نظرات کاربران درباره کتاب می خوای یه راز رو بدونی؟

خیلی خیلی خوب بود و خیلی ازش لذت بردم. تقریبا نمی‌تونستم بیخیالش بشم و هی دوست داشتم بدونم چه اتفاقی قراره بیفته

این کتاب اولین تجربه‌ی من از فریدا مک فادن بود، به نظرم برای شروع گزینه‌ی خوبی بود.

من قبلاً چند تا از کتاب‌های مک‌فادن رو خونده بودم و «می‌خوای رازی رو بدونی» هم تقریباً همون فرمول همیشگی رو تکرار می‌کنه. مثل بیشتر آثارش نمی‌شه تشخیص داد کدوم شخصیت مثبته و کدوم منفیه و همه‌چیز تا نزدیکی پایان مبهم می‌مونه، اما درست در آخر کتاب ورق برمی‌گرده و حقیقت مشخص می‌شه. اگه مک‌فادن دوست داری، بخون. اگه دنبال چیز خاص یا متفاوتی، نه.

تلخ بود و مثل همیشه نمیشد پایان و گناهکار را حدس زد

عااالی

نسبت به کتابهای دیگه اش جالب نبود.و ایراداتش واقعا زیاد بود!

و اما یکی دیگر از آثار زیبا و فریبنده ی فریدا مک فادن کتاب های فریدا مک فادن به همه ی ما طرفدار های جنایی ثابت شده و دیگه نیازی به تعریف از اون ها نیست🥇🪄 داستان کتاب درباره بلاگری ای معروف و شیرینی پز است که با گفتن راز های شیرینی پزی پیج خود را می گرداند بعد مدتی روی موبایل او پیام هایی عجیب و ترسناک با عنوان می خوای به رازی رو بدونی ظاهر می شد. داستان کتاب روایتی غیر قابل پیش بینی و تغییر پذیر را تعریف می کند.♨️⚡️🔥 این کتاب رو به تمامی دوستان جنایی خونم توصیه می کنم که حتما این کتاب رو بخونن.▫️▪️ از دیگر اثار جذاب فریدا مک فادن می تونم به: 📌بخش دی 📌در قفل شده 📌پسر شایسته (پسر خوب) 📌هیچ وقت دروغ نگو 📌خدمتکار و ... اشاره کنم. کتاب های فریدا مک فادن رو همیشه یا از نشر کوله پشتی بگیرید و از نشر نون. امیدوارم براتون مفید بوده باشم.🥰😊😇 👋

[۹] این دومین تجربه من از خوندن کتاب های فریدا بود و خب به جرئت می تونم بگم به فرضیه ای که از خوندن کتاب قبلیش داشتم، قطعیت می بخشه! به نظرم نوشتن کتاب از زبون اول شخص مخصوووووصا اگه معمایی باشه یه نقطه ضعیفه. چون هر چیزی که می بینی هر چیزی از شخصیت ها تصور می کنی از زبون یه نفره. چیزی که هست کتاب های فریدا بیشتر از اینکه جنایی باشن هیجانی ان. درسته توشون جنایت رخ میده اما نه اونقدری پر رنگ. کتاب هیجان کافی برام داشت، که توی کمتر از یه روز تمومش کنم اما با تجربه قبلیم نیمه اول داستان تقریبا فهمیدم چه خبره. اگه دنبال کتاب جنایی هستید پیشنهاد نمیدم اما هیجان می خواید؟ بفرمایید شروع کنید. تا لحظه آخر سوپرایز می شید. از این جا به بعد نظرم همراه با اسپویله . . . . . . . . . . . . . .واقعا این که کتاب از دو دیدگاه نوشته شد برام جالب نبود. یعنی نویسنده بخش اول کتاب کاملا اعتقاد داشت اپریل رو بی گناه و مظلوم جلوه بده و واقعا این کار رو به بهترن نحو ممکن هم انجام داد واقعا دلم داشت براش می سوخت، اما وقتی داستان از زبون جولی شروع شد یهو ورق برگشت. هیچ وقت دروغ نگو هم همچین روندی داشت. یعنی نویسنده عملا یه سری چیزایی که همون زمان رخ داد و اول شخص در موردش مظلوم نمایی می کرد رو توی حرف های جولی کاملا نشون داد. به نظرم بیشتر از این که شبیه پلات توییست باشه شبیه این که دلقکت کرده. این باعث میشه که من اگه بخوام دفعه بعد سراغ کتاب دیگه ای از این نویسنده برم احتیاط بیشتری به خرج بدم. بعد یه سوال هم دارم از کسایی که بقیه کتابای این نویسنده رو خوندن واقعا توی هر داستان قراره با این مواجه شیم که تمام قصه ها زیر سر راوی داستانه؟ خب اینجوری که خیلی خیلی بی مزه میشه :( .

در مجموع کتاب خوبی هست ولی اوایلش کمی خسته کننده پیش میره.

زیاد جالب نبود خیلی ی دفعه روال داستان عوض شد