نظرات کاربران درباره کتاب بدون تو، ما هیچ هستیم

کتاب‌هایی که در مورد کره شمالی نوشته می‌شن، هیچ‌وقت تکراری نمی‌شن! و هر بار که یکیشونو می‌خونم، بیشتر از قبل دچار ترس می‌شم. زندگی توی کشوری که حول محور رهبر عزیز، رسانه‌ها فقط می‌تونن در مدح رهبر عزیز بگن، مردم اجازه دارن چیزهایی رو استفاده کنن که بهشون اجازه داده شده، لباسی رو بپوشن که براشون تعیین شده و... خانم سوکی کیم، نویسنده این کتاب، اهل کره شمالی نیست. ایشون متولد سئول در کره جنوبیه و در سیزده سالگی با خانوادش به آمریکا مهاجرت می‌کنن. کتاب پیش رو، حاصل تجربیات ایشون طی شش ماه زندگی در کره شمالیه. اون به عنوان یک مدرس برای دانشگاه بین‌المللی پیونگ یانگ درخواست کار میده، اما در واقع یک نویسنده و خبرنگاره. در واقع همین نکته، وجه تمایز این کتاب با کتاب‌هاییه که نویسندگان اون‌ها، فراریان کره شمالی بودند. چیزی که توی این کتاب برجسته دیده میشه، دو رویی دائمی‌ایه که همه باید داشته باشن تا بتونن دوام بیارن. زندگی دوگانه تبدیل به بخش ابدی زندگی‌ها شده . انگار هیچ روزنه‌ای وجود نداره.

عنوان کتاب کمی گمراه کننده است. فعالیتی که نویسنده داشت، در عرف ما، جاسوسی محسوب نمیشود. کتاب روند یکنواخت و بدون فراز و نشیبی داشت. نویسنده، همانند نویسنده ی کتاب "نیم دانگ پیونگ یانگ" موفق نشده با مردم معمولی کره تماس بگیرد و کتاب، بیشتر شرح ارتباطات نیم بندِ او با شاگردانش است. چیزی که بنظرم جدید و ترسناک آمد، این بود که بقول نویسنده حتی "آقا زاده ها" که احتمالا رهبران آینده خواهند بود، روش تحلیل مسائل و تفکر انتقادی را نمیدانند؛ و حتی نمیدانند که نمیدانند. با تشکر از مترجم، ترجمه خوب و روان بود.

کتاب برخلاف سایر اثاری که عمدتا از طرف فراریان کره‌ای یا خبرنگارانی که چند روز محدود در کره شمالی اقامت کردن توسط کسی تالیف شده که متولد کره جنوبیه و در نوجوانی به امریکا مهاجرت کرده، هم خبرنگاری کرده هم ترجمه و هم تالیف و در نهایت تدریس، روایتی دست اول از تدریس در یکی از خاص‌ترین و بسته‌ترین محیط‌های آموزشی جهان به فرزندان رهبران رژیم کره شمالی، خوندنش خالی از لطف نیست و هرچه بیشتر جلو میرین به جذابیت موضوع اضافی میشه، ترجمه کتاب یکدسته گرچه احساس میشه که یک‌جاهایی تیغ سانسور به تن متن خورده و بعضی جاها مقایسه‌های نویسنده از جامعه کره شمالی و جنوبی و امریکا بنوعی مغرضانه بنظر میرسه ولی در کل برای کسانی که پیگیر مسائل و روایت‌های کره‌شمالی هستن روایت منحصر بفردی برای ارائه داره

داستان آشناییه

عنوان کتاب کاملا گمراه کننده است. در کتاب خبری از جاسوسی و تجسس و نفوذی ها و این چیزها نیست. صرفا زنی کره ای_ آمریکایی از خاطرات و تجربه هایش از تدریس زبان انگلیسی در یکی از دانشگاه های پیونگ یانگ می‌گوید که اتفاقا رخداد جذاب و قابل توجهی در سرگذشت نامه رخ نمی‌دهد. تقریباً تمام کتاب های مربوط به کره شمالی موجود در بازار را خوانده ام و می‌شود گفت این از همه‌ی آنها ضعیف تر بود. تنها نکته‌ی مثبت کتاب این بود که درباره سبک زندگی و شیوه‌ی تفکر و ذهنیت قشر به اصطلاح نخبه‌ی جامعه به خواننده اطلاعاتی ارائه می‌دهد، همین و بس.

کتاب رو توصیه میکنم، اما یک کتاب به تنهایی نمیتونه تصویری جامع از اوضاع کشوری مثل کره شمالی به دست بده. قبل از این کتاب، چند کتاب دیگه راجع به فراریان از کره شمالی خونده بودم و هر کدوم از این کتاب ها اطلاعات متفاوتی در اختیارتون میذارن. مثلا این کتاب در توصیف دانشگاه و دانشجویان کره‌ی شمالیه و اطلاعات دیگه ای نمیده. کتاب آکواریوم های پیونگ یانگ در مورد اردوگاه های کار اجباری توصیفات جالب و کاملی داره. درهر صورت اگر به دنبال دونستن در مورد این کشور هستین، مطمئناً این کتاب براتون مفید خواهد بود.

نویسنده خیلی محدود توضیح داده ارتباط با مردم و اجتماع کره شمالی نداشته،به اندازه ای که با دانشجویان خودش ارتباط داشته اطلاعات کسب کرده...تحقیق وسیع و گسترده ای در کف خیابان ها پیونگ یانگ نداشته.ولی خواندنش خالی از لطف نیست

راستش تازه شروع کردم برخلاف سایر کتاب‌های مربوط به کره شمالی، یه مقدار شروعش تو ذوق زنه. امیدوارم جلوتر که میرم بهتر و جذاب‌تر شه

جالب نبود. اطلاعات زیادی به خواننده نمی‌داد. نصف کتاب ناله‌های نویسنده از زندگی قبلش بود و بقیه هم روزمرگی‌های او. بنا به رسم معمول کره‌ی شمالی، تماسی هم با مردم عادی ندارد تا اطلاعات دست‌اولی به خواننده منتقل کند. ارزش خواندن ندارد.