نظرات کاربران درباره کتاب اولین پادشاه روشنایی (جلد پنجم)

آه جلد پنجم، هیچوقت نتونستم مثل بقیه کتابا با مجموعه اولین پادشاه خدافظی کنم، انگار شخصیتا نمی‌خوان بذارن رهاشون کنم، البته که منم نمیتونم بیخیالشون بشم. اگه به این جلد رسیدین حتما متوجه حرفی که میزنم شدید، امیدوارم از خوندن این جلدم مثل بقیه لذت ببرید.

شاید بعد مدتها بلاخره یک کتاب و یک شخصیت اینچین دلنشین و کامل و پر جزئیات به دلم نشست به معنای واقعی کلمه چسبید... داستان پردازی خوب ، بیان روان و واضح ، رخداد های غیر منتظره .... بدون اینکه روند خسته کننده یا تکراری بشه ....مهلت تنفس بهت نمیده و نمیتونی کتاب رو زمین بزاری. خانم مرجان صالحی خسته نباشید ، خداقوت مجموعه کتاب محشری بود❤️🙏🏻

از لحظه به لحظه خوندن این مجموعه لذت بردم آلن و تنهاشش آیهان و احساساتش وفاداری ولگار اهریمن‌های عالیش 🥹 و پری‌هایی که امیدمون به روزیه که نابودیشون ببینیم!

جلد آخر رو تازه تموم کردم و میتونم بگم یه تیکه از قلبم برای همیشه توی این داستان جا می مونه؛ احساس یه اهریمن، آخر کتاب روی ساحل آیما رو دارم...

این نظر بشدت اسپول داره پس…. این مجموعه اولین کاری هستش که از نویسنده عزیزمون خانم صالحی میخونم و واقعن خسته نباشید میگم بهشون‌ واقعن یکی از بهترین فانتزی هایی بود که میشد خوند. داستان سراسر غافلگیری بود در عین حال دنیا سازی ، منسجم بودن خط داستانی ، ماجرا های فرعی و … همگی عالی بودن. چندتا از نقاط قوت این مجموعه اینه که تقریبن بدون هیچ موضوع رمنسی از جلد دوم به بعد واقعن طوری به روند داستان پرداخته میشه که نمیشه کتاب رو زمین گذاشت.اتفاقات داستان رابطه ی علت و معلولی جالبی رو دنبال میکنن که به وقتش شرح داده میشن و این باعث میشه خواننده همیشه کنجکاو بمونه و داستان تا حدی غیر قابل پیش بینی باشه.طنز بین شخصیت ها به اندازه و بی نظیره.جریانات فرعی که داستان دنبال میکنه خیلی منطقی و زیبا به هم میرسن و از سر گرفته میشن، چند جانبه بودن سیاست های آیهان داستان رو جذاب ترش میکنه.بعد از غرق شدن آلن نحوه ی دنبال کردن سرنوشت گروه مبارز و آلن و مسیرشون اونم همزمان اجازه نمیده مخاطب از یک بخش از داستان خسته بشه و عقب بمونه.رشد و تکامل بویژه شخصیت اصلی داستان چه از نظر فیزیکی و چه روحی از نقاط قوت مجموعه است.به شخصه بی نهایت از ترسیم جنگ هایی که توان و مهارت آیهان رو به نمایش میذاشت لذت میبردم مثل جنگی که قبل از برده شدن آلن به بازار برده فروشان بود و باعث شد کارلوس براش احترام قائل بشه و یا در جلد آخر جنگیدنش در برابر هرید که برای من در اولویتن . چپتر های انتهایی جلد پنجم من رو واقعن به گریه انداخت چون با توجه به شخصیت پردازی های صورت گرفته در جلد های قبل‌ هیچ کدوم از عواطف و احساسات اهریمنان حس تهی بودن و بی پایه و اساس بودن رو نمیداد و این اون حس همدردی رو بیشتر در خواننده تحریک میکنه جدای از قلم بسیار زیبای نویسنده در توصیف این صحنه ها.پرداختن به شخصیت ها و روابط بعضی از کارکتر ها واقعن بی نظیر بود و الگو گرفتن از روابط انسانی مثل وفاداری ، تعصب و … حین ترسیمشون بسیار جذاب ترش میکرد مثل روابط آلن و ولگار، ولگار و کارلوس، آیهان و آسناد، آسناد و آمیما، حتی جایی که نویسنده احساسات و احتیاط های خام و نپخته بین انیسون و آلن رو نشون میداد. این ها تنها چند تا مورد از زیبایی های این مجموعه است. اما اگر بخوام این مجموعه رو نقد کنم باید اول از هرمیون شروع کنم ، هدف هرمیون هر چند مشخص بود اما از جمله شخصیت هایی بود که برای اینکه به تنهایی بتونه بار منفی داستان رو به دوش بکشه نیاز به پرداخت بیشتری به عواطفش بود و به نظرم داستان عمق خودش رو اطراف هرمیون از دست میداد، مثل اینکه از اول بگن خب این شخصیت بده است دیگه همین قدر بدونی کافیه، سیاه مطلق. در مقابلش آیهان رو داریم سفید مطلق هر کاری کرده یا از سر اجبار فرمان برداری بوده یا از سر مصلحت ، همه مدیونشن حداقل تک تک گروه مبارز و هر جوری هم که داستان بیان میشد آلن تهش از نظر خواننده مبرا بود بی هیچ اشتباهی یا حتی راه چاره ی بهتری همینجور که قهرمان مطلق داستان بود و راه گشای مطلق همه این باعث میشد یکم وایب شخصیت سمک عیار رو به من بده و اون هیجان رو بکشه مخصوصا زمانایی که صرفا هاله قدرتش رو آزاد میکرد و تمام بدون هیچ فن، تبحر و ترفندی برخلاف زمان هایی که آیهان مثل انسان ها خجالت زده، محتاط، عاجز یا بیهوش میشد یا زمان هایی که سیاست مدارانه کاری رو انجام میداد این قسمت ها به نظرم جزو نقاط قوت داستان بودن.اسم مکان ها و موجودات زیادی تو داستان گفته میشد که برخلاف تعداد کمی ، در مورد مابقی بدون نام بردنشون هم هیچ خدشه ای به روند داستان وارد نمیشه و شاید حتی با یک توصیف از اونها داستان رون تر میشد پیش بره ، بخصوص که فقط یکبار در داستان میشنویمشون طوری که نمیشه گفت باید به خاطر بسپاریش یا نه. بار معنایی اسم بعضی از روابط بین شخصیت های داستان به نظر نیاز به پرداخت بیشتری داشت مثل اینکه آمیما ،آیهان رو بر حسب یک برخورد خاص پدر خودش میدونست شاید برای این نتیجه گیری میشد داستان بیشتر بهش بپردازه، یا حتی ولگار که بیشتر به نظر خدمتگذار آیهان بود تا دوستش با توجه به همراهی ولگار در جلد های اول به نظرم بخصوص در جلد آخر و فصل های پایانی کمرنگ تر شده بود و حتی بیشتر مثل عضوی از گروه مبارز بود حتی در وداعش با آیهان.در نهایت کل روند داستان خلاقانه بود و متفاوت حتی پایانش ولی شاید انتظار پایان فانتزی تری رو هم میشد برای همین نتیجه داشت به نظرم برای مجموعه ای با این حجم از اتفاقات ، قوانین و موجودات غیر منتظره پایان مجموعه یکم منطقی و واقع گرایانه بود.شاید حتی مثل سینمایی های هری پاتر و ارباب حلقه ها میشد خوش تر باشه.

اگر دنبال یه کتاب همه چیز تموم میگردید اولین پادشاه مال شماست!! طراحی جلد ، قلم روان، کارکتر ها یکی از یکی ماه تر(البته عده ای هم یکی از یکی رو مخ تر😅)، داستان متفاوت و پایانی متفاوت تر از هر آنچه که تصورش رو میکنید 🕊️🕊️