کتاب بازی درمانی

«بازی درمانی» نوشته دکتر انسیه بابایی، در رشته راهنمایی و مشاوره، از مجموعه کتاب‌های آموزشی دانشگاه پیام نور است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: مطالعات نشان داده است بازی موجب ارتقای رشد جسمانی و پیشرفت در تسلط زبان و مهارت‌های اجتماعی کودک می‌شود و همچنین برای رشد و بلوغ‌روانی کودک ضروری است. کودک در فرایند رشد روانی، اجتماعی و جسمی‌از بازی همچون ابزاری طبیعی و غیرمستقیم برای بیان احساسات و نیازهای درونی خود استفاده می‌کند و همچنین این فرصت را می‌یابد تا احساسات و هیجان‌های ناخوشایند خود را از طریق «بازی» بروز دهد. به‌نظر می‌رسد بازی به غیر از مقوله‌ی بروز طبیعی احساسات و هیجان‌ها از جنبه تشخیصی و درمانی نیزمورد توجه کارشناسان است و می‌تواند همچون یکی از شکل‌های متفاوت مداخله‌ای در روان‌درمانی و مشاوره کودکان استفاده شود. و نیز می‌تواند همچون ابزاری تشخیصی به درمانگر در برقراری ارتباط با کودک و تشخیص بعضی از اختلالات کمک کند. در طی فرایند رشد، اغلب بزرگسالان قادر به درک مشکلات کودکان یا پاسخ مؤثر به احساسات آنها نیستند و در تلاش برای ارتباط مکالمه‌ای با کودکان عاجزند، لذا بازی می‌تواند زبان ارتباطی کودک برای بیان احساسات و توصیف تجارب با بزرگسالان محسوب شود. در این رابطه اغلب مشاوران یا درمانگران کودک برای دستیابی به هدف‌های مشاوره‌ای و درمانی خود در بازی‌درمانی به مشاهده‌ی کودک در هنگام بازی مثلاً در بازی‌هایی نظیر خانه‌بازی، بازی با عروسک و غیره می‌پردازند. این کتاب به ارائه‌ی جزئیاتی در خصوص بازی، بازی‌درمانی، چگونگی بازی‌درمانی و استفاده از این تکنیک در اختلالات به‌عنوان تکنیک مداخله‌ای می‌پردازد. در ارائه‌ی مطالب این کتاب سعی بر آن شده است که از دیدگاه‌های متفاوت در بازی‌درمانی استفاده شود. موضوعات مورد بحث در این کتاب شامل؛ یکپارچه‌سازی زمینه‌های نظری مربوط به دانش بازی، بازی‌درمانی، استفاده از بازی در شرایط و موقعیت‌های متفاوت مانند شرایط بالینی، درمانی، پیشگیری و آموزشی به تصویر کشیده شده است.