نظرات کاربران درباره کتاب چمدان خاکستری احمد محمود

کتاب خوبی بود نثر مشابه زنده یاد احمد محمود را دارد البته خالی از اشکال نیست و می توانست بهتر باشد . توالی اتفاقها در آن رعایت نشده . اگر به آثار احمد محمود و زندگی او علاقه مندید این کناب را بخوانید.

واقعا نثر بدی داشت. اجزای جمله جابه جا بود که خوندنش رو سخت می‌کرد. مثلا جمله اینجوریه، دخترخاله ی فلانی مرد خارج 🙄 سرشار از پرش زمانی و اطناب. به جای ژانر ذهن سیال ،این کتاب ژانرش ذهن شلخته س. و پرگویی های بی مورد. مثلا چرا نویسنده باید بگه خب من میخواستم شروع به نوشتن کنم ولی حالم خوب نبود یه قهوه خوردم سرحال شدم الان دارم می نویسم. جالبه که یک خاطره از پدرش تعریف میکنه که یک زمانی داستان هایی که خودش نوشته رو میده به احمد محمود بخونه و توقع داره پدر ازش تعریف کنه، ولی پدر میگه داستان ها خوب نیستن و ایشون ناراحت میشه. اونجا بود که فهمیدم منم با احمد محمود هم نظرم و از ایشون نویسنده ی خوب درنمیاد.

از آن پسین که در اتاق نویسنده خیره بودم به آن قلم زنجیر شده تا هم امروز چقدر گذشته است! هفده سالگی بود و خواندن همسایه ها و دست یافتن به نویسنده ای که نویسنده ی دلخواه همه ی زمان های من شد. برای او‌نامه ای نوشتیم و او ما را پذیرا شد. همانجور که در داستان هایش یافته بودیمش؛ آن گرمی و آن صفای دوست داشتنی. احمد محمود اعتباری ست در ادبیات داستانی ما و این را به رفیقی گفته بودم هنگامیکه دیدار را دادمش تا بخواند. شگفت زده چند روز بعد سه داستان را خوانده بودم و با هم گفت و گو ها می کردیم. چقدر خاطره دارم از همه داستان های نویسنده از همه ی دیداری که با او داشتیم و حالا دست نوشته ی سارک بانو گویی همه چیز را در خیال چفت می کند ۱۴۰۵/۰۱/۰۱