کتاب وقتی تو رفته بودی

کتاب وقتی تو رفته بودی نوشته محمدمهدی دیلمی خوزستانی، مجموعه‌ای از شعرهای سپید و کوتاه است که حول غیاب، دلتنگی، انتظار و یادِ ماندگار یک عزیز شکل گرفته‌اند. شعرهای این مجموعه از سوگ و فراق آغاز می‌شوند و در کنار آن، به امید، دعا، طبیعت، خاطره و ایستادگی هم راه می‌برند. انتشارات سردار امین این کتاب را منتشر کرده است و در میان شعرهایش می‌توان پیوندی روشن میان عاطفه‌ی شخصی و تصویرهای آشنا از باران، باغ، پرنده، شب و روشنایی دید. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب وقتی تو رفته بودی

کتاب وقتی تو رفته بودی سروده محمدمهدی دیلمی خوزستانی، مجموعه‌ای از شعرهای کوتاه و عمدتاً سپید است که محور اصلی آن فقدان و ماندگاری یادِ کسی است که نبودنش همه‌چیز را دگرگون کرده است. فضای اثر از همان آغاز با تقدیم‌نامه، نقل‌قول‌ها و شعر مقدمه، حال‌وهوایی عاطفی و سوگ‌مند پیدا می‌کند. شاعر غیبت را فقط یک اتفاق شخصی نشان نمی‌دهد، بلکه آن را به تغییری در خانه، کوچه، باغ، فصل‌ها و حتی زبان پیوند می‌زند. به همین دلیل، دلتنگی در این مجموعه فقط یک احساس درونی نیست و در تصویرهای بیرونی هم بازتاب پیدا می‌کند.
کتاب وقتی تو رفته بودی از شعرهایی با عنوان‌های جداگانه شکل گرفته است؛ عنوان‌هایی مثل عطر گیسو، باغ خشکیده، اندیشه، لحظه‌های عشق، بی‌فروغ، وصال، مهتاب، دوباره‌ها، بوم نقاشی، هزار چشم، باران، تقویم، جاودانگی و هجران نشان می‌دهند که شاعر دایره‌ی احساسی متنوعی را دنبال کرده است. در این شعرها طبیعت حضوری پررنگ دارد: ابر، باران، گل، رود، مهتاب، پرستو، نخل، برف و جویبار فقط عناصر تزئینی نیستند و هرکدام بخشی از بار عاطفی شعر را حمل می‌کنند. شاعر در کنار این تصویرها، از واژه‌هایی مثل عشق، انتظار، دعا، رفاقت، هجرت و امید استفاده کرده است تا مجموعه از یک سوگ یکدست فراتر برود و به تأملی درباره‌ی ماندن، از دست‌دادن و ادامه‌دادن برسد.
کتاب وقتی تو رفته بودی از نظر حال‌وهوا میان مرثیه، عاشقانه و شعر تأملی حرکت می‌کند. بعضی شعرها بسیار کوتاه و فشرده‌اند و بر یک تصویر یا حس تکیه دارند و بعضی دیگر لحن خطابی‌تر و آشکارتر دارند. در بخش‌هایی از مجموعه، نشانه‌هایی از ارادت خانوادگی، یاد پدر، سوگ رفیقان و اشاره به جغرافیای جنوب و زاگرس هم دیده می‌شود که به شعرها رنگی شخصی‌تر می‌دهد. همین ترکیب باعث شده است که اثر فقط درباره‌ی نبودن یک نفر نباشد، بلکه درباره‌ی ردّی باشد که آن غیاب در ذهن، زبان و جهان اطراف به‌جای می‌گذارد.

چرا باید کتاب وقتی تو رفته بودی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب وقتی تو رفته بودی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مجموعه‌ای از شعرهای کوتاه را پیش می‌گذارد که بر غیاب، دلتنگی و یادِ ماندگار تمرکز دارند.
• شعرها با تصویرهای پرتکرار اما متنوعی از باران، باغ، پرنده، مهتاب و فصل‌ها، احساس فقدان را به فضای بیرونی پیوند می‌دهند.
• خواندن این کتاب برای کسانی مناسب است که می‌خواهند پیوند میان سوگ، عشق و امید را در شعر معاصر فارسی دنبال کنند.
• اثر فقط در حس اندوه متوقف نمی‌ماند و در بخش‌هایی به دعا، رفاقت، ایستادگی و امکان دوباره‌برخاستن هم می‌رسد.
• کسانی که شعرهای کوتاه و تصویرمحور را ترجیح می‌دهند، در این مجموعه با قطعه‌هایی روبه‌رو می‌شوند که هرکدام بر یک حس یا صحنه متمرکزند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب وقتی تو رفته بودی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر سپید فارسی که به مجموعه‌های عاطفی و کوتاه گرایش دارند.
• خوانندگانی که به شعرهایی درباره‌ی فراق، انتظار، خاطره و ماندگاری یادِ عزیزان علاقه دارند.
• مخاطبانی که از تصویرهای طبیعی مثل باران، گل، مهتاب، رود و پرنده در شعر لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند با شعرهایی روبه‌رو شوند که سوگ را در کنار امید و دعا نشان می‌دهند.
• علاقه‌مندان به مجموعه‌هایی که رنگ‌وبوی شخصی، خانوادگی و یادبودگونه دارند.