کتاب شب های کبود

کتاب شب‌های کبود نوشتۀ حسین ترابیان در انتشارات نسل روشن به چاپ رسیده است.

درباره کتاب شب های کبود

کتاب شب‌های کبود مجموعه‌ای از ۱۳ داستان کوتاه است. داستان کوتاه همان‌طور که از اسمش پیداست، کوتاه و کم‌حجم است. این نوع ادبی را می‌توان یک رمان فشرده دانست و به‌همین دلیل ریز شدن در همۀ لایه‌ها و رسیدن به ایدۀ مرکزی در آن تلاش زیادی می‌خواهد. داستان کوتاه نسبت به دیگر انواع ادبیات داستانی قدمت کمی دارد و به‌طور گسترده از قرن نوزدهم رایج شدند.

عنوان داستان‌های کوتاه کتاب شب‌های کبود عبارت‌اند از: سر وصورت تراشیده شده؛ پیراهن خردلی؛ همه‌چیز همون‌طوری که هست، باقی می‌مونه؛ وقتی همینی که هست، همین که هست!؛ زمین سوخته؛ وحشت‌زدگی؛ احساسات دوران بچگی؛ مهمان ناخوانده و میزبان ناخواسته؛ خشونت کسب و کار ماست؛ گوش تا گوش؛ یک شب کبود؛ گلوله، خون، خرده‌شیشه؛ سکوتی از جنس برف پشت پنجره.

خواندن کتاب شب های کبود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران داستان‌های کوتاه ایرانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شب های کبود

«اوایل دی ماه هزار و سیصد و هفتاد و نه هجری شمسی. میگن شهرهای بزرگ دوتا رخ دارن. یکی رخ زیبا و یکی زشت، براش برف، کنفرانس خبری، جشنواره‌های فصلی و کارمندها، رخ زیبای شهر رو نمایش میدن. کسی زیاد راجع به رخ زشت شهر اطلاعاتی نداره، صحبت‌ زیادی هم ازش نمیشه. یکی از این شهرها پایتخت ایرانه، تهران بزرگ. میگن اگر ذره‌های برف از یه حدی بزرگ‌تر باشن، یه سری تأثیرات روی جو و نور خورشید میذارن که باعث میشه وسط آسمون به رنگ قرمر دربیاد، این پدیده اسم خاصی نداره، ولی یکی از پدیده‌های طبیعی مورد علاقۀ منه.

به شب قبل فکر می‌کرد، وقتی تو بیمارستان بود و یکی از دوستای قدیمیش رو بعد از مدت‌ها دیده بود. محمد جدیدی رو؛ یکی از اون پسرایی که فقط به فکر حروم نشدن استعدادهاش بود.»