نظرات کاربران درباره کتاب شوهر حسود

یک شروع بسیار گیج کننده در قالب گفتگوهای دو نفره که تمایز بین افراد سخت است. گاهی حس میشد که سخن به درازا کشیده شده بود. فضا سازی هم چندان به دل ننشیت مگر فقط رمانی که زیر تخت بوده اند و گفتگوهایی شکل گرفته ... اسامی انتخابی شخصیت ها برای تلفظ و به یاد سپاری سخت بودند. در کل چندان توصیه نمیکنم

در این کتاب مانند کتاب نازنین بهم ریختگی ای رو مشاهده میکنیم، به این علت که این همسر حسود همونطور که خودش اغلب اعتراف میکنه، دچار روانپریشی است، مناسبت زمان و مکان رو رعایت نمیکنه و شروع به حرف زدن میکنه و راوی داستان هم بنظر روان و ذهن خود همسر حسوده، مثل اینکه خودش سرگذشت خودش رو نوشته

اولین کتابی بود که از داستایوفسکی دوست نداشتم

برخلاف سایر آثار نویسنده ی کتاب،این کتاب چنگی به دل نزد و خیلیی گنگ بود

داستان اول بد نبود و به قول یکی از دوستان اگه ۲۰ صفحه برید جلو چیزی از دست ندادید. یک جای اوج داشت و اگر اون نبود میگفتم که چرت و پرتی بیش نبود. داستان دوم حالت نامه گونه بودنش رو دوست داشتم فقط کاش آخرش مبهم نبود و نمیدونم شاید هم مبهم نیست و ما خودمون با استنتاج خودمون باید بفهمیمش و خب ممکنه درک هر کسی فرق داشته باشه ازش. درباره اسم ها شاید اگه مترجم اسم هارو توی پاورقی به انگلیسی مینوشت بهتر بود چون خب شاید من روسی بللد نباشم و ندونم چطور خونده میشه اون اسم و صد در صد با تلفط درست بهتر توی یادم میمونه‌. به طور کلی شاید بگم چون جزو اولین کار های یک نویسنده‌ست پس از داستایفسکی جوان میپذیرمش.

به نظر من اشخاصی که با ادبیات روسیه و نوع ادبیات داستایوفسکی آشنا هستند قطعا لذت خواهند برد

زباله اس! من به عنوان اولین اثر از داستایوفسکی اینو خوندم که پر بود از اسامی و دیالوگ های غیر ضروری و نه تنها غیر ضروری بلکه احمقانه و گیج کننده ! برای مثال وقتی مرد گیر میفتاد اینقدر موقعیت به دور از واقعیت پیش میرفت و پر بود از دیالوگ های نامربوط به موقعیت شرح داده شده که اصلا یهو میدیدی فراموش کردی اصلا مرد کجاست و چه حالتی داره و انگار خود نویسنده هم فراموش میکرد و یهو میدیدی سو تفاهم ها حل شده در حالی که در طی داستان اصلا بهش پرداخته نشده بود ! این کتاب طوریه که اگر بیس صفحه هم برید جلو به معنی واقعی کلمه چیزی از داشتان رو از دست نمیدید و شاید حتی بهتر بتونید با ادامه اش همراه بشین!

داستان اول جالب بود و بعضی جاهاش اغشته به طنز دوسش داشتم اما داستان دوم بنظرم جالب نبود و انتظار همچین چیزی رو از داستایفسکی نداشتم خیلی مبهم و بخاطر استفاده از اسمای مختلف بدون هیچ شرحی حس گیجی رو به مخاطب میده اخرشم گنگ تموم شد