کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی (ره)

کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی (ره) با گردآوری میثاق اسعد و هاجر میرمُنگره از سوی نشر آوات منتشر شده است. این کتاب اثری پژوهشی است که به بررسی نگاه و مواضع امام خمینی درباره‌ی سینما و نقش آن در جامعه ایران می‌پردازد. این کتاب با گردآوری سخنان، اسناد و تحلیل‌های مرتبط به موضوع سینما از منظر دینی، اجتماعی و سیاسی می‌نگرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی (ره)

کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی‌(ره) در سال ۱۳۹۹ منتشر شده است و به بررسی جایگاه سینما در ایران به‌ویژه در دوره‌ی پهلوی و پس از انقلاب اسلامی از منظر اندیشه‌های امام خمینی(ره) می‌پردازد. میثاق اسعد و هاجر میرمُنگره، نویسندگان کتاب، تلاش کرده‌اند با گردآوری بیانات، وصیت‌نامه و مواضع امام تصویری از نگاه ایشان به سینما و رسانه ارائه دهند. 

کتاب ابتدا تاریخچه‌ی ورود سینما به ایران و تحولات آن در دوران قاجار و پهلوی را مرور می‌کند و سپس به تحلیل انتقادی امام خمینی نسبت به سینمای پیش از انقلاب و ویژگی‌های سینمای مطلوب از دیدگاه ایشان می‌پردازد. به موضوعاتی مانند اسلام‌هراسی و ایران‌هراسی در سینمای غرب به‌ویژه هالیوود نیز اشاره شده است. اثر حاضر بیشتر بر جنبه‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی سینما تمرکز دارد و با استناد به سخنان و اسناد امام خمینی‌(ره) سعی دارد نقش سینما را در شکل‌دهی فرهنگ و هویت جامعه ایرانی بررسی کند.

خلاصه کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی (ره)

این کتاب با مروری بر تاریخچه‌ی سینما در ایران آغاز می‌شود و ورود این هنر به کشور را از دوران قاجار تا پهلوی دوم دنبال می‌کند. در ادامه به نقش سینما در تغییرات فرهنگی و اجتماعی ایران پرداخته می‌شود و تأثیر سیاست‌های حکومت پهلوی بر محتوای فیلم‌ها و فضای سینمایی کشور مورد بررسی قرار می‌گیرد. بخش اصلی کتاب به تحلیل دیدگاه‌های امام خمینی(ره) درباره‌ی سینما اختصاص دارد. امام سینما را ابزاری تأثیرگذار بر فرهنگ و هویت جامعه می‌داند و معتقد است که اگر این ابزار در خدمت فساد، غرب‌زدگی و تضعیف ارزش‌های دینی قرار گیرد آسیب‌های جدی به جامعه وارد می‌کند. از نظر ایشان سینمای مطلوب باید آموزنده، اخلاق‌محور، منطبق با اهداف اسلام و نظام جمهوری اسلامی و در خدمت رشد فرهنگی و سیاسی جامعه باشد. امام همچنین بر لزوم نظارت و گزینش مناسب در تولید فیلم‌ها تأکید دارد و معتقد است سینما می‌تواند نقش مهمی در تربیت نسل جوان و صدور پیام انقلاب اسلامی به جهان ایفا کند. در بخش‌هایی از کتاب به نمونه‌هایی از فیلم‌های مورد تأیید یا نقد امام مانند گاو و محمد رسول‌الله اشاره شده است و همچنین به نقش رسانه‌های غربی در ترویج اسلام‌هراسی و ایران‌هراسی پرداخته می‌شود.

چرا باید کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی (ره) را خواند؟

این کتاب با گردآوری و تحلیل دیدگاه‌های امام خمینی(ره) درباره‌ی سینما فرصتی فراهم می‌کند تا مخاطب با ریشه‌های فکری و فرهنگی سیاست‌گذاری سینمایی در ایران معاصر آشنا شود. اثر حاضر با بررسی تاریخی و انتقادی سینما در ایران و تحلیل مواضع امام به دغدغه‌های فرهنگی، هویتی و اجتماعی جامعه ایرانی می‌پردازد و نقش رسانه‌ها را در شکل‌دهی افکار عمومی و هویت ملی برجسته می‌کند. مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند برای علاقه‌مندان به تاریخ سینما، مطالعات فرهنگی و سیاست‌گذاری رسانه‌ای در ایران دیدگاه‌های تازه‌ای ارائه دهد.

خواندن کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی (ره) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای پژوهشگران حوزه‌ی مطالعات فرهنگی، دانشجویان رشته‌های علوم اجتماعی، ارتباطات و سینما، علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران و کسانی که به بررسی نسبت دین و رسانه علاقه دارند، مناسب است. مطالعه‌ی این کتاب برای فعالان حوزه‌ی سیاست‌گذاری فرهنگی و رسانه‌ای و کسانی که دغدغه‌ی هویت و فرهنگ ایرانی‌اسلامی را دارند نیز مفید خواهد بود.

بخشی از کتاب سینما از دیدگاه امام خمینی (ره)

«امام خمینی(ره)؛ از دهه ۴۰ که مصادف با شروع سخنرانی‌هایشان علیه رژیم پهلوی بود، به نقش مهم فرهنگ در جامعه تأکید داشتند. ایشان معتقد بود راه اصلاح یک مملکت، اصلاح فرهنگ آن است و اگر فرهنگ درست شود مملکت نیز اصلاح می‌شود. همچنین، بارها بر تسلط بیگانگان بر امور جاری کشور تأکید داشتند. از دیدگاه امام(ره)، هنری که وسیلهٔ خدمت به فساد و حکومت ستمگر باشد و ابزاری برای اجرای مقاصد سیاسی بیگانگان باشد مذموم و نامطلوب است. این تأکید را در مورد همهٔ شاخه‌های هنر و مهم‌تر از همه در زمینهٔ سینما و فیلم و رادیو و تلویزیون فرموده‌اند. ایشان دربارهٔ شرایط فرهنگ و هنر پیش از انقلاب می‌فرماید: «در رژیم سابق تمام چیزها خصوصاً فرهنگ و هنر محتوایش عوض شده بود. یعنی کسی که نام سینما را می‌شنید خیال می‌کرد که آنجا باید مرکز فساد و سوء‌اخلاق و مرکز مخالفت با همه‌چیز باشد. و یا کلمه تئاتر در ذهن انسان چیز مبتذلی بود که از آن بهره فساد برده شود.»»