کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی

کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی نوشته احمدرضا اخوت و مریم قاسمی است و انتشارات قرآن و اهل بیت نبوت (ع)، ناشر آثار مجمع مدارس دانشجویی قرآن و عترت (ع)، آن را منتشر کرده است. این کتاب به یکی از پرسش‌های محوری زندگی دینی می‌پردازد؛ اینکه چگونه می‌توان «طیّب» را نه‌فقط در تعریف، بلکه در موقعیت‌های واقعی زندگی تشخیص داد. نویسندگان با تکیه بر نمونه‌های ملموس، از نام‌ها و رفتارها تا گزاره‌ها و کلام، مسیر شناسایی امر پاک و گوارا را دنبال کرده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی اثر احمدرضا اخوت و مریم قاسمی

کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی، نوشته‌ی احمدرضا اخوت و مریم قاسمی، در ادامه‌ی مجموعه‌ای قرار می‌گیرد که مفهوم طیّب را از زاویه‌های مختلف بررسی کرده است. تمرکز اثر بر مسئله‌ای مشخص است؛ فاصله‌ی میان دانستن معنای طیّب و تشخیص‌دادن مصداق آن در زندگی روزمره. نویسندگان از اینجا شروع می‌کنند که بسیاری از انسان‌ها در پی زندگی گوارا هستند، اما چون مصداق‌های طیّب را درست نمی‌شناسند، در انتخاب‌ها و بهره‌مندی‌های خود دچار خطا می‌شوند. فضای اثر آموزشی و تأمل‌برانگیز است و بحث را بر پایه‌ی آیات قرآن، نمونه‌های عینی و موقعیت‌های قابل‌تشخیص پیش می‌برد.

کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی مطالب خود را در سه بخش اصلی سامان داده است؛ شناسایی طیّب در هویت امور، شناسایی طیّب در کنش‌ها و واکنش‌ها و نیز شناسایی طیّب در گزاره‌های مربوط به امور. در بخش نخست به نام‌ها، نام‌گذاری، یادگیری اسم‌ها و نسبت آن‌ها با پاکی و کمال پرداخته شده است. در بخش دوم فعل‌ها و نوع تعامل انسان با دیگران، با مخلوقات و با نتیجه‌ی افعال دیگران بررسی می‌شود. در بخش سوم نوبت به گزاره‌ها می‌رسد؛ یعنی همان پیوندهای ذهنی و جمله‌هایی که مبنای تصمیم‌گیری و رفتار انسان می‌شود. این تقسیم‌بندی باعث شده است موضوع طیّب از حالت انتزاعی بیرون بیاید و به‌صورت شبکه‌ای از مواجهه‌های واقعی دیده شود.

کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی نشان می‌دهد چرا تشخیص طیّب دشوار می‌شود؛ از درهم‌تنیدگی طیّب و خبیث گرفته است تا تفاوت موقعیت‌ها، امکان تغییر کارکرد اشیا و حتی ازدست‌رفتن ذائقه‌ی تشخیص. یکی از نکته‌های مهم اثر حاضر توجه به کلام است؛ جایی که نویسندگان اسم، فعل و گزاره را در نسبت با اجزای کلام می‌بینند و از این راه به نقش زبان در حفظ یا ازدست‌دادن طیّبات می‌رسند. این کتاب برای فهم نسبت انسان با اشیا، رفتارها، باورها و شیوه‌ی سخن‌گفتن، یک چارچوب فکری منظم ارائه کرده است.

خلاصه کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی

چرا انسان با وجود حساسیت نسبت به کیفیت زندگی، همیشه به گوارایی و پاکی واقعی نمی‌رسد؟ پاسخ در ناتوانی از تشخیص مصداق‌های طیّب نهفته است. نویسندگان ابتدا دشواری‌های این تشخیص را توضیح می‌دهند؛ مثل وابستگی طیّب‌بودن به موقعیت، نوع استفاده و کیفیت ارتباط انسان با امور. سپس کتاب سه مسیر اصلی برای شناسایی طیّب را مطرح می‌کند؛ هویت امور و نام‌های آن‌ها، فعل‌ها و نوع بهره‌مندی از آن‌ها و نیز گزاره‌هایی که انسان درباره‌ی جهان و زندگی در ذهن خود می‌سازد. همچنین کلام به‌عنوان نمونه‌ای برجسته مطرح می‌شود؛ چون اسم، فعل و جمله را در خود جمع می‌کند و می‌تواند جهت کلی زندگی را به‌سوی طیّبات یا دور از آن‌ها ببرد.

چرا باید کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مفهوم طیّب را از سطح تعریف‌های کلی به موقعیت‌های ملموس زندگی می‌آورد.
• کتاب نشان می‌دهد چرا تشخیص پاکی و آلودگی در امور همیشه ساده نیست و به موقعیت، کارکرد و نوع استفاده بستگی دارد.
• خواننده با سه سطح مهم مواجهه با جهان آشنا می‌شود؛ اسم‌ها، فعل‌ها و گزاره‌ها.
• این اثر برای فهم نسبت میان انتخاب‌های روزمره و کیفیت زندگی گوارا، چارچوبی روشن ارائه می‌کند.
• بحث کتاب درباره‌ی کلام، توجه به زبان و جمله‌ها را به بخشی از مراقبت فکری و تربیتی تبدیل می‌کند.
• نمونه‌های عینی کتاب کمک می‌کنند موضوع فقط در حد مفهوم باقی نماند و در اشیا، رفتارها و روابط هم دیده شود.

خواندن کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• مربیان و فعالان تربیتی که می‌خواهند درباره‌ی تشخیص مصداق‌های طیّب در آموزش و پرورش فکر کنند.
• پدران، مادران و کسانی که با تربیت کودک و نوجوان سروکار دارند و به زبان، رفتار و محیط توجه ویژه دارند.
• خوانندگانی که به مفاهیم قرآنی و نسبت آن‌ها با زندگی روزمره علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی نقش نام‌ها، رفتارها و باورها در پاکی یا آلودگی زندگی شناخت بیشتری به دست آورند.
• مخاطبانی که به بحث درباره‌ی کلام، گفتار و اثر آن در شکل‌دادن به مسیر زندگی توجه دارند.

درباره احمدرضا اخوت

احمدرضا اخوت، زاده‌ی سال ۱۳۴۷، از استادان دانشگاه تهران و نیز پژوهشگران و نویسندگان حوزه‌ی قرآن کریم و سیره‌ی اهل‌‌بیت (ع) به شمار می‌رود. او که مدرک کارشناسی‌ارشد خود را در رشته‌ی زیست‌ گیاهی از دانشگاه تهران دریافت کرده، تمرکز تخصصی خویش را بر تدبر در قرآن کریم معطوف ساخته و پایه‌گذاری و عضویت در هیئت‌علمی مدرسه‌ی دانشجویی قرآن و عترت (ع) را در کارنامه‌ی خود ثبت کرده است؛ حاصلی که از سال‌ها تلاش و پژوهش او در مسیر تربیت مربیان و معلمان تربیتی جهت انتقال آموزه‌های قرآنی سرچشمه می‌گیرد.

این نویسنده نگارش ده‌ها عنوان کتاب و مقاله را با محوریت به‌کارگیری قرآن کریم در عرصه‌های گوناگونی همچون روان‌شناسی، تربیت فرزند، نظام خانواده و جامعه‌ی اسلامی به انجام رسانده است. در میان مجموعه‌ی آثار احمدرضا اخوت می‌توان عناوینی چون «از زیارت تا ملاقات با خدا»، «پرورش تفکر بنیادی»، «مبانی و مهارت‌های برنامه‌ریزی»، «پرورش تفکر قرآنی»، «نیاز در ساختار انسان» و «درمانگری افسردگی مبتنی‌بر قرآن» را مشاهده کرد.

بخشی از کتاب شناسایی طیب در مصداق های عینی

«۲. طیّب در فعل‌های صادر از خود فرد

خداوند به انسان قدرت انتخاب و اراده اختیار را داده که پس از شکوفایی عقل به فعلیت کامل می‌رسد. بر این اساس، او ملزم شده برای انجام هر کاری قصدی عاقلانه داشته باشد که به وسیله آن بتواند سرانجام نیک برای خود یا همان رضایت خدا را در پی آن کار به همراه بیاورد.

در این صورت هر کاری که بدون چنین قصد عاقلانه‌ای انجام شود (یا کاری انجام نشود و یا کاری ناقص رها شود) زندگی فرد را آلوده می‌کند چون به بدفرجامی او انجامیده و رضایت خدا را در پی ندارد.

به همین دلیل است که خداوند به انسان درباره آلودگی زندگی‌اش به بی‌مقصدی و سرگرم‌کنندگی بی‌فایده (لهو و لعب) به شدت هشدار می‌دهد.

علاوه بر اهمیت تصمیم‌گیری درباره دلیلی عاقلانه برای کارهایمان، باید به پایبندی به این دلیل نیز توجه داشته باشیم زیرا ممکن است در اثنای انجام کارها، آن سبب یا منظور و مقصود عاقلانه را فراموش کنیم. در این صورت محتوایی که فعل و عمل ما دنبال می‌کند، هماهنگی و اتصال خود با آن مقصود عاقلانه اولیه را از دست می‌دهد.

به این ترتیب طیّب در هر فعلی از انسان به دو شرط زیر بستگی دارد:

۱. وجود مقصودی عاقلانه برای عمل که نیک فرجامی و رضایت خدا را دارد.

۲. پایبندی محتوای واقعی عمل به آن مقصود عاقلانه در نظر گرفته شده از ابتدا تا انتهای عمل.»