کتاب زندگی با طعم ویروس

کتاب زندگی با طعم ویروس نوشتهٔ سمانه اخوان است. این کتاب را انتشارات بین‌المللی الهدی منتشر کرده است. 

درباره کتاب زندگی با طعم ویروس

کتاب زندگی با طعم ویروس در سال ۱۴۰۰ و در ۸۳ صفحه منتشر شده است. این کتاب با زبانی ساده و داستان‌گونه زندگی با بیماری و ویروس را برای ما به رشته تحریر درآورده است.

خواندن کتاب زندگی با طعم ویروس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب زندگی با طعم ویروس برای نوجوانان نوشته شده است. علاقه‌مندان به رمان‌های نوجوانان می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

بخشی از کتاب زندگی با طعم ویروس

«از همان لحظاتی که گوشی امیرحسین زنگ خورد و فهمیدیم که در icu بستری شده است روزهای سخت پیش روی خانواده ما شروع شد.

امیرحسین گوشی را که قطع کرد دیگر آن امیرحسین شاد و شوخ همیشگی نبود قطرات عرق روی پیشانی‌اش را پاک کرد و با صدای لرزان گفت: مامان برای دوستم دعا کن. آقای علوی می‌گفت اصلاً حالش خوب نیست، بردنش icu.

مامان کاسه توی دستش را روی کابینت گذاشت و از آشپزخانه آمد. چهره‌اش می‌گفت که دارد دنبال یک جمله خوب و امیدوارکننده می، گردد: آهسته: گفت توکل باخدا ... ان شاالله که هیچ مشکلی براش پیش نمی یاد.

و دستانش را بالا آورد و زیر لب ادامه داد: یا قمربنی هاشم خودت شفاش بده.

و همان جا روی مبل نزدیک آشپزخانه نشست.

امیرحسین چنددقیقه‌ای نشست و با گوشی‌اش ور رفت. اما یک‌دفعه انگار فکری بر دیواره‌های ذهنش چنگ انداخت. بلند شد و هراسان گفت: من هم تا یک هفته پیش با آرش بودم! و بدون اینکه منتظر جواب یا عکس‌العملی از کسی بماند با سرعت به‌طرف اتاقش رفت و در را بست

مامان هاج‌وواج مانده بود صدای در اتاق امیرحسین که بلند شد، مامان صدایش را جوری بلند کرد که به گوش امیرحسین برسد و گفت: بد به دلت راه نده، پسرم تو که همیشه ماسک می‌زدی!

و سکوتی عمیق خانه ما را در برگرفت. انگار دیگر هیچ در خانه نبود. امیرعلی که تا آن موقع گوشه حال نشسته بود و مشغول رنگ کردن کتاب‌های رنگ‌آمیزی‌اش بود، بلند شد و به سمت تلویزیون رفت دستش را روی دکمه زیاد کردن صدا فشار داد و صدای تلویزیون سکوت سردخانه را شکست. برای اولین‌بار انگار هیچ‌کداممان از بلندی صدای تلویزیون شاکی نبودیم. انگار همه می‌خواستیم با این صدای، اجباری سکوت تلخ حاکم از گوشمان خارج شود.»