کتاب حقوق کیفری بکارگیری سلاح گرم توسط پلیس

کتاب حقوق کیفری بکارگیری سلاح گرم توسط پلیس نوشته فرزاد چقامیرزا و مریم یارمحمدی توسکی است. این کتاب یکی از کتاب‌های کاربردی حقوق است که انتشارات گیوا منتشر کرده است.

درباره کتاب حقوق کیفری بکارگیری سلاح گرم توسط پلیس

در تمام کشورهای دنیا حدود و اختیارات پلیس و ضابطین دادگستری با توجه به اصل رعایت حقوق شهروندی تبیین می‌شود. چراکه از یک سو باید نظم، امنیت و آسایش عمومی جامعه تأمین شود و از سوی دیگر رعایت حقوق افراد تضمین گردد. به همین دلیل قانون‌گذاری در این بخش مهم و حساس بوده و مشکلاتی به همراه دارد. در برخی موارد مشاهده می‌شود که قانون‌گذاران دچار نوعی تعارض در سیاست جنایی تقنینی نسبت به یک موضوع خاص شده‌اند، به‌طوری که اگر جانب نظم عمومی را بگیرند ممکن است به حقوق افراد جامعه خدشه وارد شود. به همین منظور قانون‌گذار باید سعی کند همیشه بین حقوق افراد و جامعه تعادل برقرار نماید؛ اما این موضوع وقتی در مقام تئوری و نظر دارای چنین مشکلاتی باشد بی‌تردید در مقام عمل مسأله دشوارتر خواهد بود. این کتاب سعی دارد اطلاعات جامعی درباره این قانون دراختیار دانشجویان حقوق قرار دهند.

خواندن کتاب حقوق کیفری بکارگیری سلاح گرم توسط پلیس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان حقوق پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب حقوق کیفری بکارگیری سلاح گرم توسط پلیس

مطالعات داخلی:

- افراسیابی (۱۳۹۴). تحقیقی با عنوان «اختیارات قانونی پلیس در کاربرد سلاح گرم (مطالعهٔ تطبیقی سیاست جنایی ایران و انگلستان)» انجام داد. رویه‌های قانونی و اجرایی استفاده از سلاح گرم توسط پلیس، یکی از موضوعات بحث‌برانگیز مطالعات حقوق بشری است. پلیس انگلستان در زمینهٔ تعدیل تیراندازی‌های پلیسی تجارب مطلوبی دارد که به نظر می‌رسد مطالعهٔ آن‌ها می‌تواند برای پلیس ایران نیز مفید باشد. نوشتهٔ پیش رو با رویکردی تطبیقی می‌کوشد تا سیاست جنایی نظام حقوقی ایران و انگلستان را دربارهٔ حمل سلاح گرم و کاربرد آن در مأموریت‌های پلیسی بررسی نماید. اغلب مأموران پلیس ایران در جریان اقدامات روزانه، سلاح گرم حمل می‌کنند و در ۱۲ مورد مذکور در قانونِ به کارگیری سلاح در موارد ضروری مصوب ۱۳۷۳ با رعایت شرط ضرورت می‌توانند از آن استفاده کنند. در انگلستان، عموم مأموران پلیس سلاح گرم حمل نمی‌کنند و موارد کاربرد آن را انجمن افسران ارشد پلیس تعیین می‌کند. بر اساس مقررات جاری انگلستان، مأموران پلیس فقط زمانی می‌توانند از سلاح گرم استفاده کنند که جان مأمور یا شهروند بی‌گناه در معرض خطر فوری باشد. در این صورت، آن‌ها باید از فرماندهٔ ارشد اجازهٔ تیراندازی بگیرند، مگر اینکه کسب اجازه موجب تشدید خطرات جانی شود. برای کاهش تیراندازی‌های غیر مجاز در پلیس ایران ضروری است مأموریت‌های پلیسی بدون حمل سلاح گرم انجام شود و فقط در برخی استان‌هایی که حوادث تروریستی و حملهٔ مسلّحانه به مأموران سابقه دارد، مأموران به سلاح گرم تجهیز شوند. در خصوص موارد کاربرد سلاح گرم ضروری است فقط برای حفظ جان مأمور یا شهروند دیگر از سلاح گرم استفاده شود و برای کشف جرم و دستگیری متهم از سلاح گرم استفاده نشود.

- نجفی توانا و حسینی (۱۳۹۳) تحقیقی با عنوان «رویکرد سیاست جنایی تقنینی در قانون به کارگیری سلاح توسط مأمورین نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوب ۱۸-۱۰-۱۳۷۳» انجام دادند. وجود جرایم و جنایات همواره در روابط اجتماعی انسان ها اختلاف برانگیز و باعث خونریزی ها و قتل و غارت های چشمگیری بوده است. به همین علت، امنیت به عنوان یکی از مؤلفه های مهم برای بقا و دوام جوامع مورد توجه حکومت ها بوده است. با پیشرفت جوامع، نیروهای مسلح برای تأمین امنیت پیش بینی شده است. یکی از ابزارهای تأمین، برقراری و حفظ امنیت و نظم عمومی در جامعه، استفاده از سلاح توسط نیروهای مسلح است. چنانچه سیاست تقنینی مربوط به این موضوع- یعنی قانون به کارگیری سلاح- جامع، مانع و کارآمد باشد اهداف و آرمان های نظام عدالت کیفری محقق خواهد شد. ولی بررسی دقیق علمی و کاربردی قانون مذکور حکایت از آن دارد که این قانون با تعجیل و شتابزدگی و بدون استفاده از نظرات کارشناسان با ۱۷ ماده و ۱۳ تبصره در سال ۱۳۷۳ تصویب شده و دارای ابهامات فراوانی است، به طوری که قانون را نا کارآمد کرده و تا به حال نتوانسته به طور کامل اهداف عدالت کیفری را فراهم نماید.