کتاب روش های تدریس جدید ویژه مدارس ابتدایی

کتاب «روش های تدریس جدید ویژه مدارس ابتدایی» نوشتۀ ثنا خلجی سورشجانی است و انتشارات نوروزی آن را منتشر کرده است. این کتاب روش‌های تدریس نوین را معرفی و تحلیل می‌کند.

درباره کتاب روش های تدریس جدید ویژه مدارس ابتدایی

یک معلم خوب و شایسته، مجموعه‌ای از ویژگی‌ها را باید داشته باشد؛ اما یکی از مهم‌ترین ویژگی‌ها که صاحب‌نظران حوزۀ تدریس هم بر آن تأکید دارند، تسلط معلم بر روش‌ها و فنون آموزشی است. هرچقدر معلم بر فوت‌وفن کارش مسلط باشد در کارش موفق‌تر خواهد بود. روش تدریس عبارت است از تعامل یا رفتار متقابل معلم و شاگرد بر اساس طراحی منظم و هدف‌دار معلم که در رفتار شاگرد تغییر ایجاد می‌کند.

کتاب روش‌های تدریس جدید ویژه مدارس ابتدایی در ۵ فصل تنظیم شده است. فصل اول کتاب به تعریف آموزش، مراحل آموزش، هدف آموزش، نحوۀ تشویق و تنبیه می‌پردازد. فصل دوم روش‌های نوین تدریس؛ روش کنفرانس (گرد هم‌آیی)، روش شاگرد استادی، روش چند حسی (مختلط)، روش حل مسئله، روش پروژه‌ای، شیوۀ سخنرانی، شیوۀ بازگویی، شیوۀ پرسش‌وپاسخ، شیوه تمرینی، شیوۀ بحثی، شیوۀ نمایشی، شیوۀ آزمایشی (روش اجراکردن یا یادگیری به‌وسیلۀ عمل)، شیوۀ گردش علمی و همچنین الگوهای مختلف مانند الگوی کاوشگری به شیوۀ حقوقی، الگوی آموختن کنترل خود، الگوی ایفای نقش، الگوی دریافت مفهوم، الگوی تفکر استقرایی، الگوی پیش‌سازمان‌دهنده، الگوی یادسپاری، الگوی رشد عقلی، الگوی کاوشگری علمی، الگوی بدایع پردازی (افزایش تفکر خلاق)، الگوی آگاهی‌یابی، الگوی دیدار در کلاس درس، الگوی پژوهش گروهی (تفحص گروهی) معرفی و مورد بررسی قرار می‌گیرد. فصل سوم دربارۀ مهارت‌های تدریس است. فصل چهارم کتاب‌ها و ابزارهای آموزشی را توضیح می‌دهد و فصل پنجم مدیریت کلاسی و انضباط تحلیل شده و سبک‌های مختلف ادارۀ کلاس درس و همچنین استفاده از روش‌ها و اصول تغییر رفتار در ادارۀ کلاس درس بررسی می‌شود.

خواندن کتاب روش های تدریس جدید ویژه مدارس ابتدایی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به معلمان و مدیران مدارس پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روش های تدریس جدید ویژه مدارس ابتدایی

مهم‌ترین رکن توسعه در ابعاد فردي، سازمانى و اجتماعی، آموزش است که سازندگى و بهبود و تعالى انسان را به همراه دارد. آموزش تجربه‌ای است مبتنی بر یادگیری و به‌منظور ایجاد تغییرات نسبتاً پایدار در فرد، تا او را قادر به انجام کار و بهبودبخشی توانایی‌ها، تغییر مهارت‌ها، دانش، نگرش و رفتار اجتماعی کند؛ بنابراین آموزش به مفهوم تغییر دانش، نگرش و تعامل با همکاران است. آموزش مستلزم استفاده از برنامه‌های پیش‌بینی‌شده‌ای است که شایستگی‌های موجود در کارکنان را تقویت و موجب کسب دانش، مهارت و توانایی‌های تازه در فرد می‌شود، به‌گونه‌ای که بهبود عملکرد شغلی را تسهیل می‌کند.»