کتاب سیستم سازی در کارآفرینی

کتاب سیستم سازی در کارآفرینی نوشتهٔ سم کارپنتر با ترجمهٔ عفت عالی مراد خرم آباد در انتشارات طاهریان منتشر شده است.

درباره کتاب سیستم سازی در کارآفرینی

کتاب سیستم‌ سازی در کارآفرینی ابزارهایی را در اختیارتان قرار می‌دهد که برای برداشتن گام‌های بزرگ در افزودن ارزش به کسب‌وکارتان و آزادی به زندگی‌تان نیاز دارید. این کتاب بررسی واقعیتی برای صاحبان کسب‌وکارهای کوچک و مدیران دپارتمان‌هایی است که در حال دست‌وپنجه نرم‌کردن برای رسیدن به موفقیت هستند. سم کارپنتر شاخص‌ترین و بهترین شیوه‌های شرکت‌ها را گرد هم آورده است تا به شما کمک کند در کسب‌وکار کوچک خود موفق شوید. 

هدف اصلی کتاب سیستم‌ سازی در کارآفرینی این است که شما را به راهی جدید برای درک زندگی‌تان راهنمایی کند تا بتوانید کنترل بهتری بر آن داشته باشید و در نتیجه بهتر بتوانید به اهداف موردنظرتان برسید.

خواندن کتاب سیستم سازی در کارآفرینی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزهٔ کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سیستم سازی در کارآفرینی

«بسیاری با شنیدن نوعی جمله قصار مانند «برای به دست آوردن آنچه که می‌خواهید، باید کنترل بیشتری داشته باشید»‌ ناخودآگاه این واکنش در آن‌ها برانگیخته می‌شود که به دنبال کنترل چیز بدی هستند. آن‌ها مخالف این هستند که فرد باید آرام باشد و با جریان حرکت کند، بی‌خیال باشد، و آنقدر نگران جزئیات نباشد... واینکه به دنبال کنترل بیشتر بودن تنها می‌تواند به این معنا باشد که فرد در حال تبدیل شدن به یک فرد وسواسی در کنترل اوضاع و فردی عصبی است. حسی تقریبا کیهانی وجود دارد، بدون شک انتقالی از دهه ۶۰ میلادی، که «ما همه یکی هستیم» و مشکلات زندگی ما و دنیای اطرافمان توسط افرادی ایجاد می‌شوند که با برند ما از لحاظ امور معنوی مشترک نیستند. اگر رئیس من، همسرم، پدر و مادرم، فرزندانم، همسایه‌ام و دولت من اینقدر مسائل را جدی نگیرند و مثل من معقول و منطقی باشند، آن وقت همه خوشحال خواهند بود!

ما که به حقیقت آن اطمینان داریم، اما با واقعیت گیج شده‌ایم، و مشتاقیم اعلام کنیم که وضعیت زندگی ما و اوضاع در جهان خوب نیست. اصرار داریم که مردم خیلی عصبی هستند و بیش از حد نگران جزئیات کوچک هستند.

به من اجازه بدهید که پاسخ بدهم.

علیرغم حقیقت متافیزیکی احتمالی عبارت «ما همه یکی هستیم»، ادعای من این است که اگر می‌خواهیم به صلح و کامیابی برسیم و اگر می‌خواهیم خوشبختی را پیدا کنیم، کنترل جزئیات زندگی‌مان الزامی است. برعکس، در حالی که ما بر روی عواملی تمرکز می‌کنیم که تحت کنترل ما هستند، باید در مورد عواملی که در کنترل ما نیستند زیاد سخت‌گیری نکنیم. اگر بخواهیم بر رویدادهایی تأثیر بگذاریم که دور از دسترس ما هستند، در معرض ناامیدی قرار می‌گیریم.

آیا تعیین اینکه چه چیزی را می‌توانیم و چه چیزی را نمی‌توانیم کنترل کنیم دشوار است؟ نه اینطور نیست.

نسل من بر حقیقتی بزرگ و مفید تأکید کرده است: آنچه اکنون در حال رخ دادن است مهم‌ترین دارایی است. اما همچنین می‌دانم رضایتی که در هر لحظه خاص احساس می‌کنم، ارتباط زیادی با جزئیاتی دارد که در روزهای گذشته به دقت مدیریت کرده‌ام. بله، من خیلی تلاش کرده‌ام که اکنون اینجا باشم، اما بخشی از این زمان را صرف تمرکز بر اعمالی می‌کنم که تضمین می‌کنند که لحظات آینده همان چیزی باشند که دلم می‌خواهد.

غوطه‌ور شدن

من به همراه برادر کوچکترم به عنوان هم خون، در خانه پدربزرگ و مادربزرگم در شهر کوچک پورت لیدن در شمال نیویورک بزرگ شدم. خانواده‌ای که آشفتگی و هرج و مرج در آن داد می‌زد.

در هفده سالگی، در خیابان‌های منطقه هایت در سانفرانسیسکو ساکن بودم.

در تابستان سال ۶۹ میلادی من به نمایشگاه موسیقی و هنر وودستاک، به گردهمایی معروف پانصد هزار نفری در روستایی در شمال ایالت نیویورک رفتم. با خودم گفتم معرکه است. پس از آن، من بیهوده و بی‌هدف به جستجوی وضعیت بهتر ذهنی خود ادامه دادم و یک سال بعد جستجو به پایان رسید. من آیینه تمام‌نمای یک فرد بی‌بندوبار در دهه ۶۰ بودم.»