کتاب غریبه ای در طبقه بالا

کتاب غریبه ای در طبقه بالا نوشته لیزا ام. ماتلین و ترجمه پرستو جهان بین، رمانی رازآلود و پرتعلیق است که از لحظه‌ی ورود به یک خانه‌ی قدیمی و بدنام، فضای ناآرام خود را می‌سازد. ماجرا از جایی شروع می‌شود که سارا اسلید، درمانگری شناخته‌شده، عمارتی را می‌خرد که سال‌ها پیش صحنه‌ی قتلی هولناک بوده است. آنچه این داستان را از یک روایت صرفاً ترسناک جدا می‌کند، پیوند خانه با ذهن آشفته‌ی شخصیت اصلی و فرسایش تدریجی مرز میان واقعیت، خاطره و هراس است. انتشارات قصه باران این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب غریبه ای در طبقه بالا

کتاب غریبه ای در طبقه بالا نوشته لیزا ام. ماتلین، داستان زنی به نام سارا اسلید را دنبال می‌کند؛ درمانگری که در ظاهر زندگی موفقی دارد، کتابی پرفروش منتشر کرده و در شبکه‌های اجتماعی تصویری کنترل‌شده از خود نشان می‌دهد. اما با خرید عمارتی متروکه به نام بلک‌وودهاوس، شکاف میان این ظاهر آراسته و آشفتگی درونی‌اش کم‌کم آشکار می‌شود. خانه‌ای که سال‌ها پیش محل قتل زنی به‌دست همسرش بوده، فقط یک مکان ترسناک نیست؛ به‌تدریج به فضایی تبدیل می‌شود که اضطراب، وسواس، میل به پنهان‌کاری و فرسودگی روانی سارا را بازتاب می‌دهد.
کتاب غریبه ای در طبقه بالا فقط بر ترس ناشی از یک خانه‌ی بدنام تکیه نمی‌کند. بخش مهمی از کشش آن از شخصیت‌پردازی سارا می‌آید؛ زنی که هم‌زمان می‌خواهد درمانگر دیگران باشد، زندگی مشترکش را نجات دهد، تصویر عمومی‌اش را حفظ کند و از گذشته و ضعف‌های خودش فرار کند. روایت اول‌شخص باعث می‌شود خواننده مدام میان آنچه سارا می‌بیند، آنچه پنهان می‌کند و آنچه شاید درست درک نمی‌کند در رفت‌وآمد باشد. همین تردید، فضای داستان را ناآرام‌تر می‌کند و حس ناامنی را فقط به خانه محدود نمی‌گذارد.
کتاب غریبه ای در طبقه بالا از همان فصل‌های آغازین، خانه، جنگل اطراف، همسایه‌ها و حتی جزئیات روزمره را به عناصری مشکوک تبدیل می‌کند. در این فضا، ازدواج سرد سارا و جو، وابستگی او به تأیید دیگران، مصرف الکل، فشار شغلی و میل شدیدش به کنترل اوضاع، لایه‌های مهم داستان را می‌سازند. نتیجه، روایتی است که هم به تعلیق تکیه دارد و هم به فروپاشی تدریجی ذهنی که می‌خواهد همه‌چیز را زیر سلطه نگه دارد، اما خودش از درون در حال ترک‌برداشتن است.

خلاصه داستان غریبه ای در طبقه بالا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
سارا اسلید، درمانگری مشهور، همراه همسرش جو خانه‌ای قدیمی و متروکه را می‌خرد که سال‌ها پیش در آن قتلی خانوادگی رخ داده است. او این خرید را هم فرصتی مالی می‌بیند و هم راهی برای ترمیم زندگی مشترکش، اما از همان روزهای اول نشانه‌های ناآرامی در خانه و در ذهن خودش شدت می‌گیرد. اتاق قتل، قبرهای صاحبان قبلی، همسایه‌های سرد، جنگل مرموز اطراف عمارت و حضور آدم‌هایی که انگار چیزی را پنهان می‌کنند، سارا را در وضعیتی قرار می‌دهد که دیگر تشخیص مرز میان تهدید بیرونی و آشفتگی درونی آسان نیست. داستان، هم‌زمان پیشروی در یک خانه‌ی پرسابقه و فرو رفتن در ذهن شخصیتی است که خودش نیز رازهای کمی ندارد.

چرا باید کتاب غریبه ای در طبقه بالا را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب غریبه ای در طبقه بالا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب ترس را فقط از راه حادثه نمی‌سازد و آن را به ذهن آشفته‌ی شخصیت اصلی گره می‌زند.
• خواننده با شخصیتی روبه‌رو می‌شود که فاصله‌ی میان چهره‌ی عمومی و زندگی پنهانش بخش مهمی از تعلیق داستان را شکل می‌دهد.
• فضای خانه، جنگل اطراف و گذشته‌ی خشونت‌بار عمارت، حس ناامنی را در تمام روایت پخش می‌کند.
• داستان، هم بحران زندگی مشترک را پیش می‌برد و هم رازهای مربوط به خانه را، بدون اینکه یکی فدای دیگری شود.
• این اثر برای کسانی جالب است که از روایت‌های روان‌شناختی و فضاهای بسته و ناآرام لذت می‌برند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب غریبه ای در طبقه بالا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های رازآلود و پرتعلیق که فضای خانه‌های قدیمی و بدنام را دوست دارند.
• خوانندگانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با راوی ناپایدار و ذهن مشوش استقبال می‌کنند.
• کسانی که به روایت‌هایی درباره‌ی فروپاشی زندگی مشترک، پنهان‌کاری و بحران هویت علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند ترس و تعلیق را در کنار لایه‌های روانی و تنش‌های درونی دنبال کنند.

بخشی از کتاب غریبه ای در طبقه بالا

«به بلک‌وودهاوس خوش آمدید.
این همان در ورودی‌ای است که جانت کمبل شتاب‌زده از آن بیرون آمد. این همان حیاط بی‌آب‌وعلفی است که به آن‌سویش دوید و از ترس جانش فرار کرد. این صدایی که می‌آید صدای جیغ‌هایش است که تا به امروز چهل سال‌ است در آن خیابان سوت‌وکور منعکس می‌شود.
من رو نکش! من رو نکش! من رو نکش!
در طبقه‌ی بالا اتاق‌خوابی است که کف‌پوش‌هایش لکه‌ی خون دارد؛ این همان‌جایی است که سوزان کمبل آن‌قدر خون‌ریزی کرد تا مُرد و همان‌جایی است که من می‌خواهم بخوابم. به‌نظرِ بعضی از آدم‌ها اینجا فاجعه است.
اما من یکی از آن بعضی آدم‌ها نیستم!
نگاهم از آن می‌گذرد و به خانه می‌افتد. بار اول نیست که در عجب مانده‌ام چرا یک نفر خانه‌ی ویکتوریایی گوتیک را در دل شهرکی شلوغ مثل بیکن ساخته است؟
بلک‌وودهاوس خوش‌ساخت، غریب و کاملاً غرق سکوت است. رنگ‌آمیزی پوسته‌پوسته‌اش من را یاد پوستِ کنده‌شده می‌اندازد. نمای مخروطی شیب‌دارش مثل یک شمشیر سیاه بلند است. جلوی خانه فقط یک پنجره دارد: طاقی رومی که به اتاق نشیمن مشرف است و با نمای در ورودی هم‌خوانی دارد. هرکس بلک‌وود را ساخته پیداست دلش نمی‌خواسته کسی داخل خانه را بپاید.»