کتاب دانشکده های من

کتاب دانشکده های من نوشتهٔ ماکسیم گورکی و ترجمهٔ کاظم انصاری است. انتشارات امیرکبیر این رمان روسی را منتشر کرده است.

درباره کتاب دانشکده های من

ماکسیم گورکی در کتاب دانشکده های من (My universities) داستانی از تلاش‌های شخصی خود برای ورود به دانشگاه در روسیهٔ تزاری را روایت کرده است. این کتاب سومین بخش از سه‌گانه‌ٔ زندگی و سرنوشت گورکی محسوب می‌شود و به نوعی ادامه‌ دو رمان قبلی او، یعنی «کودکی» و «در میان مردم» است. در این رمان، ماکسیم گورکی جوان، با اشتیاق فراوان برای تحصیل و کسب دانش، به شهر کازان می‌رود تا در یکی از دانشگاه‌های آن‌جا پذیرفته شود، اما او به‌سرعت متوجه می‌شود که دانشگاه در آن دوران، تنها برای قشر خاصی از جامعه در نظر گرفته شده است و برای جوانی مانند او که از طبقه‌ٔ کارگر آمده، رسیدن به این هدف بسیار دشوار است. گورکی در این کتاب به توصیف سختی‌ها و چالش‌هایی پرداخته که در طول این مسیر با آن‌ها روبه‌رو شده است. او از فقر، گرسنگی، بی‌خانمانی و تبعیض‌های اجتماعی گفته و تصویری زنده از جامعه‌ٔ روسیه در دوران تزاریسم به دست داده است.

خواندن کتاب دانشکده های من را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی روسیه و علاقه‌مندان به قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ماکسیم گورکی

ماکسیم گورکی با نام کامل «آلکسی ماکسیموویچ پِشکوف» در ۲۸ مارس ۱۸۶۸ به دنیا آمد. او نویسنده و فعال سیاسی اهل روسیه بود که پنج بار نامزد دریافت جایزهٔ نوبل ادبیات شد. او که از بنیان‌گذاران سبک ادبی واقع‌گرایی سوسیالیستی است، پیش از موفقیت در حرفهٔ نویسندگی به‌مدت ۱۵ سال به اقصی‌نقاط امپراتوری روسیه مسافرت و چندین‌بار شغل عوض کرد. اثرات این تجربیات بعدها در نوشته‌های او مشهود بودند. او با دو نویسندهٔ معروف روسی، لئو تولستوی و آنتوان چخوف در ارتباط بود و در خاطراتش به آن‌ها اشاره کرده است. گورکی عضو فعال جنبش سوسیال‌دموکرات مارکسیستی بود و علناً با حکومت تزار مخالفت می‌کرد؛ برای مدتی نیز با ولادیمیر لنین و الکساندر بوگدانف از شاخهٔ بلشویکی حزب همراه بود، ولی بعدها به منتقد تندِ لنین تبدیل شد و او را شخصی بیش‌ازحد جاه‌طلب، بی‌رحم و تشنهٔ قدرت توصیف کرد که هیچ مخالفتی را هم بر نمی‌تابد. گورکی بخش عمده‌ای از عمرش را هم در دوران تزاری و هم بعدها در دوران شوروی، در تبعید خارج از روسیه گذراند. در سال ۱۹۳۲ با دعوت شخص استالین به اتحاد جماهیر بازگشت. معروف‌ترین آثار ماکسیم گورکی عبارتند از «در اعماق»، «مادر»، «بیست‌وشش مرد و یک دختر»، «آوای مرغ طوفان» و «دوران کودکی». ماکسیم کورگی ۱۸ ژوئن ۱۹۳۶ درگذشت.