرا من اینقدر سردمه؟

صدای عطسه و سرفه.»