کتاب آرامش دل ها با یاد مرگ و معاد

کتاب آرامش دل ها با یاد مرگ و معاد نوشتهٔ سیدعبدالله شبر و ترجمهٔ مینا جیگاره است و نشر نظری آن را منتشر کرده است. این کتاب ترجمهٔ کتاب تسلیة الفؤاد فی بیان الموت و المعاد است.

درباره کتاب آرامش دل ها با یاد مرگ و معاد

این رساله شریف که مشتمل بر فواید فراوان و موجب تذکر غافلان و بیداری خواب‌زدگان است، به احوال انسان در حال مرگ و پس از مرگ یعنی بهشت و دوزخ می‌پردازد و آنچه می‌گوید بر اساس احادیث و اخباری است که از ائمه اطهار (ع) آن پیشوایان شریف و بزرگوار وارد شده است که سخنانی موجز و وافی و موعظه‌هایی بلیغ و شفادهنده آنها را همراهی می‌کنند.

تسلية الفؤاد فی بيان الموت و المعاد اثر سيد عبدالله شبر در احوال انسان به هنگام مرگ، عالم قبر، برزخ، بهشت و جهنم است كه به زبان عربى فصيح تأليف شده است. مصنف در صدد تهيه و تنظيم كتابى بوده است كه بتواند دل‌هاى زنگار زده را به سوى جايگاه ابدى متوجه سازد. كتاب در عين اينكه مستدل و متقن بحث كرده، بيشتر جنبه تربيتى و اخلاقى دارد. برخی از مباحثی که در این کتاب بررسی شده‌اند از این قرار هستند: كراهت طلب مرگ و شدت آن، سكرات مرگ، احتضار، جايگاه ارواح مؤمنين، كيفيت حشر، ميزان، شفاعت، خالدين جهنم. 

خواندن کتاب آرامش دل ها با یاد مرگ و معاد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که می‌خواهند دربارهٔ مرگ و معاد بیشتر بدانند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آرامش دل ها با یاد مرگ و معاد

در مصباح الشریعة از قول امام صادق (علیه‌السلام) آمده است که:

یاد مرگ میراننده شهوات نفسانی، قطع‌کننده ریشه‌های غفلت و تقویت‌کننده قلب به وعده‌های الهی و رقیق‌کننده طبع است. نشانه‌های هوی و هوس را از بین می‌برد، آتش حرص راخاموش و دنیا را (در برابر چشمان انسان) حقیر و ناچیز می‌کند، و این است معنای سخن گهربار پیامبر اکرم (صلی‌الله علیه و آله و سلم) که فرمود:

"یک ساعت تفکر از عبادت یک سال بهتر است." و این زمانی است که طناب‌های خیمه دنیا باز و به آخرت گره می‌خورد، و بدون شک زمانی که انسان با این دیدگاه به یاد مرگ باشد رحمت الهی بر او نازل می‌گردد.

و هر که به مرگ و بیچارگی (به هنگام) آن و فراوانی عجز و ناتوانی و طول اقامت در قبر و تحیر و سرگردانی در قیامت اهمیت ندهد خیری در او نیست که پیامبر مکرّم اسلام (صلی‌الله علیه و آله و سلم) فرمود: "به یادِ از بین بَرنده لذت‌ها باشید." از ایشان پرسیدند: و آن چیست ای رسول خدا؟ فرمود: "مرگ"

و چون بنده‌ای به حقیقت به هنگام وسعت و آسایش به یاد آن باشد دنیا برای او تنگ و کوچک می‌گردد و چون در سختی و شدّت به یاد آن بیفتد برای او گشایش حاصل می‌شود.

و مرگ اوّلین منزل از منازل آخرت و آخرین منزل از منازل دنیاست، پس خوشا به حال کسی که در آغاز وارد شدن به این منازل اِکرام و احترام شود و خوشا به حال کسی که در آخرین منازل از دنیا به خوبی مشایعت و همراهی گردد. و مرگ، نزدیک‌ترین امور به بنی‌آدم است هرچند انسان‌ها آن را بسیار دور می‌پندارند! و نجات مخلصان و هلاکت مجرمان در مرگ است لذاست که برخی مشتاق به مرگ‌اند و برخی بیزار از آن. همان‌طور که نبی مکرّم اسلام (صلی‌الله علیه و آله و سلم) فرمود: "هرکه به دیدار خدا مشتاق باشد و خدا را دوست بدارد، خدا دیدار او را دوست دارد و هرکه از ملاقات با خدا اکراه داشته باشد خدا دیدار با او را مکروه و ناپسند می‌دارد."

و در امالی صدوق از امام صادق (علیه‌السلام) از قول پدران بزرگوارش (علیهم‌السلام) از قول علی (علیه‌السلام) آمده است که فرمود: "رسول اکرم (صلی‌الله علیه و آله و سلم) فرمود: زیرک‌ترین مردمان کسی است که بیشتر از همه به یاد مرگ باشد."

و نیز از آن حضرت (علیه‌السلام) از پدرانشان (علیهم‌السلام) از امیرمؤمنان علی (علیه‌السلام) روایت شده که فرمود: "حق مرگ را به جا نیاورده است آن که اجل و مرگ خود را فردا می‌داند."