کتاب ادبیات معاصر بحرین

کتاب ادبیات معاصر بحرین؛ پژوهشی در باب دو مولفه زن و وطن نوشته حامد فشی و سید مرتضی صباغ جعفری است. این کتاب به ادبیات بحرین می‌پردازد.

درباره کتاب ادبیات معاصر بحرین؛ پژوهشی در باب دو مولفه زن و وطن

کتاب ادبیات معاصر بحرین؛ پژوهشی در باب دو مولفه زن و وطن در یک مقدمه، یک پیش‌درآمد و سه فصل نوشته شده است که در فصل اول درباره سرزمین بحرین و ادبیات آن بحث‌ شده است، از فصل دوم پرداختن به عناصر مؤثر در ادبیات معاصر آن آغاز می‌شود که به عنوان اولین عنصر، زن مورد بررسی قرار گرفته است سپس در فصل سوم به وطن با ابعاد متصور بر آن پرداخته شده است. 

 بحرین از مناطقی است که در جنبه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و ادبی حداقل از سوی پژوهندگان ایرانی- کمتر موردتوجه قرارگرفته و غالباً در سایه مانده است. با توجه به مشترکات دینی، مذهبی و ادبی و با توجه به اینکه در گذشته‌ای نه‌چندان دور، بحرین جزئی از سرزمین ایران بوده و نیز از جمله جزایر خلیج‌فارس است، به همین دلیل این کتاب مانند یک راهنما به خواننده کمک می‌کند تا ادبیات این منطقه را بهتر بشناسد. 

این کتاب به دو مولفه زن و وطن در ادبیات بحرین می‌پردازد. این کتاب به این می‌پردازد آیا زن همچنان نقش معشوقه را به عهده دارد یا ابعاد دیگر را نیز در برمی‌گیرد، همچنین این موضوع را تحلیل می‌کند چرا در شعر معاصر بحرین موضوع وطن موردتوجه قرار گرفت و سعی دارد این موضوع را بررسی کند که چه ارتباطی میان زن و وطن وجود دارد و ثمره این ارتباط چیست.

خواندن کتاب ادبیات معاصر بحرین؛ پژوهشی در باب دو مولفه زن و وطن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات جهان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ادبیات معاصر بحرین؛ پژوهشی در باب دو مولفه زن و وطن

مضمون هنر و ادبیات، اساساً بر یک نوع مبارزه استوار است؛ مبارزه‌ای که ممکن است به شکست یا پیروزی بیانجامد؛ ولی به‌هرحال، همواره یک نوع تراژدی در آن نهفته است که باید روایت شود، روایتی که می‌تواند غم‌انگیز، خنده‌آور، طنزآمیز و یا حماسی باشد.

ادبیات معاصر عرب، همچون دیگر عناصر اجتماعی جامعه عربی، تحت تأثیر فرهنگ و تمدن غرب است. البته تأثیرپذیری در حوزه‌های سیاست، تمدن مادی، فناوری و شیوه زندگی، پیش‌تر از حوزه ادبیات رخ داده بود. در حوزه ادبیات هم شعر، پیش‌تر از نمایشنامه، قصه، داستان کوتاه و رمان با دستاوردهای جدید تمدن غربی آشنا شد. شعر معاصر در روند تأثیرپذیری از غرب و وفاداری به سنت، دو رویکرد متضاد یافت؛ رویکردی که به گذشته نظر داشت و رویکردی که به تجدد و نوسازی تمایل نشان می‌داد.

ادبیات بحرین نیز چون سایر مناطق عربی متأثر از ویژگی‌های محیط بحرین و دریا و نخل و کشتزارهای آن است چنانکه پژواک تحولات اقتصادی و اجتماعی و سیاسی نیز به‌خوبی در چکامه‌های آن احساس می‌شود. فقط، مرواریدهای نهفته در دل صدف‌ها، درختان نخل و طبیعت، رودخانه‌های کوچک با آب‌های شیرین که از دل خلیج‌فارس، شور آن می‌جوشد، تجارت، صنعت و کشتی‌ها و ... چیزهایی هستند که ادیب بحرینی با آن‌ها انس گرفته و تمامی وجود خود را در آن‌ها یافته است. اگر کتاب‌های ادبیات معاصر عربی را مطالعه نماییم، می‌بینیم که شعر عربی خود را با کاروان شعر جهانی همگام ساخته و ناگزیر می‌بایست از تجربه شعری غرب، استفاده کند. شاعران عرب دریافتند که باید نوآوری بزرگی در موضع‌گیری، اسلوب، شکل و مضمون و بالاتر از همه، تغییر در احساس شعری به وجود آورند.