کتاب برایان، پسر نامرئی!

کتاب «برایان، پسر نامرئی!» نوشتۀ ترودی لودویگ و ترجمۀ معصومه نفیسی است و انتشارات سیمای شرق آن را منتشر کرده است. برایان، پسر نامرئی! داستانی زیبا برای بچه‌های خجالتی و آرام است. 

درباره کتاب برایان، پسر نامرئی!

قصه‌ها مزایای بی‌شماری دارند و برای همۀ افراد قابل‌درک و فهم هستند. مطالعهٔ داستان‌ها، چه خیالی باشند و چه واقعی، یکی از بهترین راه‌های انتقال دانش و تجربه، افزایش آگاهی و آموزش مهارت‌ها برای زندگی موفق‌ترند. کودکان از طریق داستان‌ها رشد می‌کنند، موارد زیادی را یاد می‌گیرند و نسبت به مسائل آموزشی واکنش بهتری نشان می‌دهند. آموزش در حین خواندن آموزش غیرمستقیم نام دارد و کودکان بدون اینکه بدانند نکات زیادی را می‌آموزند. آموزش‌ها می‌تواند مهارت‌های زندگی، هنجارها و رفتارهای درست باشد یا مطالب و حقایق علمی دنیای اطراف. این آموزش‌ها چون به‌صورت داستان برای کودکان خوانده می‌شود، ضمن سرگرم‌کردن و پرکردن اوقات فراغتشان، در ذهنشان باقی می‌ماند.

کتاب برایان، پسر نامرئی! دربارۀ پسربچه‌ای است که به نظر می‌رسد کسی او را نمی‌بیند یا حتی به ذهن کسی هم نمی‌رسد که او را به‌حساب بیاورد، عضو گروهش کند یا با او بازی کند. او همیشه در مدرسه تنهاست تا اینکه دانش‌آموز جدیدی به کلاس می‌آید و برایان اولین کسی است که با او رفتار دوستانه دارد و به او خوشامد می‌گوید. برایان با کمک دوست جدیدش راهی پیدا می‌کند تا بتواند در کلاس به بهترین شکل دیده شود. داستان برایان، پسر نامرئی به خواننده نشان می‌دهد که چگونه کوچک‌ترین کارهای محبت‌آمیز می‌تواند به احساس تعلق و حس دیده‌شدن کودکان کمک کند و باعث شکوفایی آن‌ها شود. کتاب برایان، پسر نامرئی! به زیبایی، از طریق داستانی شیرین، نیازها و خصوصیات کودکان آرام و گوشه‌گیر را نشان می‌دهد؛ بنابراین منبعی بسیار خوب برای والدین، مربیان و مشاوران است.

خواندن کتاب برایان، پسر نامرئی! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به والدین، مربیان، مشاوران و کودکان خجالتی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب برایان، پسر نامرئی!

«می‌توانی برایان، پسر نامرئی را ببینی؟

حتی خانم کارلوتی هم به‌سختی متوجه حضور برایان در کلاسش می‌شود. آخر او زیادی درگیر سروکله زدن با نیتن و سوفی است. نیتن با چیزی که خانم کارلوتی به آن می‌گوید کنترل صدا مشکل دارد. او با همان صدای بلندی که بیرون کلاس حرف می‌زند، داخل کلاس هم صحبت می‌کند. سوفی هم وقتی چیزی به دل‌خواهش پیش نمی‌رود، زار می‌زند و غرغر می‌کند.»