کتاب خاطرات امام کائویانک

کتاب خاطرات امام کائویانک با ترجمهٔ عباس منطقی را انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر کرده است. این اثر کتاب خاطرات امام کائویانک، روحانی مسلمان چینی به‌قلم خود اوست. 

درباره کتاب خاطرات امام کائویانک

به‌قول حضرت حافظ: «عالم از نالهٔ عشاق مبادا خالی/ که خوش‌آهنگ و فرح‌بخش نوایی دارد» این عاشقان در هر گوشه‌ای از عالم کوشیده‌اند تا به‌قدر توان و بضاعت خویش منشأ اثر باشند و ارزشی به جهان پیرامون خود بیفزایند. یکی از این افراد امام کائویانک، روحانی مسلمان چینی است که در این کتاب به شرح فعالیت‌ها و اقدامات خود در کشور چین پرداخته است. کتابی که در کنار زندگی‌نامه‌ای متمایز ازحیث شخصیت و سرگذشت نگارنده، موقعیت اسلام در سرزمین‌های خاور دور و مجاهدت‌های اشخاص باایمان و ثابت‌قدمی چون امام کائویانک را به‌روشنی نمایان می‌سازد.

خواندن کتاب خاطرات امام کائویانک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به خواندن زندگی‌نامه‌ها از خواندن این کتاب سود خواهند برد.

بخشی از کتاب خاطرات امام کائویانک

«بازگشت به سرزمین مادری

در سال ۱۹۴۹ که در دانشگاه مکهٔ معظمه به تحقیق در تعالیم اسلامی مشغول بودم رویدادی به نام آزاد شدن!! چین توسط کمونیست‌ها در آن سرزمین وقوع یافت. اکثر دوستان عرب و مسلمان توصیه می‌کردند که چون سرزمینم گرفتار آشوب است تن به خطر نداده و در فکر بازگشت بدانجا نباشم و دراین‌میان معدودی نیز عقیده داشتند که چون کمونیست‌ها سرگرم اصلاحات ارضی هستند خطری وجود ندارد. درواقع مسلمانان مکه از این نظر به دو دسته تقسیم شده بودند. برخی از چینی‌های میهن‌دوست که به بازگشت اصرار می‌ورزیدند مسلمانانی بودند که هیچ‌نوع زمینهٔ سیاسی نداشتند، اما بسیاری هم از مراجعت بیم داشته و تصمیم گرفته بودند بقیهٔ عمر را در خارج کشور به سر آورند و سرانجام خود من به‌عنوان یک امام مسلمان سفر به وطن را با فکری آشفته آغاز کردم. در بهار ۱۹۵۰ که در انگلستان بودم تبلیغات کمونیست‌ها را می‌شنیدم که از حکومتی بسیار مطلوب در چین دم می‌زدند. پس از آن در فلسطین نیز عکس‌هایی از جشن‌های تأسیس جمهوری خلق چین را مشاهده کردم که در آن‌ها جمعیت بزرگی از مسلمین با باشلوق‌های سفید در تظاهرات خیابانی حضور داشتند و همین نکته احساس آرامش و امنیتی در من به وجود آورد. من مطمئن بودم که وقتی به وطن برسم با رفتاری خشن روبه‌رو خواهم شد و ترسی از زجر و آزار وجود نخواهد داشت. سر راه که از بمبئی، سنگاپور و هنگ‌کنگ می‌گذشتم از کارهای بزرگی که در چین می‌شد نقل‌های فراوانی می‌شنیدم و گرچه اعتمادی به صحت این تبلیغات نداشتم ولی گاه تردید می‌کردم که مبادا اکثریت دوستان عرب من بیش‌ازحد به کمونیست‌ها بدبین هستند.»