کتاب سمینار کشورهای جهان سوم

کتاب سمینار کشورهای جهان سوم نوشتهٔ حسینعلی کریمی فیروزجائی در انتشارات خط آخر منتشر شده است.

درباره کتاب سمینار کشورهای جهان سوم

اصطلاح جهان سوم طی چند دههٔ اخیر یکی از رایج‌ترین عناوین برای گروه بزرگی از کشورهای جهان (شامل بیشتر کشورهای آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا) بوده است. گفته می‌شود اولین‌بار در سال ۱۹۵۲ در اوج جنگ سرد، جمعیت‌شناس و اقتصاددان فرانسوی به نام آلفرد سووی این اصطلاح را به منظور طبقه‌بندی آن دسته از کشورهای جهان که از ۲ بلوک سیاسی - نظامی و اقتصادی آن زمان (بلوک شرق و غرب) خارج بودند، به کار برد.

کتاب سمینار کشورهای جهان سوم برای دانشجویان علوم سیاسی و علاقه‌مندان به روابط بین‌الملل نوشته شده است و کمک می‌کند اطلاعات کاملی از مهم‌ترین و مشهورترین سمینارهای سیاسی ــ اجتماعی جهان داشته باشند. 

خواندن کتاب  علوم سیاسی و روابط بین الملل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان علوم سیاسی پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب سمینار کشورهای جهان سوم

«این موضوع که اصطلاح جهان سوم ابتدا در فرانسه به کار گرفته شد امری اتفاقی نبود و توضیحی مختصر درباره علل آن می‌تواند بخشی از معنای این اصطلاح را روشن کند. پس در این خصوص باید به دو موضوع اشاره کرد:

نخست این‌که کشور فرانسه از همان ابتدای تشکیل بلوک‌بندی جهانی پس از جنگ جهانی دوم نسبت به موقعیتش در بلوکی که واقع شده بود (به ویژه نسبت به اتحاد نظامی ناتو) ناخشنود بود و همواره به نوعی تمایل خود را به استقلال از این بلوک‌بندی نشان می‌داد. به کارگیری اصطلاحات مزبور طی آن سال‌ها از سوی فرانسویان می‌تواند به نوعی فرافکنی این تمایل تعبیر شود.

دوم اینکه کلمه سوم در تاریخ تحولات سیاسی فرانسه سابقه طولانی‌تری هم دارد. این سابقه به دوران انقلاب کبیر فرانسه (1789) بر می‌گردد. اصطلاح طبقه سوم و حکومت سوم از اصطلاحاتی است که طی آن دوران به کار برده می‌شد و معنای آن‌ها در نظر مردم فرانسه شباهت زیادی با معنای جهان سوم در جهان امروز داشت. قبل از انقلاب فرانسه طبقه متوسط روبه رشد شهری (بورژوازی ) در مقابل دو طبقه بالای آن روزگار (اشراف و ارباب کلیسا) به طبقه سوم معروف بود و در سال‌های اولیه انقلاب فرانسه، حکومت انقلابی که از میان همین طبقه برخاسته بود خود را در مقابل دو طبقه حاکم قبلی (دربار و کلیسا) حکومت سوم می‌نامید. در همه این موارد کلمه سوم به معنای نیروی جدید در مقابل دو نیروی مسلط موجود به کار می‌رفت. اصطلاح جهان سوم نیز از همان سنت معنایی در فرانسه سرچشمه گرفت. روزگار مربوط می‌شد معنایی انفعالی داشت اما به زودی با طرح مباحثی از سوی برخی از رهبران سیاسی کشورهایی که از بلوک‌بندی‌های مزبور ناخرسند و خواهان تغییر در عرصه روابط بین‌المللی بودند تلاش شد تا معنایی فعال به آن داده شود. مطرح شدن نظریه نیروی سوم از سوی رهبران وقت یوگوسلاوی سابق اولین قدم در این جهت بود. این رهبران که با ادغام کشور خویش در بلوک بندی سیاسی-نظامی کمونیستی و پذیرش تسلط کشور شوروی سابق بر این بلوک‌بندی مخالف بودند نظریه نیروی سوم را به عنوان بلوکی از کشورهای مستقل جهان که خواهان ایفای نقش فعال در جهت حفظ استقلال خویش و اصلاح نظام بین المللی دو قطبی پس از جنگ بودند مطرح ساختند.»