کتاب روش های تدریس براساس رویکرد رفتارگرایی، شناخت گرایی و ساختارگرایی با تاکید بر نمونه ها

کتاب روش های تدریس براساس رویکرد رفتارگرایی، شناخت گرایی و ساختارگرایی با تاکید بر نمونه ها نوشتهٔ فرانک امیدیان است. انتشارات اهورا قلم این کتاب را اولین‌بار در سال ۱۳۹۴ منتشر کرده است.

درباره کتاب روش های تدریس براساس رویکرد رفتارگرایی، شناخت گرایی و ساختارگرایی با تاکید بر نمونه ها

کتاب روش های تدریس براساس رویکرد رفتارگرایی، شناخت گرایی و ساختارگرایی با تاکید بر نمونه ها به قلم یک عضو هیئت‌علمی دانشگاه آزاد اسلامی (واحد دزفول) نوشته شده است؛ فرانک امیدیان. نسخهٔ حاضر، حاوی چاپ دوم این اثر است که در سال ۱۳۹۷ منتشر شده است. عنوان سه فصل این کتاب عبارت است از «یادگیری از منظر مکاتب رفتارگرایی، شناخت‌گرا و...»، «کاربست نظریه‌های رفتارگرایی در روش‌های تدریس» و «الگوهای تدریس مبتنی بر مکاتب شناخت‌گرایی، ساختارگرایی با تأکید بر نمونه‌ها و مثال‌ها». نویسنده معتقد است که آموزش برتر به کاربست روش‌های تدریسِ برگرفته از نظریه‌های یادگیری همچون رفتارگرایی، شناخت‌گرایی و ساختارگرایی بستگی دارد. بسیاری از روش‌های تدریس سنتی، ریشه در نظریهٔ رفتارگرایی دارد، اما این به این معنا نیست که از این نظریه‌ و الگوهای تدریس برگرفته از آن در فرایند آموزش استفاده نشود. فرانک امیدیان در این پژوهش کوشیده است تا با تلفیق نظریه‌ها، مثال‌ها و نمونه‌ها به‌صورت محسوس، کاربست نظریه‌ها را در عمل نشان دهد. مبانی نظری هر یک از روش‌های تدریس، طرح و نقشهٔ راه معلمان خواهد بود و مثال‌ها و نمونه‌ها، به چگونگی کاربست این روش‌ها در عمل یاری می‌رساند.

خواندن کتاب روش های تدریس براساس رویکرد رفتارگرایی، شناخت گرایی و ساختارگرایی با تاکید بر نمونه ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به فعالان حوزهٔ آموزش‌وپرورش و آموزش عالی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روش های تدریس براساس رویکرد رفتارگرایی، شناخت گرایی و ساختارگرایی با تاکید بر نمونه ها

«یادگیری اکتشافی بر روی درس یاد گرفته شده از توماس ادیسون تاکید می‌کند. توماس ادیسون گفته است که ۱۲۰۰ طرح را برای روشن روشن کردن لامپ امتحان کرده است. وقتی از ادیسون پرسیدند چگونه از این همه شکست ناامید نشده است وی پاسخ داد که او هرگز انگیزه‌ی خود را از دست نداده چون او هزاران طرح را یاد گرفت که کاربرد نداشتند یادگیری حتی از طریق شکست رخ می‌دهند. یادگیری اکتشافی بر روی گرفتن جواب درست تاکید نمی‌کند. روان‌شناسان شناختی نشان داده‌اند که شکست برای یادگیری حیاتی است. مرکز توجه یادگیری است و درست به همان اندازه که از طریق شکست یادگیری به دست می‌آوریم به همان اندازه نیز از طریق موفقیت یادگیری کسب می‌کنیم. در واقع اگر دانش‌آموزی از زمان یادگیری شکست نخورد، آن دانش‌آموز چیز جدیدی فرا نگرفته است.»