نظرات کاربران درباره کتاب ربات جنگلی

آخییییی ... این کتاب حس خوبی به آدم میده :) واقعا زیباست .‌‌‌.. 🌸🌼 داستان خیلی خاصی داره. درواقع در مورد رباتی پیشرفته ست که به طور اتفاقی سر از یه جزیره جنگلی☘🌸در میاره و در طول داستان ، ما میتونیم ببینیم که چطور همچین ربات برنامه ریزی شده و بدون احساسی ، میتونه با زندگی در طبیعت کنار بیاد ... آیا این روبات میتونه خودش رو با زندگی در کنار حیوانات و طبیعت وحشی وفق بده ؟ آیا اون میتونه واقعا احساس داشته باشه و زندگی که در اطرافش جریان داره رو درک کنه ، یا اینکه اون فقط یه تکه آهن بدون سازگاریه ؟ در نهایت این داستان لطیف خیلی آروم به دلتون میشینه و شما رو مشتاق می کنه به خوندن ادامه ش...🍀 جلد دومش هم چاپ شده منتها هنوز ترجمه نشده 🙂

اینقدر کتاب خوبیه که دو بار خوندمش تا حالا .(بگم که جلد چاپیش رو دارم !😉) الانم منتظرم پرتقال جلد دوم رو بیاره ...!

وقتی "راز" اولین بار چشماشو تو اون جزیره باز می‌کنه، هیچ برنامه‌ای برای اون محیط وحشی نداره. میتونست دچار درماندگی آموخته‌شده بشه. یعنی بشینه و بگه: «من برای اینجا ساخته نشدم، پس کاری از دستم برنمیاد.» اما چیکار کرد؟ دقیقاً برعکس عمل کرد. مشاهده کرد: به جای تسلیم شدن، از حیوونا یاد گرفت. تطبیق پیدا کرد: استتار کردن رو یاد گرفت. نتیجه: این همون تاب‌آوریه؛ توانایی بازگشت به زندگی و رشد بعد از ضربه‌های سخت. برای زندگی خوب، به ۵ عنصر نیاز داریم. "راز" اینا رو تیک زد: هیجانات مثبت شاید بگید "راز" رباته و احساس نداره. اما دقت کنید! وقتی اون زیبایی طبیعت رو تماشا می‌کنه یا وقتی اولین بار جوجه‌ش (برایت‌بیل) پرواز می‌کنه، نوعی رضایت عمیق رو تجربه می‌کنه. این همون لذت بردن از لحظه‌ست. غرقگی یا مجذوبیت یادتونه چطور ساعت‌ها بی‌حرکت می‌موند تا زبون حیوونا رو یاد بگیره؟ این یعنی فلو یا غرقگی. وقتی با تمام وجود درگیر کاری میشی، زمان برات می‌ایسته. "راز" استادِ غرقگی تو یادگیری بود. روابط (مهم‌ترین بخش داستان) اینجا قلب تپنده ماجراست. آدای خوشبخت، تنها نیستن. رابطه "راز" و "برایت‌بیل" (اون بچه غاز)، نماد خالص‌ترین نوع عشقه. این رابطه نشان میده که خونواده بودن، به DNA ربطی نداره؛ به مراقبت و حضور ربط داره. دوستی با حیوونای جنگل: "راز" از "هیولای ترسناک" به "عضو محبوب جامعه" تبدیل شد. چرا؟ چون قدرت ارتباط رو درک کرد. معنا: زندگی "راز" وقتی معنا پیدا کرد که هدف بزرگتری از خودش پیدا کرد: مادری کردن. اون دیگه فقط برای "بقا" نمی‌جنگید؛ برای "بقا و رشد یه موجود دیگه" تلاش می‌کرد. داشتن معنا، قوی‌ترین پادزهر در برابر سختی‌هاست. دستاورد: ساختن خونه، زنده نگه داشتن جوجه تو زمستون، یاد گرفتن زبان حیوونا. اینا موفقیت‌های کوچیکی بودن که به "راز" حس کارآمدی دادن. در طبقه‌بندی که مارتین سلیگمن و همکاراش (مثل کریستوفر پیترسون) انجام دادن، ۲۴ توانمندی منش دارن. "راز" ویترین این فضیلت‌هاست: * کنجکاوی: تشنه‌ی دونستن بود. * مهربانی: یادتونه چطور تو اون زمستان سخت، تمام حیوانات یخ‌زده رو به پناهگاهش آورد؟ این اوج مهربانیه. اون دشمنانشو به مهمون تبدیل کرد. * خلاقیت: حل مسائل پیچیده برای زنده موندن. تو پایان کتاب، اگه حیوونا به کمک "راز" نمی‌اومدن، اون در برابر ربات‌های بازیافت شکست می‌خورد. این داستان یاد میده که حتی قوی‌ترین و هوشمندترین موجودات (مثل ربات پیشرفته) هم برای شکوفایی به حمایت اجتماعی نیاز دارن.

بهترین کتابی بود که خوندم

داستان بی‌نظیری داره و حس زندگی و تازگی میده بهت. در کنارش اتفاقاتی که تو طبیعت پیش میاد و نحوه برخورد ربات با اونها رو روایت میکنه در کل خیلی جذاب و خوندنی هست.

همیشه این کتابو تو کتابخونه میدیدم ولی به نظرم جالب نمیومد که برش دارم. ولی خیلی از خوندنش لذت بردم و خیلی احساساتی شدم🥲امیدوارم تو قسمت دومش رز برگرده پیش پسرش

در دو کلمه: مفهومی و زیبا🥺

الی ترین کتاب دنیا

زیاد جالب نبود ولی تا آخر خوندمش