کتاب ریسک مالی در بازارهای جهانی

کتاب «ریسک مالی در بازارهای جهانی» نوشتۀ زهرا علی مانده جمکران و علی رضا رحمانی است و انتشارات نمای علم آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ریسک مالی در بازارهای جهانی

دنیای امروز با یک چشم‌انداز به‌هم‌پیوسته و پیچیده روبه‌رو است، با انبوهی از خطرات جهانی که پتانسیل ایجاد اختلال در رشد اقتصادی، بی‌ثبات کردن بازارهای جهانی و تأثیر بر عملیات تجاری را دارد. ازآنجایی‌که جهان هر روز به‌هم‌پیوسته می‌شود، ریسک‌های جهانی این پتانسیل را دارند که تأثیرات گسترده‌ای بر رشد اقتصادی ایجاد کنند، بازارهای جهانی را مختل کنند و کسب‌وکارها را در سراسر جهان به چالش بکشند.

ریسک مالی به‌احتمال ازدست‌رفتن پول در یک تصمیم تجاري یا سرمایه‌گذاری گفته می‌شود. ریسک‌های مرتبط با امور مالی می‌تواند منجر به زیان سرمایه برای افراد و مشاغل شود. برای کاهش این خطرات، همکاری بین‌المللی، استراتژی‌های صحیح مدیریت ریسک و سرمایه‌گذاری‌های فعال در زیرساخت‌ها و فناوری بسیار اهمیت دارد. باتوجه‌به ضرورت شناخت، پوشش و کاهش ریسک مالی در بازارهای جهانی، کتاب ریسک مالی در بازارهای جهانی می‌تواند راهنمای خوبی برای افراد در جهت شناسایی و درک هرچه بیشتر حوزۀ سرمایه‌گذاری باشد.

کتاب ریسک مالی در بازارهای جهانی در ۶ فصل تنظیم شده است. عناوین فصل‌های کتاب عبارت است از: «فصل اول: کلیاتی از عملکرد مالی»، «فصل دوم: سرمایه‌گذاری و بازارهای مالی»، «فصل سوم: ریسک و مدیریت ریسک»، «فصل چهارم: ریسک مالی در بازار»، «فصل پنجم: پوشش ریسک در سرمایه‌گذاری رقابتی» و «فصل ششم: ریسک مالی در بازارهای جهانی»

خواندن کتاب ریسک مالی در بازارهای جهانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به فعالان اقتصادی و علاقه‌‌مندان به حوزۀ سرمایه‌گذاری در بازارهای جهانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ریسک مالی در بازارهای جهانی

«به‌طورکلی مباحث ارزیابی عملکرد را می‌توان از زوایای متفاوتی مورد بررسی قرارداد. دو دیدگاه اساسی سنتی و نو در این باره وجود دارد. دیدگاه سنتی، قضاوت و یادآوري عملکرد و کنترل ارزیابی شونده را هدف قرار داده و سبک دستوری دارد. این دیدگاه صرفاً معطوف به عملکرد دوره زمانی گذشته است و با مقتضیات گذشته نیز شکل‌گرفته است. دیدگاه نو، آموزش، رشد و توسعه ظرفیت‌های ارزیابی شونده، بهبود و به سازي افراد و سازمان و عملکرد آن، ارائه خدمات مشاورهای و مشارکت عمومی ذی‌نفعان، ایجاد انگیزش و مسئولیت‌پذیری برای بهبود کیفیت و بهینه‌سازی فعالیت‌ها و عملیات را هدف قرار داده و مبنای آن را شناسایی نقاط ضعف و قوت و تعالی سازمانی تشکیل می‌دهد. خاستگاه این دیدگاه مقتضیات معاصر بوده و به ارزیابی سیستمی عملکرد با استفاده از تکنیک‌ها و روش‌های مدرن، توسعه پیدا می‌کند. حوزه تحت پوشش اندازه‌گیری عملکرد می‌تواند سطح کلان یک سازمان، یک واحد، یک فرایند و کارکنان باشد. سطح ارزیابی عملکرد اگر تنها شامل افراد باشد به‌طوری‌که امروزه در بخش‌های مدیریت منابع انسانی متداول است، ارزشیابی شایستگی کارکنان با معیارهای مختلف در سازمان‌ها انجام می‌شود.»