کتاب جمهوری نامیبیا

کتاب جمهوری نامیبیا نوشته احمد علامه فلسفی است که به معرفی ویژگی‌های طبیعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و جاذبه‌های گردشگری کشور نامیبیا می‌پردازد و روابط ایران با این کشور را بررسی می‌کند.

 درباره جمهوری نامیبیا

 جمهوری نامیبیا کشوری در جنوب آفریقا است و در مرز غربی آن اقیانوس اطلس قرار دارد. این کشور از شمال با آنگولا و زامبیا، از شرق با بوتسوانا و از جنوب با آفریقای جنوبی هم‌مرز است، همچنین از سمت شرق مرز کمی به طول کمتر از ۲۰۰متر با زیمبابوه دارد. ویندهوک پایتخت آن و همچنین پرجمعیت‌ترین شهر کشور است. این کشور عضو سازمان ملل متحد، اتحادیه آفریقا و همچنین اتحادیه کشورهای همسود است. زبان رسمی این کشور انگلیسی و جمعیت آن3میلیون نفر است. واحد پول این کشور دلار نامیبیا است. ۸۵ درصد مردم این کشور مسیحی هستند و ۱۵ درصد بقیه پیرو ادیان بومی منطقه‌اند.

نامیبیا نظام پارلمانی چندحزبی دارد و یک دموکراسی باثبات است. کشاورزی، دامداری، گردشگری، و معادن پایه‌های اقتصادی کشور را تشکیل می‌دهند. مهم‌ترین مواد در بخش معدنی نامبیا الماس، اورانیوم، طلا، نقره، و فلزات پایه هستند.

 خواندن کتاب جمهوری نامیبیا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کشورشناسی مخاطبان این کتاب اند.

بخشی از کتاب جمهوری نامیبیا

تاریخچه - نزدیک به ۲۰۰۰ سال پیش، نامیبیای فعلی زیستگاه قوم سان بود.

در اواخر قرن ۱۵ میلادی، دریانورد پرتغالی، «بارتولومو دیاز» اولین اروپایی ای که از نامیبیا دیدن کرد لقب گرفت. قوم هررو که به زبان بانتو تکلم می‌کردند در سال ۱۶۰۰ میلادی به نامیبیا مهاجرت کردند.

امروزه بیشتر نژاد کشور نامیبیا را قوم اووامبو تشکیل می‌دهند که در سال ۱۸۰۰ میلادی به نامیبیا مهاجرت کردند. بخش اعظم منطقه نامبیای امروزی از سال ۱۸۸۴ تا پایان جنگ جهانی یکم مستعمره آلمان بود. کشور نامیبیا پیش از این آفریقای جنوب غربی نام داشت. این منطقه در سال ۱۸۸۴ به مستعمره آلمانهای فاشیست و استثمارگر تبدیل شد، بین سالهای ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ نیروهای جنایتکارآلمانی، ده‌ها هزار تن از مردم قبیله هررو را قتل‌عام کردند، آن‌ها به این دلیل کشته شدند که علیه استعمار آلمان قیام کرده بودند.

ارتش فاشیست رایش دوم آلمان استعماری ، بدون هیچ واهمه ای به زنان تجاوز کرده ، مردم نامیبیا را شکنجه و به قتل عام می کردند.این فاجعه یکی از مرگبارترین وقایع تاریخ استعماری آفریقا محسوب می شود. بین سال های ۱۹۰۴تا ۱۹۰۸ میلادی حدود ۸۰ درصد از جمعیت قوم هِرِرو و ۵۰ درصد از جمعیت قوم ناما که در مستعمره آفریقای جنوب غربی آلمان ( نامیبیا امروزی) زندگی می کردند توسط نیروهای مسلح سازمان استعماری رایش دوم آلمان ( ۱۹۱۵- ۱۸۸۴ ) قتل عام شدند. در مجموع ۷۵ هزار مرد ، زن و بچه به شکلی وحشیانه جانشان را از دست دادند. شاید این رقم در برابر تعداد قربانیان نسل کشی های بعدی قرن بیستم به نظر اندک برسد اما نباید فراموش کرد که در آن روزگار این منطقه بسیار کم جمعیت بود و امروز نیز جمعیت نامیبیا به نسبت دیگر کشورهای آفریقایی به رغم وسعت خاکش اندک است.

در سالهای ۱۸۴۰ نخستین میسیونرهای رنانی آلمان وارد نامیبیا امروزی شدند. در ۷ اوت سال ۱۸۸۴میلادی تاسیس آفریقای جنوب غربی آلمان اعلام شد . نخستین فرماندار آلمانی در سال ۱۸۸۵ از سوی امپراتور وارد این منطقه شد. با افزایش تعداد مهاجران سفیدپوست اقوام محلی تحت فشار گرفته و زمین هایشان را از دست دادند.

نخستین نیروهای نظامی آلمان در سال ۱۸۸۹میلادی به این مستعمره اعزام شدند. سربازان آلمانی بدون هیچ واهمه ای به زنان و کودکان تجاوز کرده ، اهالی را شکنجه و به قتل می رساندند. در نهایت اقوام هِرِرو و ناما که همه چیز خود را از دست داده و علاوه بر زورگویی آلمان ها دچار گرسنگی هم شده بودند دست به شورش زدند.