بریده‌هایی از کتاب دوستان توکایی

فروزا گفت: "مردم مدام از معجزات حرف میزنن اما همیشه معجزاتی اطراف ما وجود داره که اکثر ماها نمی بینیمشون. دوستی تو با والنتینا، دوستی من با ریفکا. اینها معجزه‌ن. وقتی مهربون و دوست داشتنی و سخاوتمند باشیم، خودمون به معجزه تبدیل میشیم."

وقتی مهربون و دوست داشتنی و سخاوتمند باشیم، خودمون به معجزه تبدیل میشیم."

آدم های خوبی هنوز در این دنیا باقی مانده بودند، آدم های نجیبی که بی هیچ منّتی به دیگران اهمیت میدادند.