کتاب رویش‌ها و ریزش‌ها؛ نگاهی به رویش‌ها و ریزش‌های انقلاب با تکیه بر راهبرد جذب حداکثری و دفع حداقلی

پدیده‌ی ریزش‌ها و رویش‌ها را می‌توان یکی از ویژگی‌های رایج جنبش‌ها و انقلاب‌های سیاسی و اجتماعی در طول تاریخ دانست. اصولاً خصیصه‌ی هر حرکت مستمری آن است که عده‌ای به دلایل گوناگون از همراهی با آن بازمانند و در طول زمان نیز عده‌ای به آن اضافه گردند. ریزش و رویش در یک حرکت سیاسی‌ اجتماعی آن‌ هم از نوع انقلابی عجیب و غیر منتظره نیست. با این حال، مصادیق این پدیده، خصوصاً در بُعد ریزش، گاهی سبب شگفتی تحلیلگران و ناظران بیرونی و درونی می‌شود. انقلاب اسلامی نیز از این قاعده مستثنا نبوده و از آغازین روزهای پیروزی تاکنون، مصادیق چشمگیری در مورد داشته است. همین امر مورد توجه طیف وسیعی از موافقان و مخالفان آن بوده و تحلیل‌های گوناگونی در باب آن ارائه شده است. مسئله‌ی ریزش‌ها و رویش‌ها فقط به برهه‌ی خاصی متعلق نیست و از دوره‌ی زعامت امام راحل و در دهه‌های بعدی نیز بروز و ظهور داشته است. با توجه به آنکه در پروپاگاندای سیاسی و جنگ روانی دشمن، این پدیده نقطه ضعفی در مدیریت و راهبری تلقی می‌گردد، در این نوشتار، به تبیین ابعاد این مسئله و راهبرد مقام معظم رهبری در خصوص پدیده‌ی ریزش‌ها و رویش‌ها می‌پردازیم.