کتاب تماشا از بام و ایوان

کتاب تماشا از بام و ایوان مجموعه‌شعری از مریم زمانی (الله داد) است که انتشارات پلک آن را منتشر کرده است. شعرهای این مجموعه در فضایی میان رنج، بیماری، فقدان، خانه، مادرانگی و ایستادگی حرکت می‌کنند و از تصویرهایی مثل شمع، ماهی، چاه، باغچه و پنجره برای ساختن جهان عاطفی خود بهره می‌گیرند. در بسیاری از شعرها، درد فقط یک وضعیت شخصی نیست و به تجربه‌ای جمعی و خانوادگی تبدیل می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تماشا از بام و ایوان

کتاب تماشا از بام و ایوان نوشته مریم زمانی (الله داد) مجموعه‌ای از شعرهای کوتاه و میان‌کوتاه است که بر محور رنج، فرسودگی، امیدِ زخمی و تماشای زندگی از فاصله‌ای اندوهناک شکل گرفته‌اند. شاعر از همان آغاز، با تقدیم اثر به زنی که در دل تنهایی و سختی ایستاده، افق عاطفی مجموعه را روشن کرده است. در این شعرها، تجربه‌های زیسته‌ی زنانه، بیماری، خانه، سوگ، مراقبت و تاب‌آوری در کنار هم قرار می‌گیرند و فضایی می‌سازند که هم شخصی است و هم به‌سادگی به سطحی گسترده‌تر راه پیدا می‌کند.
کتاب تماشا از بام و ایوان از شعرهایی با عنوان‌های جداگانه تشکیل شده است؛ شعرهایی مثل شفا، پیمانه، ماهی سرخ، خانه خراب، طبیب، تماشای شمع، فنجان قهوه، مدائن، عصرانه، بیماری، مرور و هم‌خون. همین عنوان‌ها نشان می‌دهند که شاعر به اشیا، بدن، مکان و وضعیت‌های روزمره به‌عنوان کانون معنا نگاه کرده است. در این مجموعه، واژه‌های مربوط به درمان و زخم در کنار عناصر طبیعی و خانگی می‌آیند و از دل این هم‌نشینی، تصویری از زندگی پدید می‌آید که در آن رنج همیشه ملموس و نزدیک است. بیمارستان، چای، باغچه، روسری، تلفن، فنجان و پنجره فقط ابزار تصویرسازی نیستند و هرکدام بار احساسی و معنایی ویژه‌ای دارند.
کتاب تماشا از بام و ایوان از نظر حال‌وهوا، مجموعه‌ای یکدست اما نه یکنواخت است. بعضی شعرها بسیار فشرده و ضربه‌زننده‌اند و بعضی دیگر با حرکت آرام‌تر، اندوه را لایه‌لایه پیش می‌برند. شاعر در بخش‌هایی از زبان دینی، اشاره‌های تاریخی و نشانه‌های فرهنگی هم استفاده کرده است، اما این ارجاع‌ها در خدمت فضای شعر مانده‌اند و به نمایش دانسته‌ها تبدیل نشده‌اند. نتیجه، مجموعه‌ای است که بیشتر از هر چیز بر حسِ ماندن در دل آسیب، نگاه‌کردن به ویرانی و جست‌وجوی روزنه‌ای برای دوام تمرکز دارد.

خلاصه کتاب تماشا از بام و ایوان

در تماشا از بام و ایوان، شعرها پیرامون تجربه‌هایی می‌چرخند که به تن، خانه، فقدان و دوام‌آوردن گره خورده‌اند. یک شعر از شفای تن و بازشدن پنجره‌ای به رویش باغ می‌گوید و شعری دیگر، ماهی کوچکی را نشان می‌دهد که بیرون از آب جان می‌دهد و راه دریا می‌جوید. جایی غمِ رفتنِ محبوب یا بیماریِ همخانه، خانه را ویران می‌کند و جایی دیگر، بیمارستان، چاه خشک، باغچه‌ی آسیب‌دیده و فنجان قهوه به نشانه‌هایی از فرسودگی و انتظار بدل می‌شوند. در سراسر مجموعه، شاعر از دل تصویرهای ملموس، رابطه‌ی میان درد و ایستادگی را پی می‌گیرد.

چرا باید کتاب تماشا از بام و ایوان را بخوانیم؟

دلایل خواندن تماشا از بام و ایوان را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این مجموعه، رنج و تاب‌آوری را از خلال تصویرهای ملموسِ خانگی، طبیعی و بدنی دنبال می‌کند.
• شعرها نشان می‌دهند که چگونه تجربه‌های شخصی می‌توانند به حس‌هایی جمعی مثل سوگ، مراقبت و انتظار پیوند بخورند.
• تنوع عنوان‌ها و فضاها، از بیمارستان و باغچه تا فنجان قهوه و پنجره، دامنه‌ی تصویری مجموعه را گسترده کرده است.
• خواندن این اثر برای شناخت شعرهایی مناسب است که بر ایجاز، تصویر و بار عاطفی تکیه دارند.
• مجموعه، پیوند میان خانه، تن و اندوه را به‌شکلی پیوسته پیش می‌برد و برای دنبال‌کردن این درون‌مایه‌ها ماده‌ی خوبی فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن تماشا از بام و ایوان به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به مجموعه‌شعرهایی که بر سوگ، بیماری، فقدان و دوام‌آوردن تمرکز دارند.
• خوانندگانی که شعرهای کوتاه و فشرده با تصویرهای روشن و عاطفه‌ی پررنگ را دنبال می‌کنند.
• کسانی که به بازتاب تجربه‌های زنانه، خانه و مراقبت در شعر فارسی علاقه دارند.
• مخاطبانی که می‌خواهند شعرهایی با فضای اندوهناک اما جست‌وجوگر بخوانند.
• علاقه‌مندان به شعرهایی که از اشیای روزمره و عناصر طبیعی برای ساختن معنا استفاده می‌کنند.