کتاب نقش متافور (استعاره) در رویکردهای جدید روانشناسی

کتاب نقش متافور (استعاره) در رویکردهای جدید روانشناسی نوشته آزاده ابوطالبی کرکوندی و مرضیه کاظمی راشناندی است. این کتاب یکی از آثار تخصصی در حوزه روان‌شناسی است.

نقش متافور (استعاره) در رویکردهای جدید روانشناسی

روانشناسی با کاربرد ابزار کهن اما پویا و اصیل استعاره و بررسی نقش آن در رویکردهای جدید روانشناسی. قدمت استفاده از استعاره و تمثیل به قدمت تاریخ بشریت است. استعاره در همه اعصار و در همه‌ی فرهنگ‌ها به یاری ما آمده تا درک بهتری از محیط پیرامون خود داشته باشیم و دنیای درونی خود را با استعاره و تمثیل بهتر به دیگران نشان دهیم اما استفاده از استعاره در همه اقوام و ملت‌ها به یک اندازه و یک شکل نیست.

استعاره در فرهنگ و ادبیات ما و حتی در محاورات و مراودات روزمره بسیار رایج بوده و هست و جایگاه خاص و ویژه‌ای دارد. شاید بتوان گفت این ویژگی فرهنگی ماست که گاهی به جای صراحت لهجه و بیان عریان و بی‌پرده حقایق و مطالب دوست داریم آن‌ها رو در حریر استعاره بپیچانیم تا تلطیف شوند و زیبا و تلخی‌شان گرفته شود و به جان شنونده گوش‌نوازتر و مهرآگین تر باشد و شاید اثرگذارتر و آشناتر. لذا از گذشته‌های دور ما ایرانیان با تمثیل و قصه، پند گرفته‌ایم و حرف‌هایمان، احساساتمان و حتی درک و شهودمان را به زبان تمثیل و استعاره بیان کردیم و آنچه می‌خواستیم که نسل‌های بعد بدانند را در قالب داستان‌هایی پر استعاره و تمثیل سینه به سینه به فرزندانمان انتقال دادیم و از آنجایی که یکی از مؤلفه‌های انتخابِ روش‌ها و ابزارهای درمانی در هر جامعه‌ای تناسب آن رویکرد یا ابزار با فراخور حال آن جامعه است. بنابراین استعاره که ابزاری آشنا برای ما فارسی‌زبانان است می‌تواند یکی از مفیدترین روش‌ها و ابزارهای جدید در بین رویکردهای مطرح فعلی باشد و برای دانشجویان و محققین این رشته آشنایی با مفهوم استعاره و کاربردهای آن بسیار راه گشا خواهد بود. 

خواندن کتاب نقش متافور (استعاره) در رویکردهای جدید روانشناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان و دانشجویان روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب نقش متافور (استعاره) در رویکردهای جدید روانشناسی

برخی از استعارهدرمانگران، استعاره را نوعی تلاش هنرمندانه برای نشان دادن احساس، تجربه یا چیزی دیگر که ممکن است در فرایند درمان مهم باشد، میدانند. به نحوی که از نظر آن‌ها تغییر درمانی بسته به تغییری است که در تمثیلات بیمار، بر اثر تمثیلات و استعاره‌هایی که میشنوند، پیدا میشود. در این روش، درمانگر به صورت استعاری با بیماران ارتباط برقرار می‌سازد و در محدودهی هر استعاره برای ایجاد تغییر تلاش می‌کند.

استعاره در یک جلسه، ممکن است کل جلسه و یا قسمتی از آن را پوشش دهد و یا میتوان به‌طور گذرا از آن رد شد. استعاره را میتوان با توجه به تکیه کلامها و اصطلاحات بکار رفته توسط یک فرد، زوج و یا خانواده در جلسهی درمان و یا به لحاظ شغل، رشته تحصیلی، سطح تحصیلات، ابزار مورداستفاده در شغل و موارد رایج در فرهنگ محل سکونت، ساخت.

استعارهها ممکن است صرفاً به عنوان تکلیف منزل ارائه شوند و از آن به منظور وارد شدن در یک مبحث جدید و یا به عنوان تکنیک الحاق استفاده شود. استعاره را میتوان با خانواده و یا فردی که در حال حاضر مراجعه کرده تطبیق داد؛ به عبارت دیگر، ممکن است استعاره برای خانوادههایی ساخته شده باشد و نیاز باشد تا با ساختار خانوادهای دیگر تطبیق داده شود. در برخی مواقع، استعارهای که برای جمعی ساخته شده را میتوان در خصوص یک مراجع به کار برد. یک استعاره ممکن است برای یک خانواده یا یک فرد مناسب باشد و برای خانواده، زوج و یا فردی دیگر مناسب و جالب نباشد و نیاز باشد تا نسبت به توقف و یا تغییر آن اقدام شود.