کتاب افسانه خورشید و دریا

کتاب افسانه خورشید و دریا، نوشته پرتو مهدوی، رمانی خیال‌پردازانه درباره‌ی سرزمینی دوپاره است که در آن اشغال یک منطقه، رقابت دربار و آرزوی دیدار دوباره‌ی خانواده‌ها به هم گره می‌خورند. داستان با رویارویی ولیعهد یونگ جو و دختری به نام سایونگ آغاز می‌شود؛ دختری که فقط به آزادسازی جیانگ فکر نمی‌کند و هدفی انسانی‌تر را هم دنبال می‌کند. نشر سنجاق این کتاب را  منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب افسانه خورشید و دریا اثر پرتو مهدوی

کتاب افسانه خورشید و دریا، نوشته‌ی پرتو مهدوی، یک داستان کره‌ای است و در فضایی تاریخی‌ و تخیلی پیش می‌رود: قصه‌ی دو سرزمین دوست اما دشمن و دو همسایه مثل آب و آتش. شاهدخت سرزمین شمالی تنها راه نجات سرزمینش را در سرزمین جنوبی می‌یابد. او حالا باید به جنوب برود. جایی که رفتن به آن برایش بسیار پرخطر است.

جدایی سرزمین شمالی و جنوبی بر زندگی مردم عادی، خانواده‌ها، کشاورزان، ماهیگیران و حتی تصمیم‌های دربار سایه انداخته است. داستان بر محور بحران منطقه‌ی جیانگ شکل می‌گیرد؛ جایی که به اشغال نینجی‌ها درآمده و بازپس‌گیری آن برای حکومت جنوبی هم یک پیروزی نظامی است هم به آبرو، امنیت و بقای کشور گره خورده است. در کنار این بحران، کشمکش‌های درونی قصر، فشار امپراطور بر ولیعهد و رقابت‌های پنهان سیاسی هم فضای داستان را پرتنش می‌کنند.

این کتاب تنها بر نبرد و توطئه تکیه ندارد و بخش مهمی از نیروی خود را از رابطه‌ی میان شخصیت‌ها می‌گیرد. یونگ جو در جایگاه ولیعهد، میان وظیفه، ترس از شکست و فشار قدرت گرفتار است. در مقابل، سایونگ شخصیتی جسور، پیگیر و خطرپذیر دارد که نگاهش از مرزهای رسمی فراتر می‌رود. آقای لی، یومی، یون هوا و حتی پیرزن سفالگر و نوه‌اش هرکدام وجهی از رنج و امید این جهان را نشان می‌دهند. داستان از خلال گفت‌وگوها و موقعیت‌هایش، هم مسئله‌ی اشغال و قحطی را پیش می‌کشد، هم موضوع جدایی انسان‌ها از یکدیگر را. در این میان، سفالگری، تجارت دریایی، خاطره‌ی خانه و رؤیای بازشدن مرزها به عناصر مهمی تبدیل می‌شوند که به داستان رنگی فراتر از یک ماجرای درباری یا جنگی صرف می‌دهند.

خلاصه داستان افسانه خورشید و دریا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب افسانه خورشید و دریا با برخورد ناگهانی ولیعهد یونگ جو با پیرمردی روستایی و دختری به نام سایونگ شروع می‌شود؛ کسانی که پنهانی اطراف مقر نینجی‌ها را زیر نظر دارند تا راهی برای نفوذ پیدا کنند. کمی بعد روشن می‌شود که سایونگ فقط یک دختر عادی نیست و هدفش هم فقط کمک به آزادسازی جیانگ نیست. او می‌خواهد از طریق این پیروزی، راهی برای کم‌کردن فاصله‌ی میان دو سرزمین جداشده باز کند. داستان سپس به طراحی نقشه، کشمکش‌های دربار، آشکارشدن هویت واقعی سایونگ و همکاری پرتنش او با یونگ جو می‌رسد؛ همکاری‌ای که هم به نبرد گره خورده هم به خواسته‌ای عاطفی و انسانی.

چرا باید کتاب افسانه خورشید و دریا را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب افسانه خورشید و دریا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستانْ ماجرایی سیاسی و نظامی را در کنار مسئله‌ی جدایی خانواده‌ها و رنج مردم عادی قرار می‌دهد.
• شخصیت سایونگ محور مهمی برای دنبال‌کردن جسارت، پافشاری و تصمیم‌گیری در موقعیت‌های پرخطر است.
• رابطه‌ی یونگ جو و سایونگ تنش میان وظیفه‌ی حکومتی و خواسته‌های انسانی را پررنگ می‌کند.
• داستان به نبرد محدود نمی‌ماند و به قحطی، تجارت، سفالگری و زندگی روزمره‌ی مردم هم می‌پردازد.
• کتاب تصویری از سرزمینی دوپاره می‌سازد که در آن مرز فقط یک خط جغرافیایی نیست و بر سرنوشت آدم‌ها اثر مستقیم دارد.

خواندن کتاب افسانه خورشید و دریا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب افسانه خورشید و دریا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های تاریخی و تخیلی با فضای درباری، مرزی و جنگی.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با قهرمانان جسور و پیگیر علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند در کنار ماجرای نبرد، مسئله‌ی خانواده، جدایی و آشتی را هم دنبال کنند.
• مخاطبانی که از داستان‌هایی با درون‌مایه‌ی قدرت، وفاداری، هویت و سرزمین لذت می‌برند.
• خوانندگانی که به داستان‌هایی درباره‌ی پیوند میان سیاست، زندگی روزمره و امید به تغییر علاقه دارند.

بخشی از کتاب افسانه خورشید و دریا

«شاهزاده یونگ جو خیلی سریع شمشیرش رو از غلاف دراورد و به طرف کشاورز و دختر جوون رفت. اونقدر شمشیر رو نزدیک گردن کشاورز برد که پیرمرد نزدیک بود از ترس سکته کنه.

شاهزاده ازش پرسید کیه اما پیرمرد نمیتونست حرف بزنه. بدجور زبونش بند اومده بود. دختر جوون آروم گفت: ما فقط میخواستیم یه نگاهی به مقر نینجی ها بندازیم. همین.

شاهزاده به دختر نگاه کرد. به نظرش نینجی نمیومد. کاملا هم روون حرف میزد. برای همین یکم آروم شد و شمشیرش رو پایین برد و گفت: نگاه کنین؟ به چی نگاه کنین؟ اینجا چیز دیدنی هست؟! چطوری میخواستین اون طرف این دیوار بلندو ببینین؟»