کتاب مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی

کتاب مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی (Knowledge management for school education) نوشته اریک سی. کاچنگ و با ترجمه عبداله جهانی‌ پور و حمید رحیمی توسط نشر یافته منتشر شده است. این اثر به بررسی مفاهیم بنیادین، نظریه‌ها و راهکارهای مدیریت دانش در محیط‌های آموزشی پرداخته و نقش آن را در بهبود عملکرد مدارس و توسعه‌ی حرفه‌ای معلمان تحلیل کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی

کتاب مدیریت دانایی در سازمان‌های آموزشی (مفاهیم اساسی، نظریه‌ها و شیوه‌های مدیریت دانش در نظام آموزشی) به موضوع مدیریت دانش در سازمان‌های آموزشی پرداخته و تصویری جامع از اهمیت و جایگاه دانش در مدارس ارائه داده است. اریک سی. کاچنگ در دو بخش اصلی، ابتدا به چالش‌های مدارس در جامعه‌ی دانش‌محور و ضرورت اجرای مدیریت دانش برای توسعه‌ی پایدار پرداخته است؛ سپس درس‌پژوهی را به‌عنوان رویکردی برای انتقال دانش و توسعه‌ی حرفه‌ای معلمان تحلیل کرده است. 

کتاب با‌تکیه‌بر مدل‌ها و نظریه‌های مطرح در حوزه‌ی مدیریت دانش، مانند مدل نوناکا و تاکوچی، به بررسی نحوه‌ی تبدیل دانش ضمنی به دانش صریح و بالعکس در محیط‌های آموزشی اشاره کرده است؛ همچنین نقش فرهنگ سازمانی، فناوری اطلاعات، راهبردهای مدیریتی و توسعه‌ی مهارت‌های فردی معلمان در موفقیت مدیریت دانش در مدارس مورد توجه قرار گرفته است. این اثر با رویکردی تحلیلی، چالش‌های سیاست‌گذاری آموزشی، شکاف‌های دانشی، اهمیت یادگیری سازمانی و ضرورت پرورش کارکنان دانشی را در بستر آموزش و پرورش بررسی کرده است.

خلاصه کتاب مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی

کتاب حاضر با بررسی چالش‌های مدارس در جامعه‌ی دانش‌محور آغاز شده و نشان داده است که مدارس برای پاسخ به نیازهای جامعه و اقتصاد رقابتی باید بر توسعه‌ی ظرفیت یادگیری دانش‌آموزان و اجرای مدیریت دانش تمرکز کنند. نویسنده به تأثیر گسترش دانش، تغییرات فناوری و ضرورت نوآوری در آموزش اشاره کرده است. در ادامه، مفاهیم اساسی مدیریت دانش، تفاوت دانش صریح و ضمنی و دیدگاه‌های اثبات‌گرایی و سازنده‌گرایی اجتماعی درباره‌ی دانش تشریح شده است. مدل نوناکا و تاکوچی به‌عنوان الگویی برای تبدیل دانش در مدارس معرفی شده و فرایندهای اجتماعی‌شدن، برونی‌سازی، ترکیب و درونی‌سازی دانش توضیح داده شده است. 

کتاب به اهمیت فرهنگ سازمانی، راهبردهای مدیریت دانش و نقش فناوری اطلاعات در تسهیل یادگیری و اشتراک دانش پرداخته است. بخش دوم کتاب به درس‌پژوهی به‌عنوان رویکردی برای توسعه‌ی حرفه‌ای معلمان و انتقال دانش پرداخته و نشان داده است که چگونه این رویکرد می‌تواند به بهبود عملکرد مدارس و ایجاد سرمایه‌ی فکری منجر شود. در مجموع، کتاب بر این نکته تأکید کرده است که مدیریت دانش، ابزاری کلیدی برای ارتقای کیفیت آموزش، توسعه‌ی حرفه‌ای معلمان و پاسخگویی به چالش‌های نظام آموزشی است.

چرا باید کتاب مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی را خواند؟

این اثر با تمرکز بر مدیریت دانش در مدارس، به بررسی دقیق چالش‌ها و راهکارهای عملی برای بهبود یادگیری سازمانی و توسعه‌ی حرفه‌ای معلمان پرداخته است. خواننده با مطالعه‌ی این اثر با مدل‌ها و نظریه‌های مطرح‌شده در مدیریت دانش آشنا شده و می‌تواند نقش فرهنگ سازمانی، فناوری اطلاعات و راهبردهای مدیریتی را در موفقیت مدارس بهتر درک کند؛ همچنین کتاب با ارائه‌ی نمونه‌های کاربردی و تحلیل درس‌پژوهی، راه‌هایی برای ارتقای کیفیت آموزش و ایجاد سرمایه‌ی فکری در مدارس پیشنهاد داده است.

خواندن کتاب مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای مدیران و معلمان مدارس، دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌ی علوم تربیتی و مدیریت آموزشی و سیاست‌گذاران آموزشی که به‌دنبال راهکارهایی برای بهبود عملکرد مدارس و توسعه حرفه‌ای معلمان هستند، مناسب است؛ همچنین برای کسانی که دغدغه‌ی ارتقای یادگیری سازمانی و مدیریت دانش در محیط‌های آموزشی را دارند، مفید خواهد بود.

بخشی از کتاب مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی

«مدیریت دانش یک راهبرد مدیریتی است که از اطلاعات و دانش برای افزایش عملکرد سازمانی، مدیریت و عملیات سازمان استفاده می‌کند. هدف آن حمایت از سازمان‌ها در ایجاد یک ساختار توانمند است که دانش را نه تنها برای حل مسائل سازمانی بلکه برای توسعه پایدار سازمان، حفظ و ایجاد نموده و مورد استفاده قرار می‌دهد. استفاده از مدیریت دانش در آموزش مدارس می‌تواند به مدارس کمک کند تا توانایی‌های برنامه‌ریزی خود را بهبود بخشیده و بتوانند با چالش‌های ناشی از اصلاحات جدید آموزشی نیز مقابله کنند. همچنین به مدارس کمک می‌کند تا برای دانش‌آموزان خود آموزش با کیفیت و برای سایر ذینفعان مرتبط نیز خدمات باکیفیتی را فراهم نمایند. اگر مدارس می‌خواهند در بازار رقابتی بقاء و حیات داشته و در جریان اعمال اصلاحات آموزشی نیز وضعیت خود را حفظ کنند می‌توانند یک سازوکار مدیریت دانش را برای تجارت و فعالیت اصلی خود یعنی تدریس و یادگیری نهادینه کنند.»