کتاب وقتی مواد دورریز هنر می شوند

کتاب وقتی مواد دورریز هنر می شوند (دورریز، پسماند، بازیافتی) نوشتهٔ لئا ورجین و ترجمهٔ فهیمه دانشگر و مونس سنجی است و مرکب هنر آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب وقتی مواد دورریز هنر می شوند

این کتاب را می‌توان نمایشگاهی از تصاویر آثار هنری که با مواد دورریز و توسط هنرمندان غرب ساخته شده‌اند، معرفی کرد. همۀ گرایش‌ها و جنبش‌های عصر ما در اینجا جمع شده‌اند: فوتوریسم، دادائیسم، سورئالیسم، فلوکسوس و پاپ آرت. در نتیجه کتاب وقتی مواد دورریز هنر می شوند حاوی نشانه‌هایی از وضعیت انسان معاصر است که به این دنیا پرتاب و با مصرف‌گرایی احاطه شده و اغلب دچار سرنوشتی ناگوار است و با مطالعهٔ آن درمی‌یابیم که فرهنگ قرن بیستم مملو از مواد بازیافتی و استفادۀ دوباره از آلودگی‌ها، خرده‌پاره‌ها، قطعات، دورریختنی‌ها و اصوات است. به علاوه، ذخیره و حفظ دورریزها، سعی در نگهداری از آن، کمک به بقای آن با نجاتش از اضمحلال در تباهی، نیستی و پوچی که در واقع مقصد نهایی آن است، تمایلی به گذاشتن ردی از خود و نشانه‌ای برای آیندگان با بُعدی روانکاوانه و سیاسی نیز است.

در آغاز متن به اختصار تعریفی از مواد دورریز و تاریخچه استفاده از آن‌ در خلق آثار هنری آورده شده و در ادامه سخنان برخی از هنرمندان مطرح در این زمینه (فرآیند معنوی و مادی طراحی یک اثر هنری) نوشته شده است. سؤالاتی که در این کتاب به آن‌ها پاسخ داده می‌شود: چرا هنرمندان قرن اخیر- در بعضی موارد به‌طور نظام‌مند و در دیگر موارد به‌صورت اتفاقی- از مواد دورریز استفاده کرده‌اند و چرا به استفاده از آن ادامه می‌دهند؟

خواندن  کتاب وقتی مواد دورریز هنر می شوند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزهٔ هنرهای تجسمی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره لئا ورجین

لئا ورجین (۱۹۳۶-۲۰۲۰-فوت به دلیل ابتلا به بیماری کرونا) یک منتقد هنری اهل ایتالیا و مؤلف آثار متعددی درباره هنر معاصر و مسئله‌های آن است؛ بین آثار او می‌توان از تألیفات زیر نام برد:

بدن به‌مثابه زبان/ بادی آرت پرآرو، ۱۹۷۴؛ از ورای هنر/ کاربرد سیاسی، آرکانا، ۱۹۷۶؛ هنر بازیافته شده، ریزولی، ۱۹۸۲؛ بادی آرت و داستان‌های مشابه، ویرایش جدید بدن به‌مثابه زبان، اسکیرا، ۲۰۰۰؛ عبور پی‌درپی، ریزولی، ۲۰۰۱؛ قطعات چاپ‌شده پس از مرگ مؤلف، فلترینلی، ۱۹۸۳؛ لاکنچیگلیا، ۱۹۹۳، اسکیرا، ۲۰۰۳.

ورجین آغازگر همایش‌ها و نشست‌های مختلفی بوده است ازجمله: «هنر: آرمان‌شهر یا ارتجاع»، مازوتا ۱۹۹۲ و «صحنه مخاطره. دیوانگی و اطمینان در هنر امروز» آمبرتو آلماندی، ۱۹۹۸. در سال ۲۰۰۱ نشر اسکیرا، نقل‌قول‌هایی به نام «مصاحبه‌ای از لئا ورجین» درباره هنر و نقد معاصر، توسط استر کوئن را منتشر کرده است.

وی همچنین نمایشگاه‌های متعددی را برپا کرده است: «نیمه دیگر آوانگارد»، میلان، استکهلم ۱۹۸۰-۱۹۸۱ (به این مناسبت اثری به زبان فرانسه در انتشارات فِمِس در سال ۱۹۸۲ منتشر شد). «هنر دیجیتالی و برنامه‌ریزی‌شده»، میلان، ۱۹۸۳-۱۹۸۴؛ «هندسه دیونیزوسی»، میلان، ۱۹۸۸؛ «وقتی دورریزها هنر می‌شوند/ مواد دورریز»، موزه ترنتو و روورتو، ۱۹۹۷-۱۹۹۸. سرانجام وی نائب رئیس نمایشگاه «زیبایی و جانوران»، روورتو، ۲۰۰۴-۲۰۰۵ بود. ورجین نمایشگاهی هم با مضمون سایه برای موزه پالازو دل پاپس در سین برگزار کرد (نمایشگاهی سیار که در موزه هنر مدرن در شهر نورو و موزه هنر کمپتون ورنی نیز برپا شد).