کتاب یک روز کاری بدون استرس

کتاب یک روز کاری بدون استرس نوشتۀ جاستین بایرز و ترجمۀ احمد حسینی است. انتشارات نوش آفرین این کتاب را منتشر کرده است. آیا می‌دانید چگونه می‌توانیم با یک برنامه‌ریزی دقیق، روزی پر از موفقیت و انگیزه داشته باشیم و رأس ساعت پنج از محل کار خارج شویم؟

درباره کتاب  یک روز کاری بدون استرس

کتاب  یک روز کاری بدون استرس می‌کوشد راهنمایی جامع برای تمام تلاش‌گران عرصۀ کار و مشاغل ارائه دهد.

خواندن این کتاب می‌تواند به ما در دست‌یابی به سطوح بالاتر بازدهی و سودمندی در محیط کار کمک کند. برای رسیدن به این مقصود، کافی است که عادت‌های ساده‌ای را در خود بپرورانیم. هیچ‌یک از این عادت‌ها، دست‌کم در نگاه اول، آن‌چنان سخت و دشوار نیستند. برای کسب مهارت‌های لازم در زمینۀ هر یک از فنون بازدهی، باید یک دورۀ چندهفته‌ای را به کار روی آن فنون اختصاص بدهیم. همۀ این فنون بازدهی، در کنار هم، باعث افزایش بازدهی در محیط کار می‌گردند.

خواندن کتاب  یک روز کاری بدون استرس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران حوزۀ موفقیت در کسب‌وکار و سلامت روان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب  یک روز کاری بدون استرس

«اگر شما جزء دستۀ «مرده‌های متحرک» هستید که سعی می‌کنید به صورت کجدار و مریز تا زمان بازنشستگی به کار خود ادامه دهید، چنین فکر‌ها و افسردگی‌هایی اجتناب ناپذیر است ـ افسردگی‌هایی که به آن افسردگی‌های روزانۀ کاری می‌گویند. اما اگر جزء دستۀ فوق نباشید تکلیف چیست؟ یعنی اگر شما در پی کار مفید و سازنده و رشد و توسعۀ شغلی باشید، آن وقت داستان چگونه است؟ برای فردی که مشتاق افزایش بازدهی خویش در عرصۀ کار و حرفه است، این اصلاحات و تغییر جهات و خط مشی‌های مداوم در مسیر انجام پروژه‌ها، می‌تواند بسیار مخرب باشد. یک فرد چگونه می‌تواند پیشرفت و توسعۀ حرفه‌ای داشته باشد وقتی هرچه که انجام می‌دهد روز بعد، دستخوش تغییرات و اصلاحاتی از سوی مقامات بالا دست می‌گردد؟

مدیران و رؤسای شرکت‌ها، اغلب از زاویۀ مقابل به این مشکل نگاه می‌کنند. معمولا در پروژه‌های بزرگی که افراد زیادی را به خود مشغول می‌کند، هماهنگی پروژه به سازش و توافقات گستردۀ یک بخش نیازمند است. در این میان، وظیفۀ هماهنگی و برقراری تماس میان این بخش‌ها بر عهدۀ مدیران است و البته در خلال این تماس‌ها، شنیدن گله‌ها و شکایات کارمندان و کارگران امری عادی است. مدیریت مشاغل و شرکت‌ها، به طور حتم نیازمند داشتن یک چشم انداز وسیع و گسترده است و البته بدیهی است که در چنین شرایطی، افراد تحت فشار نیروهای مختلف، ممکن است از خود بیخود شوند.

اما در واقع می‌توان گفت که هر دو موقعیت، دو روی یک سکه‌اند. واقعیت بزرگ‌تر این است که هر کار و مشغله و شرکتی منابع محدودی در اختیار دارد. کارکنان هر نهاد و شرکتی معمولا از این شکایت دارند که تصمیمی از جانب مدیران باعث بی‌اثر ساختن تلاش و مساعدت آن‌ها به یک پروژه می‌شود و به این ترتیب منابع آن‌ها کاسته و بی‌ارزش می‌گردد، و در نقطۀ مقابل، مدیران نیز ممکن است از این مسئله ناراضی باشند که همیشه بخش‌ها و افرادی هستند که در قبال کارها و از خود گذشتگی‌های خود توقع و انتظاراتی دارند.»