کتاب وحشت سرخ

کتاب وحشت سرخ نوشته‌ی اندرو ای. کلینگ با ترجمه‌ی پریسا صیادی روایتی تحلیلی از خاستگاه، گسترش و پیامدهای ترس از کمونیسم در ایالات متحده و جهان ارائه می‌دهد. نویسنده با تکیه بر نمونه‌های عینی، از ماجرای میلو رادولوویچ تا حملات پالمر و جنگ کره، نشان داده است چگونه بدگمانی سیاسی می‌تواند به محدودشدن آزادی‌های مدنی و شکل‌گیری فضای تعقیب و اتهام جمعی منجر شود. این اثر که گروه انتشاراتی ققنوس آن را منتشر کرده است، بخشی از مجموعه‌ی «تاریخ جهان» است و به‌ویژه بر پیوند میان تحولات روسیه‌ی انقلابی، جنگ سرد و سیاست داخلی آمریکا تمرکز دارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب وحشت سرخ

کتاب وحشت سرخ با تمرکز بر تجربه‌ی ایالات متحده در سده‌ی بیستم، روند شکل‌گیری ترس سازمان‌یافته از کمونیسم را از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه تا اوج جنگ سرد دنبال کرده است. اندرو ای. کلینگ در این کتاب نشان داده است که چگونه انقلاب بلشویکی، جنگ داخلی روسیه، مداخله‌ی متفقین و تثبیت حکومت شوروی، زمینه‌ی ذهنی و سیاسی لازم برای برچسب «سرخ‌ها» و تبدیل آن به دشمن دائمی را فراهم کرد. در این روایت، سرخ‌ها ابتدا کارگران معترض و سوسیالیست‌ها هستند و سپس به تدریج به نماد تهدیدی جهانی علیه سرمایه‌داری و دموکراسی آمریکایی بدل می‌شوند. کتاب وحشت سرخ در چند فصل پیوسته، از «برآمدن سرخ‌ها» و انقلاب بلشویکی تا حملات پالمر، رکود بزرگ، گسترش حزب کمونیست آمریکا، جبهه‌ی مردمی، جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد را مرور کرده است. نویسنده در ادامه به دوره‌ی پس از ۱۹۴۵، شکل‌گیری بلوک شرق، جنگ کره، برنامه‌های وفاداری دولتی، فهرست دادستان کل، سوگندهای وفاداری در ادارات، کارخانه‌ها و دانشگاه‌ها و نقش اف‌بی‌آی و جوزف مکارتی پرداخته است. کتاب وحشت سرخ با استفاده از اسناد، نقل‌قول‌های تاریخی، نمونه‌های فردی و گزارش‌های مطبوعاتی نشان داده است که چگونه ترکیب ترس ایدئولوژیک، رقابت جهانی و سیاست داخلی، فضای تعقیب و سوءظن فراگیر را در جامعه‌ی آمریکا به‌وجود آورد.

خلاصه کتاب وحشت سرخ

کتاب وحشت سرخ روندی را ترسیم کرده است که در آن کمونیسم از یک نظریه‌ی اقتصادی‌سیاسی و جنبش کارگری به تهدیدی امنیتی و وجودی برای ایالات متحده تبدیل می‌شود. نویسنده ابتدا ریشه‌های فکری سوسیالیسم و کمونیسم، انقلاب روسیه و جنگ داخلی سرخ‌ها و سفیدها را توضیح داده و سپس نشان داده است چگونه مداخله‌ی متفقین، تبلیغات مطبوعاتی و خشونت‌های پس از انقلاب، تصویر «خطر سرخ» را در افکار عمومی غرب تثبیت کرده است. در ادامه، کتاب به اولین موج وحشت سرخ پس از جنگ جهانی اول، حملات پالمر، شکل‌گیری جوخه‌های سرخ و سپس اوج‌گیری دوباره‌ی ترس از کمونیسم در دوران رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم می‌پردازد. بخش‌های پایانی به جنگ سرد، جنگ کره، برنامه‌های وفاداری، فهرست‌های محرمانه، سوگندهای شغلی و نمونه‌های عینی از زندگی کارمندان، استادان دانشگاه و فعالان اتحادیه‌ها اختصاص یافته است که در آن‌ها اتهام کمونیست بودن به ابزاری برای حذف، سکوت و کنترل اجتماعی تبدیل شده است.

چرا باید کتاب وحشت سرخ را بخوانیم؟

خواندن وحشت سرخ امکان مقایسه‌ی دقیق میان ایدئولوژی، سیاست و زندگی روزمره را فراهم می‌کند. این کتاب نشان داده است چگونه ترس سیاسی می‌تواند قوانین، رسانه‌ها، دانشگاه‌ها و محیط کار را دگرگون کند و بر سرنوشت افراد عادی اثر بگذارد. اثر کلینگ برای فهم سازوکار برچسب‌زنی، امنیتی‌شدن اختلاف‌نظر و شکنندگی آزادی‌های مدنی در شرایط بحران سیاسی تصویری روشن و مستند ارائه کرده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی وحشت سرخ به دانشجویان و علاقه‌مندان تاریخ معاصر، روابط بین‌الملل و مطالعات آمریکا پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی توصیه می‌شود که دغدغه‌ی آزادی‌های مدنی، حقوق کارگران، تاریخ جنبش‌های چپ و سازوکار شکل‌گیری ترس‌های جمعی و برچسب‌زنی سیاسی را دارند.

بخشی از کتاب وحشت سرخ

«فقط هم رادولوویچ نبود. در آن زمان هزاران نفر از هر صنف و طبقه‌ای در معرض تحقیقات و اتهاماتی دربارهٔ گذشته و حال خود بودند. شهروندان به‌دقت اعمال و رفتار مقامات منتخب، دوستان، همسایگان و اعضای خانوادهٔ خود را برای یافتن هرگونه نشانه‌ای از فعالیت‌های خرابکارانه زیر نظر داشتند، از جمله عضویت در گروه‌هایی که از حقوق برابر برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و سایر اقلیت‌ها دفاع می‌کردند، حضور در انجمنی که به بهبود و تقویت روابط بین‌المللی کمک می‌کرد، یا شرکت در فعالیت‌های اتحادیه‌های کارگری که به دنبال دستمزد یا شرایط کاری بهتر بودند. روزنامه‌ها و مجلاتی که در حوزهٔ روابط بین‌الملل فعال بودند یا به زبان‌های خارجی منتشر می‌شدند مظنون به گسترش برنامه‌های خرابکارانهٔ ضدآمریکایی بودند. برخی از منتقدان همچنین روزنامه‌های معتبری مانند واشینگتن پست و نیویورک تایمز را به دلیل تعهدشان در ارائهٔ گزارش‌های واقع‌بینانه و بی‌طرفانه به ضدآمریکایی بودن متهم می‌کردند. همهٔ این‌ها بخشی از واکنش بین‌المللی به کمونیسم بود، واکنشی که مورخان آن را «وحشت سرخ» نامیده‌اند. رادولوویچ نه به دلیل چیزهایی که خوانده یا کارهایی که انجام داده بود، بلکه به دلیل ارتباط با افرادی که می‌شناخت بازجویی شد. او اتهام خطر امنیتی یا کمونیست بودن را رد و با آن مبارزه کرد. داستان او را دیترویت نیوز منتشر کرد و اندکی پس از آن توجه ادوارد راسکو مورو، خبرنگار پیشگام تلویزیونی، را جلب کرد. مورو به دنبال داستانی بود که نشان دهد چگونه وحشت سرخ زندگی آمریکایی‌های معمولی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، و او از داستان رادولوویچ در قسمتی از برنامهٔ خبری‌اش با عنوان اکنون ببینید استفاده کرد.»