کتاب دیوان کامل اشعار پروین اعتصامی

کتاب دیوان پروین اعتصامی مجموعه‌ای از اشعار پروین اعتصامی، شاعر برجسته و نام‌آشنای معاصر است که انتشارات نیک فرجام آن را منتشر کرده است. این اثر شامل قصاید، قطعات، مثنوی‌ها و غزل‌هایی است که در قالب‌های گوناگون سروده شده‌اند و بازتاب‌دهنده‌ی اندیشه‌ها، دغدغه‌ها و نگاه خاص پروین به زندگی، اخلاق، اجتماع و انسانیت هستند. دیوان حاضر با مقدمه‌ای از ملک‌الشعرای بهار آغاز می‌شود که در آن به ویژگی‌های سبکی و محتوایی شعر پروین پرداخته شده است. اشعار این مجموعه، علاوه‌بر زبان فاخر و استوار، سرشار از مضامین اخلاقی، اجتماعی و فلسفی‌اند و در بسیاری از قطعات، مناظره و گفت‌وگو میان عناصر مختلف طبیعت یا مفاهیم انتزاعی به چشم می‌خورد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دیوان کامل اشعار پروین اعتصامی

کتاب دیوان پروین اعتصامی اثری است که در آن اشعار پروین اعتصامی، یکی از چهره‌های شاخص شعر فارسی، گردآوری شده است. این کتاب با مقدمه‌ای از ملک‌الشعرای بهار آغاز می‌شود که در آن به سبک و شیوه‌ی شعری پروین و جایگاه او در میان شاعران معاصر و کلاسیک پرداخته شده است. ساختار دیوان شامل قصاید، قطعات، مثنوی‌ها و غزل‌هایی است که هرکدام با زبانی استوار و اندیشه‌ای ژرف سروده شده‌اند. در این مجموعه، پروین با بهره‌گیری از سنت‌های شعر فارسی، به‌ویژه سبک خراسانی و عراقی و همچنین با نوآوری در قالب مناظره و گفت‌وگو، توانسته است مضامین اخلاقی، اجتماعی و انسانی را به‌گونه‌ای بدیع بیان کند. اشعار این دیوان اغلب با زبانی ساده اما پرمغز، به مسائل روزمره، دغدغه‌های انسانی، نقد نابرابری‌ها و ستایش دانش و فضیلت می‌پردازند. در بسیاری از قطعات، عناصر طبیعت، حیوانات و اشیاء به سخن درمی‌آیند و از زبان آن‌ها مفاهیم عمیق انسانی و اخلاقی بیان می‌شود. دیوان پروین اعتصامی نه‌تنها بازتاب‌دهنده‌ی روحیه‌ی شاعرانه‌ی اوست، بلکه تصویری از جامعه و زمانه‌ی او نیز ارائه می‌دهد.

خلاصه کتاب دیوان کامل اشعار پروین اعتصامی

کتاب دیوان پروین اعتصامی مجموعه‌ای از اشعار است که در قالب‌های قصیده، قطعه، مثنوی و غزل سروده شده‌اند. در این اشعار، پروین اعتصامی با زبانی استوار و اندیشه‌ای ژرف به موضوعاتی چون اخلاق، دانش، نیکوکاری، فقر، ظلم، گذر عمر، امید و نومیدی و جایگاه انسان در جهان می‌پردازد. بسیاری از قطعات این دیوان به شیوه‌ی مناظره میان عناصر طبیعت، حیوانات یا مفاهیم انتزاعی سروده شده‌اند؛ برای مثال، گفت‌وگوی میان گوهر و سنگ، یا مناظره‌ی میان عقل و نفس. در این مناظره‌ها، شاعر با بهره‌گیری از تمثیل و تشبیه، مفاهیم اخلاقی و فلسفی را به زبانی ملموس و قابل‌درک بیان می‌کند. اشعار پروین اغلب با لحنی پندآمیز و آموزنده همراه‌اند و در آن‌ها به ارزش دانش، تلاش، صداقت و نوع‌دوستی تأکید شده است. در کنار این مضامین، شاعر به نقد نابرابری‌های اجتماعی، بی‌عدالتی و ریاکاری نیز پرداخته است. نگاه پروین به زندگی، نگاهی واقع‌بینانه اما امیدوارانه است و در بسیاری از اشعار، دعوت به تلاش، امید و خودشناسی دیده می‌شود. دیوان پروین اعتصامی با ترکیب سنت‌های شعر فارسی و نوآوری در بیان، اثری ماندگار در ادبیات معاصر به‌شمار می‌آید.

چرا باید کتاب دیوان کامل اشعار پروین اعتصامی را بخوانیم؟

دیوان پروین اعتصامی اثری است که با خواندن آن می‌توان با یکی از مهم‌ترین جریان‌های شعر فارسی در دوره‌ی معاصر آشنا شد. این کتاب با زبان استوار و اندیشه‌های ژرف، دغدغه‌های اخلاقی، اجتماعی و انسانی را به‌گونه‌ای ملموس و قابل‌درک بیان کرده است. ویژگی شاخص این دیوان، استفاده از قالب مناظره و گفت‌وگو میان عناصر مختلف است که به اشعار حالتی زنده و آموزنده می‌بخشد. همچنین، نگاه واقع‌بینانه و درعین‌حال امیدوارانه‌ی پروین به زندگی، مخاطب را به تأمل درباره‌ی ارزش‌های انسانی، گذر عمر، اهمیت دانش و فضیلت دعوت می‌کند. مطالعه‌ی این اثر فرصتی است برای آشنایی با زبان فاخر شعر فارسی و دریافت پیام‌هایی که فراتر از زمان و مکان، همچنان تازگی و اهمیت دارند.

خواندن کتاب دیوان کامل اشعار پروین اعتصامی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن دیوان پروین اعتصامی به علاقه‌مندان شعر فارسی، دوست‌داران ادبیات کلاسیک و معاصر، پژوهشگران حوزه‌ی ادبیات و کسانی که دغدغه‌ی مسائل اخلاقی و اجتماعی دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین، این کتاب برای کسانی که به دنبال الهام‌گرفتن از اندیشه‌های انسانی و فلسفی در قالب شعر هستند، مناسب است.

درباره پروین اعتصامی

پروین اعتصامی از برجسته‌ترین شاعران زن در تاریخ ادبیات فارسی است که نام او با شعر اخلاقی، تعلیمی و اجتماعی گره خورده است. او در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ هجری شمسی در تبریز چشم به جهان گشود و از همان کودکی در محیطی فرهنگی و ادبی پرورش یافت. پدرش، یوسف اعتصامی (اعتصام‌الملک)، ادیب، مترجم و مدیر مجله‌ی «بهار» بود و با بسیاری از بزرگان ادب و اندیشه‌ی روزگار خود ارتباط داشت. این فضای فکری سبب شد پروین از سنین پایین با ادبیات کلاسیک فارسی، متون عربی و اندیشه‌های اخلاقی و اجتماعی آشنا شود و استعداد شعری او به‌تدریج شکل گیرد.

پروین دوران کودکی و نوجوانی خود را عمدتاً در تهران گذراند و تحصیلاتش را در مدرسه‌ی آمریکایی دختران (ایران بتل) به پایان رساند. او علاوه بر فارسی، با زبان انگلیسی نیز آشنایی داشت و مدتی پس از فراغت از تحصیل، به تدریس پرداخت. زندگی شخصی پروین ساده و کم‌حاشیه بود؛ ازدواج کوتاه‌مدت و ناموفق او، که به جدایی انجامید، تأثیر مستقیمی در شعرش نداشت و او هرگز زندگی خصوصی خود را به‌صورت آشکار وارد شعر نکرد. همین فاصله‌گذاری میان تجربه‌ی شخصی و بیان شعری، از ویژگی‌های مهم شخصیت ادبی او به شمار می‌آید.

از نظر قالب و زبان، پروین اعتصامی وفادار به سنت شعر کلاسیک فارسی است. قصیده، قطعه و مثنوی قالب‌های اصلی شعر او را تشکیل می‌دهند و زبانش استوار، روشن و عاری از پیچیدگی‌های افراطی است. بااین‌حال، نوآوری اصلی پروین نه در صورت، بلکه در محتوا و زاویه‌ی نگاه اوست. او با بهره‌گیری از شیوه‌ی مناظره و گفت‌وگو میان شخصیت‌های نمادین، مانند فقیر و غنی، شب و روز، ستمگر و مظلوم، یا عقل و نفس، مفاهیم اخلاقی و اجتماعی را به شکلی نمایشی و قابل فهم بیان می‌کند. این شگرد به او امکان می‌دهد بدون شعارزدگی، نقدی جدی بر نابرابری، بی‌عدالتی، ریاکاری و غفلت اخلاقی وارد کند.

نگاه اخلاقی پروین، نگاهی فردی و درعین‌حال اجتماعی است. او ریشه‌ی بسیاری از نابسامانی‌های اجتماعی را در ضعف اخلاق، خودخواهی و بی‌مسئولیتی انسانی می‌بیند. شعر او از رنج فقرا، بی‌پناهی فرودستان و نابرابری‌های اجتماعی سخن می‌گوید، اما این مسائل را در چارچوبی انسانی و جهان‌شمول مطرح می‌کند. در همین راستا، توجه او به جایگاه زنان نیز قابل‌تأمل است؛ هرچند پروین به‌صراحت از گفتمان‌های فمینیستی سخن نمی‌گوید، اما در آثارش بر توانایی عقلانی، کرامت انسانی و ضرورت آموزش و آگاهی زنان تأکید دارد.

پروین اعتصامی در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰، در سن ۳۴ سالگی، بر اثر بیماری درگذشت و در قم به خاک سپرده شد. با وجود عمر کوتاه، جایگاهی ماندگار در ادبیات فارسی به دست آورد. اهمیت در پروین اعتصامی در این است که توانست در جامعه‌ای مردسالار، با تکیه بر اندیشه، اخلاق و زبان کلاسیک، صدایی مستقل و معتبر بیافریند. شعر او پلی است میان سنت و زمانه؛ شعری که نه‌تنها بازتاب میراث ادبی گذشته است، بلکه همچنان با مسائل انسانی و اخلاقی امروز نیز سخن می‌گوید و خوانده می‌شود.