نظرات کاربران درباره کتاب بی اجازه

🌪🏚 با رسیدن به پایانِ رمان میتونم بگم جمله‌ای که روی جلدش در وصف مک‌فادن نوشته شده:"او بار دیگر ثابت میکند استاد تعلیق روان‌شناختی است" اغراق نبوده! =))) بعد از مطالعه‌ی چند اثری که اخیرا از فریدا منتشر شدن و علی‌رغمِ جذابیتِ نسبی‌شون چندان در سطح انتظارم نبودن (عناوینی مثل مزاحم نشوید - میخوای رازی رو بدونی - تصادف و بند اعدامی‌ها) نیاز به رمانی داشتم که چندساعت بی‌وقفه مشغولم کنه و ناچارم اعتراف کنم "بی‌اجازه" از پسِ گرفتار کردنم براومد! 🌲"کیسی" زنیه که شغلش رو رها کرده تا از زندگی شلوغِ شهری کناره‌گیری کنه و حالا مدتیه که توی یه کلبه‌ی کوچک حوالی جنگل‌های نیوهمپشایر ساکن شده. از سمتِ دیگه‌ی ماجرا، "الا" دختربچه‌‌ایه که با مادر مجردی که والد چندان امنی به‌نظر نمیرسه؛ زندگی میکنه. میتونید تصور کنید که از همین خلاصه‌ی کوتاه پیداست که روایتِ بی‌دردسری در انتظارِ شخصیت‌های ما نخواهد بود. چون همونقدر که سکونت وسط یک جنگل در کلبه‌ای نه‌چندان ایمن حادثه‌خیز به‌نظر میرسه؛ زندگی با مادری که به اختلال احتکار مبتلاست و هیچ مداخله‌ی بالینی‌ای در این حوزه دریافت نکرده هم، برای یک کودک ویران‌کننده‌ست! حالا پیچ‌و‌خم‌ها از جایی شروع میشن که یک طوفان انتظارِ کیسی رو میکشه، اون هم طوفانی که احتمالا قرار نیست تنها به فرو ریختنِ چند الوار ختم بشه... 💡نکاتی که در مورد این رمان برام قابل تحسین بودن سه محور رو در بر میگیرن: ۱- مک‌فادن در "بی‌اجازه" کاشت‌های بسیار درستی داشته که به برداشت‌های دقیقی منجر میشن. به‌شکلی که تقریبا هیچ جزئیاتی بی‌دلیل در کتاب ذکر نشده. حتی اطلاعاتی که به‌نظر سطحی و جز بدنه‌ی فرعی داستان به‌نظر میرسن؛ کاملا هدفمند نوشته شدن تا در ادامه پیچش‌های غیرقابل حدسی رو شکل بدن. مسئله‌ای که باعث میشه هربار به یکی از برداشت‌های مدنظرِ نویسنده رسیدید، با صدای تقی، سکه‌ی دوزاریِ بازیگوشی در ذهن‌تون به زمین بیوفته و برای چندثانیه بی‌حرکت باقی بمونید. ۲- پلات توییست اصلی - یا به بیان تخصصی‌تر پیچش داستانی - رمان دقیقا مخالف با چیدمان ذهنی من بود. مسیرِ متفاوتی رو برای تلاقیِ علامت‌سوال‌های داستان متصور بودم که در سیرِ مطالعه عملا نقطه‌ی مقابلش اتفاق افتاد و خب! من جز خوانندگانی هستم که از شکست خوردنِ پیش‌بینی‌هام دربرابرِ تراوشات ذهنِ نویسنده‌ لذت میبرم! ۳- این که در عرض ۳ ساعتِ متوالی تونستم مطالعه رو به پایان برسونم نشون میده کتاب حقیقتا از تعلیقِ خوبی برخورداره که نمیشه نادیده‌ش گرفت. 🪫در مقابل اگر بخوام نقدی به رمان وارد کنم باید بگم پایان‌بندی رو زیاد نپسندیدم و گرچه پلات‌توییست اصلی به مذاقم خوش اومد؛ برخی پیچش‌های داستانیِ دیگه با منطقم جور درنمیومدن. احساس میکردم در دنیای واقعی مقادیرِ غیرقابل تصوری از شانس لازمه تا تکه‌های پازل به‌شکلی که فریدا ترسیم کرده، بتونن در کنار هم قرار بگیرند. نکته‌ای که باعث میشد داستان تاحدی برام باورپذیر نباشه. اما با وجود تمامی این موارد با اطمینانِ خوبی میتونم بگم که رمان ارزش زمانی که براش صرف میکنید رو خواهد داشت و از جذابیتِ کافی برای همراه نگه‌داشتنِ شما تا آخرین صفحه برخورداره و دست‌کم در بعضی بزنگاه‌ها، میتونه آدرنالین رو در رگ‌هاتون به جریان بندازه. پس امیدوارم از مطالعه‌ی جنگلِ پررمزورازِ "بی‌اجازه" لذت ببرید🤫

خیییلی قشنگ و خوب بود.نسبت به آثار جدید فریدا مک فادن،این یکی رو بیشتر دوست داشتم.خیلی کشش داشت و یک روزه تمومش کردم.اگه از نوشته های مک فادن خوشتون میاد،احتمالا از این یکی هم خوشتون میاد و پیشنهاد میشه.

خیلی از مطالعه اش لذت بردم،داستان در دو زمان گذشته و حال روایت میشه.وقتی از گذشته میومد به حال مشتاق ادامه ی گذشته بودم و وقتی حال متوقف میشد که گذشته تعریف شه طاقت نداشتم برای ادامه حال که این یعنی کشش زیاد.ومثل همه کارهای مک فادن خواننده حسابی غافلگیر میشه و حدس زدن بی فایده اس

به نطرم از تمام کتابهای این نویسنده بهتره ، خیلی خوب بود

داستان یک روایت موازی از کیسی زن سی و چند ساله‌اس که داخل کلبه‌ای داخل جنگل زندگی‌می‌کنه با صاحب‌خونه‌ای ناخوشایند و خونه‌ای که در برابر طوفان قریب‌الوقوع بشدت سسته در گذشته با داستان الا مواجه‌ایم که دختری ۱۳ ساله‌ای با یه دنیا چالش، فاقد پدر و مادر محتکره که داخل مدرسه هم محبوب نیست. روایت موازی ادامه پیدا می‌کنه تا جایی که بالاخره قراره دو داستان بهم اصابت کنند و ارتباطات دو داستان کشف بشه. نظر شخصی من راجب این داستان منفی بود، پلات‌توییست خیلی ساده‌ای داشت که بیشتر از عنصر غافلگیری از فریبکاری و بازی با کلمات استفاده کرده بود به طوری که انگار نویسنده سعی داشت خواننده رو گول بزنه! با توجه به نظراتی که از کتاب خونده بودم انتظار خیلی بیشتری داشتم اما بخش‌هایی از داستان اصلا پلات‌توئیست به نظر نمی‌رسیدن... نشانه‌های واضحی برای قسمت‌هایی از داستان وجود داشت اما در آخر حس می‌کردم نویسنده به زور و اجبار می‌خواد مخاطب رو شوکه کنه! در ابتدای داستان، روند روون بود، البته این نکته‌ی مثبت تمام داستان های مک‌فادن هستش که شخصیت ها ملموس هستند و مخاطب زود می‌تونه باهاشون ارتباط بگیره. اما در نهایت این کتاب رو تحت عنوان جنایی هم به سختی می‌شه طبقه‌بندی کرد، روزمرگی داستان زیاد بود و تعلیق داستان کم... در کل پیشنهادش نمی‌کنم مگر اینکه دوست داشته باشید صرفا یه کتاب برای گذران وقت بخونید. قطعا کتاب‌های بهتری برای یه داستان جنایی هستند که به جای‌این کتاب می‌تونن مطالعه بشن.✅

خب هر روز چک می کنم که کتاب جدیدی از مک فادن تو طاقچه اومده یا نه و بالاخره اومد، بعد مدت هاااا . داستان در دو بخش گذشته و حال روایت میشه. در زمان حال کیسی زنی سی و چند ساله است که تو کلبه ای دور افتاده زندگی می کنه منزوی و عجیبه و ما وقتی باهاش اشنا میشیم که قراره با طوفان شدیدی روبرو بشه و نگران سقف نه چندان محکم کلبه شه . در زمان گذشته با الا سر و کار داریم، دختری در سنین راهنمایی که با مادری محتکر و آزارگر زندگی می کنه و درگیر مشکلاتی تو مدرسه است. . واقعا روند داستان طوری پیش میره که من به شخصه نمی تونستم هیچ حدسی بزنم و وقتی پلات توییست اتفاق می افته در یک لحظه ذهنم منجمد شد. واقعا منجمد اونجاست که باید همه چیز رو دوباره تو ذهنت از اول بچینی . واقعا از مطالعه کتاب لذت بردم و بلعیدمش. اما خب آخر کتاب یه جورایی همه چیز غیر واقعی و غیر منطقی شد و باور پذیریش کم شد ولی چیزی از جذابیت داستان برای من کم نکرد. . از اون کتاب هایی هست که تو ذهن می مونه🧚‍♀️🧚‍♀️ این شما و این جادوی مک فادن🪄🪄

همون رمان مزاحمه جدید نیست

موضوع داستان متفاوت بود و پایان غیرقابل پیش بینی داشت شروع داستان جذابیت بالایی داشت طوریکه بدون اینکه متوجه بشم نصف کتابو خوندم و کاملا ذهن خواننده رو درگیر میکنه ،جز اثار قوی فریدا بود

ترجمه واقعا افتضاح بود. اصلا توصیه نمیکنم

به شدت توصیه می کنم این کتاب را بخوانید.

فریدا مک فادن تو هر ورق از این کتاب یه سورپرایز جدید داره

هر صفحه اش یه مکث لازم بود توی شلوغی ذهنم .

اگر قلم مک‌فادن را میپسندید، تجربه جالبی در انتظارتونه. مخصوصا که توی این کتاب برخلاف بعضی از کتاب های دیگه اش روند داستان منطقی تر جلو میره. بخونید و لذت ببرید!