کتاب درباره ماهیت اطلاعات

کتاب «درباره ماهیت اطلاعات»نوشتۀ اکبر قراخانی بهار است و انتشارات اولین‌ها آن را منتشر کرده است. این کتاب مباحثی پیرامون جنبه‌های نظری و عملی اطلاعات ارائه می‌دهد.

درباره کتاب درباره ماهیت اطلاعات

انسان‌ها امروزه در عصر اطلاعات زندگی می‌کنند؛ اما کتاب‌های کمی دربارۀ اطلاعات، ماهیت یا مفهوم آن برای دانشجویان دانشگاه‌ها و یا افرادی که علاقه‌مند به دانستن بیشتر در این حوزه هستند به زبان فارسی وجود دارد و کتاب‌های منتشرشده اغلب به ابعاد رسانه‌ای اطلاعات پرداخته‌اند. اکبر قراخانی بهار تلاش کرده است در کتاب «دربارۀ ماهیت اطلاعات» که در واقع ادامۀ کتاب قبلی‌اش (سیستم و تفکر سیستمی) است، مفهوم اطلاعات از جنبه‌های بنیادی نظری و عملی و نقش آن در زندگی روزمره را تشریح کند. هدف این بوده است که مطالب کتاب تا حد ممکن از جنبه‌های نظری صِرف دور و درعین‌حال دقیق و واضح باشد تا خواننده بعد از مطالعه به درک مشخصی در مورد اطلاعات، مفهوم و نقش آن در زندگی امروز دست پیدا کند.

 یکی از ویژگی‌های کتاب «دربارۀ ماهیت اطلاعات» این است که در تمامی طول کتاب هر جا که فرصت یا نیاز بوده، مطالب مهمی که باید یادآوری شود، با بیانی دیگر آمده تا فرایند تکرار و انسجام برای به‌خاطر سپاری به طور خودکار عمل کند. کتاب درباره ماهیت اطلاعات در ۳ فصل تنظیم شده است. عناوین فصل های کتاب عبارت است از: «فصل اول: مقدمه‌ای بر اطلاعات»، «فصل دوم: اندازه‌گیری اطلاعات» و «فصل سوم جنبه‌های نظری اطلاعات»

خواندن کتاب درباره ماهیت اطلاعات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دانشجویان، علاقه‌مندان به موضوع اطلاعات و دوستداران کتاب‌های مدیریت و کسب‌کار پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب درباره ماهیت اطلاعات

«برای نشان‌دادن نقش اطلاعات، می‌توانیم یک سیستم جبری (مقابل اختیاری، مانند ماه در حال چرخش به دور زمین) را با یک سیستم غیرجبری (مانند سفینه فضایی در مدار زمین) مقایسه کنیم. سیستم‌های جبری جز سازوکارهای طبیعی، سازوکاری «در اختیار خود» برای حفاظت و کنترل خود ندارند، اما سیستم‌های غیرجبری معمولاً (حتی خارج از خود سیستم نیز) چنین سازوکاری را دارا هستند. به بیان دیگر، ماه برای چرخش به دور زمین به هیچ داده‌ای نیاز ندارد، اما سفینۀ فضایی برای یافتن راه درست خود در چرخش به دور زمین یا رفتن به سمت سیاره‌ای دیگر، همواره به داده‌هایی (که از ابزارهای موجود در سفینه یا ایستگاه‌های زمینی می‌رسند)، نیاز دارد. در یک جهان جبری، از یک منظر ممکن است اطلاعات ثابت در نظر گرفته شود؛ زیرا هیچ‌چیز «جدیدی» ظاهر نمی‌شود. اگر در همه زمان‌ها، همه چیزها و رخدادها همانند گذشته و همواره «مشخص» باشند، پس هیچ‌چیز به‌عنوان اطلاعات جدید نیز وجود ندارد، به جز آنچه که سازوکاری نظیر یک سیستم ثبت وقایع، مثلاً تعداد چرخش ماه به دور زمین را دائم افزایش بدهد!»