نظرات کاربران درباره کتاب چرا من؟

به نظرم داستان جذاب، چندلایه و عمیقی بود. این رمان فقط یک داستان معمایی یا جنایی ساده نیست؛ بلکه کاوشیه که در روان انسان‌هایی که با درد، گناه، تنهایی و بحران‌های اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. لحن روایت تلخ، شاعرانه و گاه رویایی بود و فضای سنگین و مبهم داستان را به خوبی منتقل می‌کرد. از راوی اول‌شخص، فضای غمناک و رازآلود و دیالوگ های داستان خیلی خوشم اومد. توصیفاتش کافی بودن، نه خیلی زیاد که کسل‌کننده بشه و نه کم که نشه با داستان ارتباط برقرار کرد. می‌تونستم تمام صحنه‌هاش رو با جزئیات تصور کنم. شخصیت پردازی برای شخصیت‌های اصلی عالی و دقیق بود. هیچ‌کس کاملاً قهرمان یا شرور نبود. حتی شخصیت اصلی با تمایلات تاریک، انزوا و اخلاقیات متزلزل نشون داده می‌شد و دوستانش هرکدوم رازها، ترس‌ها و نقاط ضعف خودشون رو داشتند که در شرایط بحرانی برملا می‌شد. ولی برای بعضی شخصیت‌های فرعی (مثل نیما یا هومن)... زیاد باهاشون ارتباط برقرار نکردم. شاید نویسنده می‌تونست بیشتر روی اونا هم کار بکنه. ولی نقاط مثبت به اندازه‌ای هستند که این نقاط منفی دیگه دیده نمی‌شن. تعلیق های داستان واقعاً نفس‌گیر بودند؛ طوری که می‌خواستم بفهمم قاتل کیه، برای همین نمی‌تونستم کتاب رو زمین بذارم و یه روزه تمومش کردم. از همون اول داستان با کابوس‌های سامیار، قتل‌های سریالی شهر، و رفتن به سفری ناخواسته به یک ویلا دورافتاده، تعلیق به خوبی ایجاد شد. با این‌که درون‌مایه داستان یه‌سری معضلات اجتماعی مثل اعتیاد، خشونت، خیانت و... هست؛ ولی کلیشه‌ای نیست. بیشتر از این‌که به "چه کسی کشت؟" بپردازه، به "انسان تحت فشار تا کجا ممکنه فروبریزه؟" و "مرز بین قربانی و مجرم چقدر شکننده است؟" می‌پردازه. پایانش اشکم رو درآورد، ولی به معنی واقعی کلمه معرکه بود. در کل خیلی دوستش داشتم. می‌تونم بگم این کتاب یکی از بهترین رمان‌های جنایی هست که خوندم.

بسیار زیبا لذت بردم

عالی

کتاب خوبی است و شخصیت پردازی قوی داره

عالی و متفاوت

بسیار عالی

این کتاب یکی از بهترین کتابایی بود که تا الان خوندم دست نویسندش درد نکنه خیلی کتاب خوب و جالبیه 🌹

عالی بود