نظرات کاربران درباره کتاب نیمه های شب

کتاب در دو زمان حال و سی سال پیش روایت میشه ایتن و دوستش بیلی که ده ساله هستن، شبی در سی سال پیش در حیاط خونه ی ایتن چادر میزنن همون شب بیلی دزدیده میشه. حالا سی سال بعد ایتن چهل ساله به دنبال راز اون شبه. . . . من قبلا سه کتاب از سیجر خونده بودم و خیلی دوستشون داشتم، اما این یکی حقیقتا ناامیدم کرد. نمیدونم مشکل از پلات بود یا چی کتاب بی جهت کشدار و طولانی بود با اتفاقاتی که در نهایت به حل معما کمک نمی کردن و به نظر بی ربط بودن آخر کتاب هم که ناامید شدم وقتی ماجرا معلوم شد🫥🫥 واقعا اگر کتاب رو نخونید چیزی از دست نمیدید

عالی بود تا آخرین لحظه پر از هیجان بود

من دوسش داشتم. کشش کافی و تعلیق مناسبی داشت. در آخر هم منطقی تموم شد. نسبت به کارهای دیگه نویسنده شاید تو سطح پایین تری قرار بگیره ولی روی هم رفته برای من ارزش خوندن داشت و تو ۲ روز خوندمش.

شخصیت پردازی داستان پردازی و فریب خواننده عالیه

ایتن بعد از سی سال دوری از محل زنگیش به خونه پدریش برمیگرده،بیلی و ایتن دوتا دوست که هر کدوم به نظر خودشون بهترین دوست اون یکیه هر جمعه تو حیاط خونه ایتن کمپ میزنن و باهم تو چادر میخوابن، بیلی عقاید عجیبی در مورد ارواح داره ولی ایتن به این موضوع اعتقاد نداره،داستان از شبی شروع میشه که ایتن صبح که بیدار میشه میبینه چادر پاره شده و بیلی نیست،بله بیلی گم شده در واقع بنظر میاد دزدیده شده ولی توسط کی و چرا؟داستان در دوزمان حال و گذشته روایت میشه،ممکنه بنظر کمی کشدار باشه ولی جذابه،شما هر لحظه فکر میکنید معما حل شده ولی نویسنده دوباره غافلگیرتون میکنه.

رمان تا جایی خوب پیش می‌رفت. شخصیت‌پردازیش (نسبت به آثار جدید دیگه توی همین ژانر) خوب بود و سطحی ازش گذر نکرده بود، کشش کافی برای ادامه رو داشت و به نظر میومد داره منطقی پیش می‌ره. اما دقیقا آخرای داستان ریتم خیلی تند شد و از این پیچش می‌پرید توی یکی دیگه و خواننده رو با اطلاعات اضافی که فقط برای فریبش به کار می‌رفت و نه چیز دیگه عصبی می‌کرد. آخرش انقدر ابلهانه و فیلم هندی طور بود که احساس حماقت کردم همچین چیزی خوندم.

قلم رایلی سیجر رو دوست دارم .تو روزهای خوبی این کتاب رو نخوندم ، اما درنهایت تجربه خوبی شد ، هربار که حدس میزنی خب قطعا تقصیر اینه یهو یه برگ برنده رو میکنه.

نسبت به رمان اول رایلی سیجر یعنی تنها بازمانده ضعیف تر بود . رمان زیادی کشدار شده بود و پایان خیلی خاص و هیجانی نداشت ولی ارزش یکبار خوندن رو داره

کتابی بشدت خسته کننده، چندین بارحین خواندن تصمیم گرفتم رهایش کنم ولی دنبال یک هیجان یا چیزی که لذتبخش باشه بودم ولی؛ افسوس که هم پول وهم وقتم هدر رفت، کتاب دیگر این نویسنده ( تنها کسی که باقی می ماند) خیلی جالب ومتفاوت بود ، ازخواندنش نه تنها لذت نبردم،بلکه ادامه دادنش خسته کننده وملال آور بود.

جالب نبود، نسبتا طولانی، تلفیقی از درام و فانتزی