کتاب به رسم داوود

معرفی کتاب به رسم داوود

کتاب به رسم داوود به قلم امیرحسین نباتی، زندگی، در قالب تاریخ شفاهی، خاطرات خانواده، دوستان و همکاران مجید شهریاری را گردآوری کرده است و می‌کوشد شخصیت و دستاوردهای علمی این دانشمند هسته‌ای شهید را روایت کند. مرکز اسناد انقلاب اسلامی این زندگی‌نامه را منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به رسم داوود

کتاب به رسم داوود، به زندگی و فعالیت‌های علمی مجید شهریاری، یکی از دانشمندان برجسته‌ی هسته‌ای ایران، می‌پردازد. روایت کتاب از دوران کودکی شهریاری در زنجان آغاز می‌شود و با مرور تحصیلات، ورود به دانشگاه، فعالیت‌های علمی و پژوهشی، نقش‌آفرینی در پروژه‌های هسته‌ای و تدریس در دانشگاه‌های معتبر ادامه می‌یابد. کتاب در قالب تاریخ شفاهی، خاطرات نزدیکان، همکاران و شاگردان شهریاری را بازگو می‌کند و تصویری چندوجهی از شخصیت، باورها و سبک زندگی او ارائه می‌دهد. علاوه بر زندگی شخصی و خانوادگی، به نقش شهریاری در توسعه‌ی دانش هسته‌ای، همکاری‌های علمی، دغدغه‌های اجتماعی و اخلاقی و همچنین تهدیدها و چالش‌هایی که با آن‌ها روبه‌رو بود، پرداخته شده است. بخش‌هایی از کتاب نیز به روایت همزمان زندگی و همکاری فریدون عباسی با شهریاری اختصاص یافته است. این اثر در سال‌های پس از شهادت شهریاری و در بستر تحولات هسته‌ای ایران تدوین شده و تلاش دارد سهم این دانشمند را در پیشرفت علمی کشور برجسته کند.

خلاصه کتاب به رسم داوود

کتاب به رسم داوود با روایت کودکی و نوجوانی مجید شهریاری در زنجان آغاز می‌شود؛ جایی که علاقه به علم و یادگیری در او شکل می‌گیرد و تحت تأثیر مادربزرگ و خانواده‌اش، روحیه‌ای جست‌وجوگر و متعهد پیدا می‌کند. شهریاری پس از ورود به دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رشته‌ی مهندسی الکترونیک و سپس ادامه‌ی تحصیل در مهندسی هسته‌ای، به‌سرعت در جمع دانشجویان و اساتید برجسته جای می‌گیرد. او علاوه بر موفقیت‌های تحصیلی، به فعالیت‌های اجتماعی و کمک به دانشجویان و رزمندگان علاقه‌مند است و همواره تلاش می‌کند دانش و تجربه خود را در اختیار دیگران قرار دهد. شهریاری پس از اخذ مدرک دکتری، به عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در می‌آید و در پروژه‌های کلیدی هسته‌ای کشور نقش‌آفرینی می‌کند. کتاب به ویژگی‌های اخلاقی، ساده‌زیستی، توجه به معنویت و مسئولیت‌پذیری او در قبال خانواده، دانشجویان و جامعه اشاره دارد. روایت‌هایی از همسر، دوستان و همکاران، ابعاد مختلف شخصیت شهریاری را روشن می‌کند؛ از علاقه به تدریس و پژوهش تا دغدغه‌های اجتماعی و مذهبی. در بخش‌هایی از کتاب، به تهدیدها و فشارهای امنیتی، حضور محافظ و نهایتاً روز ترور و شهادت شهریاری پرداخته می‌شود. کتاب به همکاری و دوستی نزدیک او با فریدون عباسی و نقش این دو در توسعه‌ی دانش هسته‌ای ایران هم می‌پردازد. در نهایت، اثر تصویری از یک دانشمند متعهد، پرتلاش و اثرگذار ارائه می‌دهد که زندگی و مرگش الهام‌بخش بسیاری از هم‌نسلانش شد.

چرا باید کتاب به رسم داوود را خواند؟

این کتاب با تکیه بر روایت‌های دست‌اول و خاطرات نزدیکان، تصویری واقعی و چندلایه از زندگی و شخصیت مجید شهریاری ارائه می‌دهد. کتاب به ابعاد انسانی، اخلاقی و معنوی شهریاری می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه علم و تعهد اجتماعی می‌توانند در کنار هم قرار گیرند. برای علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران، علوم هسته‌ای و سرگذشت دانشمندان، این کتاب منبعی ارزشمند از روایت‌های مستند و جزئیات کمتر شنیده‌شده است.

خواندن کتاب به رسم داوود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران، دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌ی فیزیک و علوم هسته‌ای، و کسانی که به سرگذشت دانشمندان و شهدای علمی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب به رسم داوود

«مادربزرگ پدری او در زنجان مدیر مدرسه بود. علاقه‌ی مجید به علم‌آموزی تا حد زیادی تحت تأثیر مادربزرگ پدری او بود. فرید برادر مجید در این باب چنین نقل می‌کند: "مادربزرگم علاوه بر مدیری مدرسه، چندین سال کار تدریس انجام داده بود. او تقریباً هفده بار به نجف، کاظمین، سامرا و کربلا و نزدیک به هشت مرتبه به مدینه و مکه مشرف شده بود. آقا مجید که به دنیا آمد مادربزرگم علاقه‌ی شدیدی به او داشت. مادربزرگم از پدرم خواسته بود که اسم پدرشان را روی مجید بگذارد. مجید هم بسیار به او علاقه‌مند و از او جدا نمی‌شد. آنها همیشه با هم بودند... مجید شیفته‌ی نماز خواندن و محو کتاب خواندن‌های مادربزرگم می‌شد. او خیلی مشتاق بود مجید درس بخواند. وقتی مجید شاگرد اول می‌شد بلافاصله مادربزرگم یک جایزه برایش می‌گرفت. روحیه‌ی بالای یاد گرفتن را مجید به پشتوانه‌ی مادربزرگم به دست آورد. یادم می‌آید او یک بار به پدرم می‌گفت غلامرضا من آینده این بچه را بسیار روشن می‌بینم و بدان که این پسر باعث می‌شود اسم تو پایدار بماند."»