کتاب تنها راه پیروزی

کتاب تنها راه پیروزی نوشتهٔ جیم لوهر و ترجمهٔ سمیه آشوری است. انتشارات راوشید این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب تنها راه پیروزی

چگونه پرورش شخصیت به دستاوردهای والا و کامیابی در کار و زندگی منتهی می‌شود؟ کتاب تنها راه پیروزی به این موضوع پرداخته است. این کتاب به قلم جیم لوهر به موفقیت فردی و سبک زندگی پرداخته و این پرسش اساسی را مطرح کرده است. در کتاب حاضر می‌خوانیم که فرایند شرطی‌سازی در سال‌های اولیه زندگی انسان آغاز می‌شود. دستاوردهای والا به موفقیت، شادکامی و شکوفایی ماندگار در سبک زندگی منتهی می‌شود. دستاوردهای والا از شالودۀ عزت‌نفس پایدار و شخصیت نیرومند سرچشمه می‌گیرند. دستاوردهای والا به زیربنای یک سبک زندگی موفق تبدیل می‌شوند، اما سوال این است که اگر این همه وعده‌های پر زرق‌وبرق حقیقت دارد؛ چرا پیروزی هرگز به نظر نمی‌رسد که برای موفقیت انسان کافی باشد؟

جیم لوهر این اثر را بر پایۀ ۲ دهه کار تحقیقی بر روی مدیران برتر در نشریۀ فورچن، ورزشکاران درجه‌یک دنیا مانند «آندره آغاسی» و بسیاری از قهرمانان دیگر در مؤسسهٔ عملکرد انسان نوشته است. او به افشای اسرار شگفت‌انگیزی دربارهٔ انگیزهٔ بردنِ بازی، موفقیت و دستیابی به هدف در سبک زندگی کامیاب پرداخته و به‌طور خاص دریافته که جست‌وجوی کورکورانه به‌دنبال دستاوردهای بیرونی اغلب به حس پوچی، اعتیاد و در نهایت عملکرد ضعیف انسان منجر خواهد شد. جیم لوهر اعتقاد دارد که اهمیتی ندارد چه دستاوردی داشته باشیم، بلکه شخصیتی مهم است که در این رقابت بر سر موفقیت شکل می‌گیرد.

خواندن کتاب تنها راه پیروزی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تنها راه پیروزی

«جین اُکلی، (آخرین مدیرعامل شرکت کی‌ام‌پی‌جی، که در شرکتش چندین کارگاه آموزشی برگزار کردم) نیز داستان مشابهی داشت. او این‌قدر درگیر کار بود که از زندگی کردن فاصله گرفته بود تا اینکه به تومور بدخیم مغزی مبتلا شد و پزشکان به او گفتند که فقط چند ماه از زندگی‌اش باقی‌ مانده است. چند نفر از اطرافیان‌تان را می‌شناسید که تمام فکر و ذهن‌شان رسیدن به موفقیت بعدی است؟ پشت سرهم و بدون وقفه؟

همان‌طور که در این کتاب گفتیم افرادی هستند که به آینده زنجیر شده‌اند و با انسان‌هایی که در اطراف‌شان هستند هیچ ارتباطی ندارند؛ زیبایی زندگی و هر آنچه که در حقیقت اهمیت دارد را از دست‌ داده‌اند. ‌ چند نفر را از نزدیک می‌شناسید که این‌گونه زندگی می‌کنند؟ خودتان نیز جزو همین افراد هستید؟»