نظرات کاربران درباره کتاب خانواده کاموگاوا؛ کارآگاهان غذا

خیلی خوشحالم که انتشارات دانش آفرین داره کتاب های جدیدش رو به طاقچه اضافه میکنه🥲💕

فرض کنید خیلی سال پیش غذایی رو خوردین که بعد از کلی وقت هنوز مزش زیر زبونتون مونده باشه، اما دیگه براتون اون عطر و طعم تکرار نشده باشه، یه جورایی همیشه یه طعم نوستالژی و دست نیافتنی اون گوشه ذهنتون مونده باشه...اینجاست که آژانس کارآگاهی غذایی به کمکتون میاد تا بتونید اون طعم و مزه رو دوباره بچشید و تداعی کنید...داستان دقیقا این موضوع رو دنبال میکنه...رستورانی که یه پدر و دختر اداره اش میکنن که علاوه بر سرو غذا، با استفاده از سرنخ و راهنمایی های مشتریاش سعی میکنه غذای نوستالژی مدنظرشون رو دوباره بسازه...حس و حال خوبی داره و جزو دسته کتاب‌های روان و حال خوب کنه👌🏻👌🏻

در دل یکی از خیابان های فرعی کیوتو رستوران کوچک و متفاوتی وجود داره که به دست ناگاره و دخترش کیوشی اداره میشه ،رستوران کوچکی که شما میتونید غذای خاصی با حال و هوای خاص خودتون سفارش بدید.داستان افراد مختلفی هست که بیشتر از غذا به دنبال حس متفاوت و نوستالژی هستن که غذا با خودش همراه داره.خوندن این کتاب مثل نوشیدن یه فنجون چای گرم در عصر پاییزی هست.دلنشین و زیبا بود.

کی گفته کاراگاه ها فقط باید دنبال قتل و دزدی و پرونده های جنایت باشن؟ اینجا یه کاراگاه می بینید که دنبال طعم غذا ها و خاطرات باهاشونه.

خب.. یه کتاب ژاپنی دیگه که اپیزودیک هست. از این دست کتابها توی ادبیات معاصر ژاپن زیاد دیده میشه (یا شاید زیاد ترجمه و ترند میشه). به نظرم خط اولیه داستان خیلی جالبه: کارآگاهانی که راجع به غذا تحقیق میکنن. اما توی پرداخت خیلی قوی نیست. کل کتاب اینه: مشتری میاد، رستوران رو به سختی پیدا میکنه، غذا میخوره، اطلاعات غذایی که میخواد رو میده. کات به بخش دو. توی بخش دو مشتری بعد از چند وقت (معمولا دو هفته) میاد. غذاش آماده هست. آشپز توضیح میده که این از کجا اومده و مشتری خوشحال و راضی خارج میشه. حین خروج یه ارتباطی با گربه هم شکل میگیره. و تمام اما تمام جذابیت کتابهای معمایی و کارآگاهی (گرچه این کتاب دقیقا این ژانر نیست) اینجاست که با کارآگاه همراه بشیم سرنخ ها رو کنار هم بذاریم و با هم به نتیجه برسیم. این که یهو لقمه آماده (به معنای واقعی کلمه) بذارن جلوت و توضیح بدن که اینطوری به اینجا رسیدیم، کاملا از جذابیت کم می‌کنه و حس کنجکاوی رو ارضا نمیکنه. انگار یه فست فود یا حتی غذای کم ارزش داری میخوری.

کتاب زیبا، نرم و خوندنی‌ای بود. مخصوصا اگه به فرهنگ ژاپن علاقه داشته باشید. خیلی برام جالبه که یه کشور به این کوچیکی چقدر خاصه. هر گوشه‌ش یه رنگ کاملا متفاوته. نرم و لطیفه و همزمان، سخت و محکم. حتما همراه کتاب یه چی دم دست داشته باشید چون قطعا گشنه‌تون می‌شه. پ.ن: اینکه نویسنده دندون پزشکه برام بزرگترین شوک بود. الان که این ریویو رو می‌نویسم نت قطعه ولی وقتی وصل شدیم راجع بهش سرچ می‌کنم. آدم جالبی به نظر میاد.

به نظر من بیشتر اینکه رمان باشه یه کتاب برای تبلیغ غذاهای ژاپنی و ژاپن بود . خسته کننده بود و اصلا سرگرم کننده یا آموزنده نبود . اصلا هیچ موضوع خاصی نداشت فقط انگار نویسنده میخواست غذای ژاپنی تبلیغ کنه . اگه نخوندین چیزی از دست ندادید.