نظرات کاربران درباره کتاب دوست نداشتنت مبارک

من این کتاب رو دوسش داشتم.سوژه روانشناس و مشاوره ها رو هرچند خیلی باز نکرده بودن بازم دوست داشتم. کتاب صرفا روانشناسی نبود اما دلم میخواست از سهراب و برزو بیشتر میخوندم از اقای راد که ببینیم بالاخره با رها خانم چی کار کرد:) ولی حتی اینکه ازاین موضوعات هم از یک جایی به بعد زیاد پرداخته نشد قابل درک بود میتونیم بگیم چون نهال از یجایی به بعد دیگه خانم ناویِ روانشناس نبود، نهالی بود که یجایی از زندگیش انقدر گیر کرده بود که نمیشد به همه چی و همه مراجع کننده هاش برسه... این درگیری دختر روانشناس در زندگی شخصی و عاشقانه خودش و اینکه در طی داستان هم به این مورد اشاره می‌کرد هم برام قشنگ بود.و انتخاب نهایی نهال هم سوال بزرگی رو تو ذهن مخاطب به جا میزاره، اگر خدایی نکرده شما جای نهال بودین در اون شرایطی که طاها به وجود اورده بود، انتخاب شما چی بود..؟ یکم بنظرم جواب دادن به این سوال مشکله:) در این رمان شخصیت پردازی و توصیف احساسات شخصیت ها ملموس بود:)فقط اگر بخش ارتباط نهال با پدرش بیشتر باز میشد شاید یکم برای منه مخاطب قابل درک تر بود.

قشنگ بود.

اصلا خوب نبود

من از خوندن رمان لذت برم، سرعت خوبی داشت. موضوعات روان‌شناسی نه اون‌قدر کوتاه بود که چیزی ازشون سر در نیاریم، نه اون‌قدر طولانی که خسته‌کننده بشن و ریتم داستان رو خراب کنن. به بیماری‌های روحی خاصی هم اشاره شده بود. اوج زیبایی قصه‌م برام جایی که دختر داستان تو نقطه مشخصی با وجود تمام منطقی بودنش، بین عقل و دلش، دلش رو انتخاب کرد، چون می‌دونست اگر نتونه کنار این آدم باشه، هیچ‌وقت نمی‌خواد کنار هیچ‌کس دیگه‌ای باشه. نهال با انتخاب آگاهانه‌ش برای خودش رنج خرید و طاها با رنجی که برد، نتیجه‌ی خطاش رو دید و در نهایت لذت بردم از این‌که کنار هم دوباره از نو ساختن... ممنونم از نویسنده عزیز، قلم گرمی دارن...

قلم ایشان در خلق آدم ها قوی و خلاقانه است، فراز و فرود احساسات آدمها را ملموس و باورپذیر نوشته اند، موضوع داستان هم بسیار پرکشش است.