کتاب زمرد نحس

کتاب زمرد نحس نوشتهٔ دانلد ای. وست لیک و ترجمهٔ محمد عباس آبادی است. انتشارات نیلوفر این رمان هیجان‌انگیز آمریکایی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب زمرد نحس

کتاب زمرد نحس رمانی هیجان‌انگیز از یک نویسنده‌ٔ آمریکایی به نام دانلد ای. وست لیک است.  این کتاب که جزو یک مجموعهٔ ۱۴جلدی است، ۵۰ سال پیش نوشته شده است. گذر زمان باعث نشده از هیجان‌انگیزبودن این رمان آمریکایی کاسته شود. شروع داستان کتاب، با آزادشدن شخصیت «جان آرچیبالد دورتموندر» از زندان است. تنها داراییِ این مرد کم‌حرف و بی‌حوصله، یک بلیط قطار و ۱۰ دلار پول نقد است. به‌‌محض بیرون‌آمدن، دوستش او را سوار ماشینی می‌کند و برایش از زمردی با ارزش ۵۰۰هزار دلار می‌گوید. این زمرد از کشوری آفریقایی به ایالات متحده آورده شده و قرار است در موزه‌ای نمایش داده شود. شخص بلندمرتبه‌ای قصد دزدیدن این زمرد را دارد و چندین سارق کارکشته را استخدام کرده که دورتموندر یکی از آنان است. باقی کتاب، داستانی نفس‌گیر از یک سرقت باورنکردنی است.

خواندن کتاب زمرد نحس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره دانلد ای. وست لیک

دانلد ای. وست لیک، نویسنده‌ای آمریکایی، متولد بروکلینِ نیویورک و از پرکارترین نویسندگان آمریکای معاصر است. از این نویسنده‌ٔ پرفروش بیش از ۱۰۰ جلد کتاب داستان و ناداستان باقی مانده و در طول عمر ادبی خود، ۳ بار جایزهٔ ادبی ادگار را دریافت کرده است. مشخصه‌ٔ وست‌لیک، نوشتن داستان‌های هیجان‌انگیز است. او هرگز جزئیات و اطلاعات مفید را راحت به خواننده نمی‌دهد؛ بلکه خواننده را به‌دنبال پاسخی برای دست‌کم یکی از کنجکاوی‌هایش صفحه‌به‌صفحه دنبال خود می‌کشاند. او ۱۴ جلد کتاب با موضوع سرقت درباره‌ٔ شخصیت «جان آرچیبالد دورتموندر» نوشته است. دورتموندر مردی کم‌حرف و بی‌حوصله است که در لحظات حساس تکه‌پرانی‌های به‌جایی می‌کند. او شخصیتی سرد و درعین‌حال دوست‌داشتنی دارد و شخصیت اصلی تمام این ۱۴ جلد است. کتاب زمرد نحس نیز یکی از این ۱۴ جلد است.

بخشی از کتاب زمرد نحس

«راجع به این سرقت مطمئن نبود، نمی‌دانست از آن خوشش می‌آید یا نه. از ایدهٔ دستمزد تضمینی خوشش آمده بود، و همین‌طور از سوژهٔ کوچک سرقت که به راحتی جابه‌جا می‌شد، و مطمئن بود می‌تواند مانع دردسر درست کردن آیکو شود، ولی از طرفی هم باید احتیاط می‌کرد. تا به حال دو بار شکست خورده بود، خوب نبود که یک‌بار دیگر هم شکست بخورد. دوست نداشت تا آخر عمرش غذای زندان را بخورد.»