کتاب دوستان توکایی

کتاب دوستان توکایی (The blackbird girls) نوشته آنا بلنکمن، ترجمه مرتضی شهناسی و ویراسته ربابه شهناسی، یک رمان برای نوجوانان و در باب زندگی نوجوانان در بستر یکی از مهم‌ترین فجایع قرن بیستم میلادی است. این رمان که توسط نشر سنجاق به‌صورت الکترونیکی منتشر شده، با نگاهی انسانی و جزئی‌نگرانه به روایت روزهای پیش و پس از حادثه‌ی نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در شهر پریپیات در اوکراین می‌پردازد. رمان از زاویه‌دید دو دختر نوجوان، والنتینا و اوکسانا، روایت می‌شود که هرکدام با دغدغه‌ها، خانواده و ترس‌های خود، درگیر واقعیتی هولناک و ناشناخته می‌شوند. کتاب حاضر با پرداختن به روابط خانوادگی، دوستی، رقابت و اضطراب‌های اجتماعی، تصویری از زندگی در شوروی دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی ارائه داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دوستان توکایی

کتاب دوستان توکایی با محوریت دو شخصیت نوجوان، والنتینا و اوکسانا، در شهر پریپیات در اوکراین و در بستر حادثه‌ی چرنوبیل روایت می‌شود. آنا بلنکمن، نویسنده‌ی رمان حاضر، با انتخاب زاویه‌دید کودکان و نوجوانان، فضای اجتماعی و سیاسی اتحاد جماهیر شوروی را در روزهای بحرانی دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی به تصویر کشیده است. رمان با جزئیات دقیق از زندگی روزمره، روابط خانوادگی، رقابت‌های کودکانه و اضطراب‌های ناشی از سانسور و ترس اجتماعی پیش می‌رود. ساختار کتاب به‌صورت فصل‌بندی شده و با جابه‌جایی بین زاویه‌دید دو دختر نوجوان پیش می‌رود و به‌تدریج ابعاد مختلف حادثه‌ی چرنوبیل و تأثیر آن بر زندگی مردم را آشکار می‌کند. این اثر علاوه‌بر روایت حادثه‌ی چرنوبیل، به گذشته‌ی تاریخی اوکراین و خاطرات نسل‌های پیشین نیز اشاره می‌کند و لایه‌هایی از هویت، خاطره و ترس را در دل رمان می‌گنجاند. رمان دوستان توکایی همزمان با روایت یک فاجعه، به موضوعاتی مانند روابط انسانی و امید و تاب‌آوری نیز پرداخته است. این رمان از انگلستان برای نوجوانان نوشته شده است.

خلاصه داستان دوستان توکایی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با صبحی غیرعادی در اوکراین آغاز می‌شود؛ وقتی والنتینا متوجه غیبت پرندگان و تغییر رنگ آسمان می‌شود. او درمی‌یابد که نیروگاه هسته‌ای شهر، جایی که پدرش در آن کار می‌کند، دچار حادثه شده است. فضای شهر پر از دود آبی و حضور پررنگ پلیس و نیروهای نظامی است. والنتینا و اوکسانا، دو دختر نوجوان با پیشینه‌های خانوادگی متفاوت، در مدرسه با یکدیگر رقابت و گاه دشمنی دارند. حادثه‌ی نیروگاه، زندگی روزمره‌ی آن‌ها را مختل و نگرانی درباره‌ی سرنوشت پدرانشان، آن‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌کند. رمان با جزئیات دقیق از اضطراب، سردرگمی و تلاش خانواده‌ها برای حفظ ظاهر عادی در برابر سانسور و ترس اجتماعی پیش می‌رود. خانواده‌ها برای یافتن پدرانشان به بیمارستان می‌روند و با واقعیت تلخ بیماری ناشی از تشعشع روبه‌رو می‌شوند. کتاب با جابه‌جایی بین زاویه‌دید والنتینا و اوکسانا، تأثیر حادثه بر روابط انسانی، دوستی، رقابت و امید را به تصویر می‌کشد. همچنین این رمان با ورود شخصیتی به نام ریفکا و اشاره به خاطرات تاریخی، لایه‌های عمیق‌تری از هویت و رنج جمعی را در بر می‌گیرد.

چرا باید کتاب دوستان توکایی را بخوانیم؟

رمان دوستان توکایی از انگلستان با روایت صمیمی و ملموس از زاویه‌ی دید دو دختر نوجوان، تجربه‌ی زیستن در دل یک فاجعه‌ی تاریخی را به‌گونه‌ای متفاوت و انسانی بازگو می‌کند. این کتاب نه‌تنها تصویری از حادثه‌ی چرنوبیل و پیامدهای آن در دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی ارائه می‌دهد، بلکه به موضوعاتی چون دوستی، رقابت، ترس، سانسور و امید در شرایط بحرانی می‌پردازد. پرداختن به جزئیات زندگی روزمره، روابط خانوادگی و دغدغه‌های نوجوانان می‌تواند موجب همذات‌پنداری خواننده با شخصیت‌ها شود و ابعاد انسانی یک رویداد تاریخی را نشان دهد. همچنین اشاره به لایه‌های تاریخی و اجتماعی، این رمان را از یک روایت صرفاً حادثه‌محور فراتر می‌برد و آن را به اثری چندلایه تبدیل می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران ادبیات داستانی قرن ۲۱ انگلستان و قالب رمان تاریخی، به نوجوانان و بزرگسالانی که به روایت‌های انسانی از فجایع معاصر علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین رمان حاضر به کسانی که دغدغه‌ی شناخت تأثیر رویدادهای بزرگ بر زندگی روزمره و روابط انسانی را دارند، توصیه شده است.

بخشی از کتاب دوستان توکایی

«پنج طبقه بالاتر، والنتینا به مادرش خیره شد که چهار بسته قرص از قفسه حمام برداشت. او و مادرش از دومین باری که از بیمارستان به خانه برگشتند، به ندرت با هم حرف زده بودند. آنها روی زمین کف آلود لیز خوردند و نزدیک بود بیفتند. مادرش او را مجبور کرده بود کفش های آلوده‌اش را در راهرو بیرون بیاورد، حتی اگر کسی آنها را می دزدید. مامان گفته بود اهمیتی ندارد، و اگر یکی آنقدر احمق باشد که کفش های آلوده آنها را بردارد، پس قابلشان را ندارد!

آنها دوش گرفتند. بعد مامان لباس هایی که بیرون پوشیده بودند را داخل راهرو انداخت. حالا، مامان دو قرص را درون یک لیوان آب انداخت. آنها به سرعت حل شدند. والنتینا میدانست آن قرص ها برای چیست: پاپا وقتی در نیروگاه هسته ای مشغول کار شد، قرص های ید خرید. او گفته بود برای روز مباداست. آنها خندیدند چون خیال میکردند حوادث هسته ای دور از ذهن‌اند. بغض گلویش را فشار داد. مادرش با اصرار لیوان را در دستش گذاشت و گفت: "اینو بخور. هر ساعت باید دو تا قرص بخوری."»