کتاب آوای دل

کتاب الکترونیکی آوای دل نوشتۀ شقایق پاکی پودنک و مریم فردوس مکان و محمود خانه زاد نطنزی و زهرا شمشیری و مینا رجب همدانی و سیف اله قنبری و فاطمه سلطانی و فاطمه اکبری و مرضیه زینلی و نرجس سقایی است و انتشارات خط آخر آن را منتشر کرده است. کتاب آوای دل شامل مجموعه‌ای از اشعار زیبا و پراحساس ده شاعر جوان است.

درباره کتاب آوای دل

در اعماق وجود هر شاعری زبانی نهفته که با زبان روزمره فاصله دارد. این زبان، زبانی است که با نجواهای درونی و لایه‌های پنهان ذهن شاعر پیوند خورده و در قالب کلماتی که گاه به‌سختی قابل تفسیرند، خود را نمایان می‌سازند. شاعر در هر بیت و مصرعی که می‌سراید، دنیایی از معانی را در میان خطوط و فواصل کلمات می‌پندارد و خواننده را به چالش می‌کشد تا در میان این پیچ و خم‌ها، معنای واقعی شعر را کشف کنند.

زبان حال شاعر، زبانی است که در آن هر واژه و هر ترکیب دارای وزن و ارزشی است که فراتر از معنای لغوی خود، به دنبال انتقال حسی عمیق و ناب است. این زبان، زبانی است که در آن سکوت‌ها گاهی فریادهایی هستند در جستجوی شنیده‌شدن و فریادها زمزمه‌هایی هستند به دنبال فهمیده‌شدن.

درک این زبان مستلزم غوطه‌ورشدن در اقیانوسی از احساسات و تجربیات است که شاعر در طول حیات خویش جمع‌آوری کرده و حالا در قالب شعر به اشتراک می‌گذارد. این درک، نیازمند توانایی خواندن میان خطوط و شناخت نمادهایی است که شاعر برای بیان دنیای درونی خود به کار می‌برد.

شعر برای هر شاعر به روزنه‌ای مانند است که وی از آنجا به دنیا می‌نگرد و موقعیت اطراف را با تمام گرمی و سردی‌اش موافق چشم‌اندازش به تصویر می‌کشد. فردیت ایجاد از همین‌جا سرچشمه دارد. هر شاعری صاحب روزنۀ خود است و از آن به تماشای دنیا نشسته است و برداشت خویش را طبق توانش روی کاغذ می‌آورد. کتاب آوای دل شامل مجموعه‌ای از اشعار برگزیدۀ چند شاعر است که برای علاقه‎‌مندان به اشعار نو جمع‌آوری شده است.

خواندن کتاب آوای دل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب برای دوستداران شعر و دل‌نوشته مناسب است.

بخشی از کتاب آوای دل

«ساق دوش من هستند

غم هایی که

شادباش می‌گویند

این پیوند مزخرف من و تنهایی را

رها نمی‌کنند تن خسته من را

قهقهه می‌زنند

فریاد می‌کشند

چه می‌کنند این‎‌ها؟!

رها نمی‌کنند دل نیمه جانِ من را

اشک های من را

عشق بی کسی را

دست بی یار را

رها نمی‌کنند

دل بی پروا را

فریاد می‌زنند

فریاد را

سکوت و سادگی را

و باز می‌گویم

که دلم خسته شده از ماه خاموش روزهای تنهایی‌ام

بسیار...! »