کتاب عینک سیاه افسردگی

کتاب الکترونیکی عینک سیاه افسردگی نوشتۀ ریحانه قیصری است و انتشارات آذرفر آن را منتشر کرده است. کتاب عینک سیاه افسردگی، در قالب داستانی به پدیده اختلال افسردگی پرداخته است.

درباره کتاب عینک سیاه افسردگی

افسردگی حالتی خلقی شامل بی‌حوصلگی و گریز از فعالیت یا بی‌علاقگی و بی‌میلی است و می‌تواند بر افکار، رفتار، احساسات و خوشی و تندرستی یک فرد تأثیر بگذارد و همچنین گفت‌وگوهای ذهنی به وجود می‌آورد. افراد افسرده می‌توانند احساس ناراحتی، اضطراب، پوچی، ناامیدی، درماندگی، بی‌ارزشی، شرمساری یا بی‌قراری داشته باشند. ممکن است آن‌ها اشتیاق خود در انجام فعالیت‌هایی که زمانی برایشان لذت‌بخش بوده از دست بدهند، نسبت به غذا بی‌میل و کم‌اشتها شوند، تمرکز خود را از دست بدهند، در به‌خاطر سپردن جزئیات و تصمیم‌گیری دچار مشکل شوند، در روابط خود به مشکل برخورد کنند و به خودکشی فکر کرده، قصد آن را داشته باشند و حتی خودکشی کنند. اختلال افسردگی، ممکن است که باعث بی‌خوابی، خواب زیاد، احساس خستگی و کوفتگی، مشکلات گوارشی، یا کاهش انرژی بدن شود. در زندگی زخم‌هایی وجود دارد که روح انسان را به تسخیر خود در می‌آورد این زخم‌ها از بیرون ناپیدا اما از درون در حال جویدن مغز انسان‌اند. گاهی بعضی از این دردها آن‌قدر به مغز فشار می‌آورد که فرد را افسرده می‌کنند. ممکن است شما فردی را ببینید که کاملاً سالم است و به‌ظاهر هیچ مشکل جسمی و روحی نداشته باشد؛ اما از درون در حال کلنجار رفتن با خودش باشد و مسائلی در ذهنش او را زجر بدهد. فرد افسرده با عینک سیاهش نه‌تنها آینده را سیاه می‌بیند؛ بلکه گمان می‌کند آینده وجود ندارد ممکن است گمان کنید او تنبل است؛ اما او فقط توان انجام کاری را ندارد؛ زیرا آن قدر ذهن و روح او خسته است که نمی‌تواند جسمش را تکان بدهد. کتاب عینک سیاه افسردگی بر آن است که شما را با این اختلال رایج جوامع امروزی در قالب داستان‌هایی واقعی آشنا کند و به شما کمک کند تا با شناخت این اختلال در کنار فرد مبتلا بمانید و به او کمک کنید تا بر این مشکل فائق آید.

خواندن کتاب عینک سیاه افسردگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کسانی که به روان‌شناسی علاقه دارند و می‌خواهند در مورد اختلال افسردگی مطالعه و تحقیق کنند مناسب است.

بخشی از کتاب عینک سیاه افسردگی

«حالا دیگر نگرانی‌هایش زیادتر از هر زمان دیگری شده بود، باید تا دیر نشده کار را تمام می کرد به پلاستیک قرص هایش که در آن گوشه رها شده بودند نگاه کرد اما می‌دانست این کار جواب نمی‌دهد!

گذشته‌اش را مرور کرد که جان خودش را گرفته بود همه یکدیگر را مقصر می‌دانستند و انگشت اتهام شان به سمت همدیگر دراز بود، در حالی که همه شان بیش از آنکه فکر کنند جان وجودش را گرفته بودند اما آنها هر زمان او را نجات می‌دادند که خودشان بمیرانندش!...»